Her Final Bullet

Chapter 27

Unwanted Child

Natulala ako sa kaniya habang paulit-ulit sa utak ko ang mga narinig. Pinipiga ko kada isang salita na parang bobo dahil nahihirapan pa akong intindihinin iyon. Hati ang kagustuhan ko sa narinig. I want to discard what was heard but there's part of me that wants to believe it.

Jinx is just bluffing. Yeah. She's too angry for losing Megan that's why she's blaming me.

Tanggap ko na sinisisi niya ako. I'm guilty about it. Para sa akin naman talaga ang lahat ng ito. We are doing this to acquire justice for my family's death. Ako ang dahilan. Hindi ako magrereklamo kung sa akin niya isisi ang pagkamatay ni Megan. I don't care if she'll remain angry or loath me forever. I won't associate with her anymore.

Pero ang sinabi niya... bakit ganoon ang lumabas sa bibig niya?

Tinawid ni Alice ang distansiya papunta kay Jinx. She grabs her jaw, "Are you insane?!" she yelled.

The way she reacts gives me another strike of atomic bomb in my heart. Konti na lang, maniniwala na ako ng buong-buo kay Jinx. Pilit siyang pinapatahimik ni Alice kanina pa. Ngayon, galit na galit siya sa sinabi ni Jinx. Sobra ang kaba niya na may nasabi si Jinx na isang malaking sekreto.

Tinulak ni Jinx si Alice. Inihilamos niya ang palad sa basa niyang mukha. "Sinong baliw sa'tin? Ikaw nga mapagpanggap, e! Doble kara! If I know, hinuhuli mo lang ang tiwala niya..." sinulyapan niya ako. "Para sa misyon--"

Nakakabinging sampal ang natanggap niya. I half blinked as my jaw dropped.

"That's not fucking true!"

I grit my teeth. Alice looks at me with nervous visible in her eyes. Tumitig siya sa akin saka marahang umiling.

Anong iniiling-iling niya? Itatanggi niya?

'Yong pag-aalala niya sa akin, peke lang lahat ng 'yon? She told me that she's my personal assistant that's why I'm her responsibility. Noong una, naiintindihan ko na nag-aalala siya sa akin kasi nga trabaho niya rin ang bantayan ako. But these past few days, I lost my boundaries and welcomed her to my soul.

I liked her so much because we have similarities. We're both serious, quiet, smart and critical thinker. I always communicate with her more than I do with Jinx and Megan. We already bond. We both enjoyed the checkpoint escape. She helped me snuck foods for Calter. I let her join me in my bathtub and sleep on my bed. She was by my side almost all the time. I don't treat her like a friend anymore... she's like a sister to me now.

But what happened?

"Acting innocent ka ngayon? 'Wag mong kakalimutan na in-off mo ang cellphone mo noong pinapapapatay siya ni Mr. Morgage! Ikaw rin ang nagsabi ng address niya kay Blake!"

Nanlaki ang mga mata ko. Mas pumintig ng mabilis ang dibdib ko at nahihirapan nang huminga. Tinuon ko ang tingin kay Alice. Kung nakakapaso lang ang titig ko, kanina pa sana siya nalapnos.

Alice.... traydor ka!

"Is that true?" I asked her in a hoarse voice.

I trust her so much... I wish I didn't bring my four walls down.

"A-Alora... it's not what you think it is! May iba akong dahilan--"

"Mga tauhan ni Mr. Morgage 'yong mga humabol sa akin noon? And you fucking knew it? Kasabwat ka?!" Sinulyapan ko si Jinx. "Kayo?!"

My tears are running down after that explosion. Halos hindi ko na makilala ang boses ko. I never shout like this before. Galit, gigil, hinanakit, nagsama-sama na sa namamaos kong boses. Hindi ko alam kung paano ko nagawa pang sumigaw sa kabila ng pagbabara ng lalamunan.