Friend Zone ( Completed )

°6°

Taehyung နဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ပြီး ခွဲခဲ့ရတဲ့ ကျောင်းပိတ်ရက်ထဲမှာ အခုတစ်ခေါက်က ပိုရှည်ကြာနေတယ်လို့ Jungkook တွေးမိသည်။

မှတ်မိသေးတယ်။ သူနဲ့ သူငယ်ချင်း
စဖြစ်တဲ့နှစ်က ကျောင်းမပိတ်ခင် နောက်ဆုံးရက်မှာ သူ့မာနလည်း မချနိုင်ဘဲ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ ကျွန်တော့်ဖုန်းနံပါတ်လာတောင်းတာကိုပေါ့။

သူ့ခမျာ လည်ဂုတ်လေးကို အတင်းပွတ်လိုက် ၊ ချောင်းဟန့်လိုက်နဲ့ ဖုန်းနံပါတ်တောင်းတာလေးကို အနေခတ်နေတာ။

Jeon Jungkook ဆိုတဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ အဲ့နေ့က ပျော်လိုက်တာများ ပြောမနေပါနေတော့။

မာနခဲလေးကို စနောက်ချင်လို့
''ငါ့အိမ်မှာဖုန်းမရှိဘူး''လို့ ပြောလိုက်တာ လက်သီးတချက်အကျွေးခံရသေးတယ်။

လက်သံကလည်း ပြင်းချက်။ ခဏလောက်တော့ ဆွေမျိုးမေ့သွားတာပဲ။

နောက်တော့ ဖုန်းနံပါတ်အပြန်အလှန်ပေးပြီး ကျွန်တော်ကတော့ ဘူဆန်က ဦးလေးတို့ဆီ ပြန်ရတယ်။

ဖုန်းနံပါတ်စတောင်းတဲ့ မာနခဲလေးက သူ့ဘက်ကစပြီး ဘယ်တော့မှ ဖုန်းမခေါ်လို့ ခေါင်လွန်းတဲ့ ရွာမှာ ဖုန်းလိုင်းမိတဲ့ နေရာဆီ တစ်နာရီလောက် လမ်းလျှောက်ပြီး အခက်အခဲကြားကနေ ဖုန်းဆက်ရတယ်။

ဖုန်းဆက်တော့လည်း အင်း၊အဲနဲ့
သူ့ဝသီအတိုင်း နည်းနည်းလေး ကျိန်ဆဲပြီး ပြီးသွားတာပဲ ။

ဘာမှမဟုတ်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာလည်း သူ့ဆဲသံလေး ကြားရင်ကြားရပါစေ
ဆိုပြီး ခြေထောက်အညောင်းခံ လမ်းလျှောက်ပြီး သူ့ဆီ
ခဏခဏဖုန်းဆက်ရတာ။

အမေတို့ဆီတောင် တစ်လတစ်ခါ
ဖုန်းဆက်ဖြစ်တာမဟုတ်ဘူး။

နှစ်တွေကြာသွားပေမဲ့ ကျောင်းပိတ်ရက်တိုင်း သူ့ဆီ ဖုန်းမဆက်ဘဲ မနေနိုင်တာ ကျွန်တော့်အကျင့်။

သူကလည်း ကျွန်တော့်ဆီ ဘယ်တော့မှ ဖုန်းစမခေါ်တာ အကျင့်ဖြစ်နေတယ် ထင်ပါရဲ့။

အခုလည်း သူနဲ့ ကျောင်းဖွင့်ရင် ဘယ်တွေ လျှောက်လည်မယ် ၊ သူတို့ဒဏ်ကို အခုထိ ခံနေရတဲ့ ကျောင်းအုပ်ဆရာမကြီးကို ဘယ်လိုမုန့်တွေ ဝယ်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်း ၊ ဂိမ်းအသစ်တွေကို ဘယ်လိုမျိုး အတူတူဆော့ပစ်မယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းတွေ စသဖြင့် စုံနေအောင် ပြောထားပြီး သကာလ တစ်နေ့လုံး ပြုံးဖြီးနေသည့် ကျွန်တော့်မျက်နှာအား ဦးလေးက မျက်စောင်းလှမ်းထိုးသည်။