Onu öldürmek istiyordum. Daha doğrusu o da beni öldürmek istiyordu bu yüzden şanslı olan tarafı hepimiz tahmin edebiliyoruz. O anda onu yakalamak yerine kaçmaya başladım o da kaçmaya başladı.
Kedimin salak olduğunu biliyordum ama başka bir salak daha tanımış oldum.
Hemen odama girdim ve kapıyı kapattım. Aow anahtarımı dışarıda unuttum. O anda bir anahtar çevrilme sesi duyuldu. "Ya aç kapıyı açsana be" diye kapıyı yumrukladım. "Allah senin bin belanı versin."dedim.
Kapının arkasından kahkaha atmaya başladı. "İki sıfır öndeyim " dedi.
Ben mi kafayı yedim yoksa o mu?
Biz ne ara yarışa girdik.
Allah akıll fikirr versinn.
"Sen kafayı mı yedin yoksa bana mı öyle geliyor. Biz ne ara yarışa girdik. "
"Kapa çeneni iki sıfır öndeyim"
"Şuan senin uyuman gerek miyormu. Yani hani benim bildiğim iki yaşındakiler gündüz uyurya"
Kapımı açtı işte bende bunun olmasını bekliyordum. "Sağol cicim " dedim ve odadan fırladım.
Aşağı indim ve dışarı çıktım. Kapıyı da ardımdam kapadım. Koşmaya başladım. O anda birisine çarptım. Kafamı kaldırıp baktığımda sırıtan bir Demir ile karşılaştım.
Sıratan bir Demir mi? Demir mi?
Hemen koşmaya başladım. O anda birisine çarptım gene. Kafamı kaldırıp baktım. Sinirle bana bakan bir Kerem ile karşılaştım.
Bu normaldi.
Ona sıkıca sarıldım. Çok sıkıca. Onu hiç bırakmıcaktım. Ondan hiç kaçmıcaktım. O yanımda olmayınca başıma belaya giricek gibi hissediyordum.
Aynı biraz önceki gibi...
