A badboy with problems

Chapter 52

-pov Finn-

*een half jaar later*  

Zoo, dat is eventjes geleden.
Dit halfjaar verliep redelijk rustig, en voor een heel groot gedeelte best positief.
Op één moment na dan...

3 maanden geleden was mijn vader gediagnostiseerd met kanker.. 
Het leek erop of hij nog redelijk lang te leven had, maar opeens ging het heel snel achteruit en kwam hij helaas te overlijden...

Ik heb deze hele week al in mijn bed gelegen en ik ben er alleen uit geweest voor school. Misschien omdat het moest van Meave.
Ik snap echt niet hoe ze, ondanks al de sh*t waar ik doorheen ben gegaan, nog steeds bij me is en me nog steeds wilt steunen...
Maar ze is echt de allerbeste vriendin die je kan hebben

Gister was de begrafenis van mijn vader. Ik had niet verwacht dat ik het zo heftig zou vinden...
Maar gelukkig waren Meave en haar ouders er, en ik heb echt super veel steun aan hun gehad. 

Ik lig samen met Meave in mijn bed een film te kijken. 
"Hallo tortelduifjes." begroet Lucas ons, die de kamer binnen komt lopen. Hij is waarschijnlijk net bij Isa geweest.
Ohja dat ben ik vergeten te vertellen: ze hebben een relatie. 
Voor mij voelt Lucas een beetje als een vervanger voor Guus, maar ik laat die keuze lekker over aan Isa zelf. 
"Hey." begroet Meave hem. Ik blijf gewoon naar de film kijken. Ik heb niet zo'n zin om met iemand te praten. 

Ik kijk even op mijn telefoon en zie dat het bijna 20.00 uur is.
"Ga je zo trainen?" vraag ik aan Lucas die zijn tas aan het inpakken is.
"Ja." antwoordt hij kort. "Ga je ook vandaag?" vraagt hij.
"Weet ik nog niet." zeg ik twijfelend. 
"Ga maar." fluistert Meave me toe, maar ik kijk haar geïrriteerd aan, want ik had er niet echt zin in. 
"Vooruit." zeg ik dan zuchtend en ik sta op van mijn bed om ook mijn tas in te pakken. Ik kan nog lang niet doen wat de andere jongens ook doen, maar Meave weet dondersgoed dat ik er echt van geniet om in het water te liggen dus ik wist dat ze het goed bedoelde. 

Als ik en Lucas de kleedkamer inlopen, zie ik Benjamin een beetje verbaasd naar me kijken.
Hij was er de vorige trainingen niet bij toen ik erbij was, ik heb geen idee waarom, maar ik vond het niet erg om zijn hoofd even niet te hoeven zien in het water. 

Als ik en Lucas omgekleed zijn, lopen we samen met nog een paar teamgenoten richting het zwembad.

Ik bleef nog even met de andere jongens praten totdat hun training begon en daarna ging ik zelf aan de slag.
Borstcrawl en rugcrawl gingen prima, maar mijn conditie en snelheid was echt ver te zoeken. Schoolslag deed ik eigenlijk niet tot nauwelijks, want door het buigen deed het best veel pijn dus dat ontwijk ik liever. 
Met een bal zwemmen ging wel, maar overpassen en schieten ging nog niet. 

Ik was een heel stuk eerder klaar dan de anderen dus ik ging me omkleden en daarna nog even bij de andere jongens kijken.
Nadat hun ook klaar waren, kwam mijn coach even naar me toe. Dit deed hij elke keer sinds dat ik weer in het zwembad lag.

"Hoe ging het vandaag?" vroeg hij aan me.
"Wel goed, schoolslag zit er nog steeds niet in helaas."  beantwoord ik een beetje teleurgesteld.
"We bouwen het rustig op, dus het komt vanzelf wel." stelt hij me een beetje gerust.
"Hopelijk kan ik dit seizoen nog wat wedstrijden meespelen." zeg ik twijfelend.
"Laten we later bekijken, en nu vooral focussen op het herstel." zegt mijn coach lachend.
Ik zeg gedag en loop daarna naar de kleedkamer. 

"Wanneer kan je eigenlijk weer met ons meetrainen?" vraagt Mark aan mij terwijl de andere jongens aan het omkleden zijn. 
"Geen idee,  waarschijnlijk duurt het nog wel even want ik kan nu nog niet eens normaal schoolslag doen." antwoord ik
"Jammer, hopelijk kan je nog een paar wedstrijden meespelen dit jaar zodat we nog een beetje kans maken om kampioen te worden." zegt hij.
"We hebben Lucas, dus ik denk dat dat wel gaat lukken zonder Finn hoor." bemoeit Benjamin zich ermee.  Ik had hem echt willen slaan, je wilt niet weten. 
"Tyf gewoon op met je 'Lucas is beter' Benjamin, we weten allemaal dat je Finn niet mag maar nu ben je gewoon k*t aan het doen." spreekt Mark hem aan.
"Mark, jij moet gewoon je kleine k*t bek dicht houden." zegt Benjamin intimiderend. Okee... dit loopt uit de hand...
"Het was erg gezellig jongens, maar ik ga d'r weer vandoor. Doe je nog even de groeten van me aan Melissa Benjamin?" zeg ik bijdehand en ik wil de kleedkamer uitlopen.
"Ga lekker janken bij je dode vader ofzo!" zegt Benjamin, nét voordat ik de kleedkamer uitloop.
Dit had ie niet moeten zeggen.

Ik loop zo snel als ik kan naar Benjamin toe en grijp hem bij zijn kraag en duw hem tegen de muur aan.
"Als je nog één ding over mijn vader zegt, zorg ik er hoogst persoonlijk voor dat je die van jou niet meer terug ziet." zeg ik dreigend.
"Dan wens ik veel succes met die knie van je." zegt hij spottend. Nú is hij echt te ver gegaan.
Ik haal uit en geef hem een goede stoot tegen zijn kaak.
Benjamin zakt langs de muur naar de grond en ik loop de kleedkamer uit.

Authors Note.

Hey allemaal  😀

Het spijt me, maar ik denk erover om om dit boek rustig aan af te gaan ronden.
Ik merk dat ik meer motivatie en energie haal uit m'n andere boek en na 52 hoofdstukken heb ik niet zo heel veel inspiratie meer.

Ik ben jullie echt super dankbaar voor alle reads, stemmen en leuke reacties ❤

Ik kijk nog even hoe en wat, en heel misschien komt er een deel 4, maar alleen als jullie het écht willen en een leuk idee hebben!

groetjes Isa xx