Rus Damat||Texting

Kırk Dört

Hasta olduğun için hastaneye gidersin, doktor sana serum verir, serum odasına gittiğinde yanındaki sedyede yatan kişinin telefonda konuştuğu kişiye şunu dediğini duyarsın;

"Evet işte üç gündür ateşliydim. Doktor serum verdi ve korona testi yaptırdık..."

İşte bu yüzden günlerdir yoktum, yaşadığım şoku atlatmaya çalışıyordum falan ckşsjdldkfldkfödm

Şaka maka, çok şükür hiç bir şey olmadı. Zaten araya paravan falan çekmişlerdi, mesafe de uzaktı. Yine korktuk tabi ama LCJKDKDLDKCLCMFM

Neeeeyse şu anda turp gibiyim ve sahalara geri döndüm 🤌🏼
————————

Sırma'dan

"Halat?"

Elimdeki halatın iki ucunu çekerek Hayat'a döndüm ve gözlerimi kıstım.

"Tamam."

"Eter?"

Deren'e döndüğümüzde elindeki pamuk ve eter şişesini gösterdi. Aynı benim gibi gözlerini kısmıştı. Hayat, elindeki kağıda bir çizik attıktan sonra Sedef'e döndü.

"Tamam."

"Son olarak...  Çuval?"

Sedef, elindeki çuvalı havaya kaldırınca Hayat başını salladı. Ardından derin bir nefes alıp elindeki kağıdı yatağının üstüne fırlatıp bize döndü.

"Tamamdır kızçelerim... Gazamız mübarek olsun. Gidelim."

Başımızı onaylarcasına salladıktan sonra arkamıza döndük ve odadan çıktık. İlk önce Fatih'i bayıltacaktık, sonra Erkin'i. Ardından ikisini de Rana'nın ağaç evine götürecektik.

Sonra ne yapacağımızı daha kararlaştırmamıştık ama...

"Bir dakika."

Arkamızdan gelen sese döndüğümüzde, Sedef'in bize kollarını bağlamış bir şekilde baktığını görmüştük. Kaşlarım çatıldı.

"Ne oldu?"

Bıkkın bir soluk verdi ve elindeki çuvalları bana uzattı. Şaşkınlıkla çuvalları elime alırken, gözlerini başka tarafa çevirdi.

"Ben... Yapmayacağım. Yani..." dedikten sonra bıkkın bir soluk verdi ve gözlerini bize çevirdi.

"Ben... Bıktım artık, anlıyor musunuz? Neden onların peşinden koşan taraf hep biz oluyoruz ki? Ben artık sevdiğim gibi sevilmek istiyorum. Bunu da zorla yapamayız." dedi ve elbisesinin eteklerini düzeltti.

"O yüzden şimdi düğüne gidip geleceğin aşiret ağalarını keseceğim. İsteyen benimle gelebilir."

Dediklerinin ardından saçlarını omuzlarından itti ve merdivenlerden inerek olduğunuz ortamı terk etti.

Üçümüz de şaşkınlıkla birbirimize bakarken, Sedef'in ne kadar haklı olduğunu düşünüyordum. Cidden... Bu zamana kadar uzaktan sevip hep acı çekmiştim. Peki neden? Bilmiyorum. Hiç bir neden yokken ona tutulmuştum. Neden sevdiğimi, neden ona aşığım dediğimi bilmiyordum. Sadece... Öyleydim. Ama bu işin de sonu gelmeliydi artık.