Chapter 21

1.3K 31 1
                                        

Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ko matapos pasadahan ang sarili sa salamin. I look so beautiful with my pink tulle midi dress. It has little glitters on its fabric, its short flutter sleeves  looks cute but it will be hidden inside a toga later on.

I tried to take a photo, isang click ko pa lang ay medyo nawalan ako ng gana. I was suppose to send it tp chase, but I realize we're not in the best terms 'til now. Sana pala kinausap ko na lang siya, I never thought that I will march without him attending.

It's my fault naman kasi...

"Let me take a picture of you, sweetie!"

Mabilis akong ngumiti at hinarap si mommy, hawak niya na ang kanyang phone. I managed to pose so I wouldn't regret my looks in the photos. Lumapit din si Daddy at sunod ay nagpicture na kaming tatlo.

When we got satisfied, we prepare to head down to attend the program. Maraming bumati sa akin pagkarating, kaliwa't kanan ang ngiting ibinibigay ko sa mga profs. And as usual, deadma those who don't like me. Hmp!

Medyo tired na nga ang jaw ko e, that's why I can't be a beauty queen too. I don't know how they manage to smile throughout a long period of time. Well, it was never my forte naman.

"Dito ka pa rin ba mag-iistay?"

Napalinga ako kay Iyah, bahagya akong umiling na tila nag-iisip pa rin ng sagot.

"No na, I'll go back to our home na. I'll enroll there for review in preparation for board exams." I explained, iyon ang naisip ko. I'll visit here na lang from time to time.

Tumango-tango naman siya. Tinanong ko rin siya hanggang sa napahaba na ang usapan namin bago kinailangan namin magbigay attention muli sa harapan. Isang oras din ang nakalipas nang magsimula na kami patayuin para pumila sa pagmamartsa.

I pouted and look around where the parents are, sinusubukan ko silipin sila mommy at daddy. Naroon din si Manong, our driver. Nakita ko rin agad sila, ngumiti ako nang dumako ang tingin nila sa akin. They readied their phones. I sighed when my little hopes are slowly vanishing not seeing a glimpse of him.

Ugh, so irritating self! Why would you think na he's still going to attend my graduation?

What am I, his girlfriend?

I wish!

I regain my stance and focus on the front, sunod-sunod nang tinawag ang pangalan namin kaya muli na lamang akong napangiti. Still feels surreal to be finally here, reaching a step towards my dream.

Claps surrounded the whole venue, may ilan pang nagchi-cheer. Kabi-kabila ring flash from different cameras. I wear the prettiest smile I could have so I know every photo take of me is nice.

"Congratulations, my princess!"

"Congrats, sweetie!"

"Congrats, Ma'am!"

Malawak ang ngiti kong sinalubong ang parents ko. I hugged them tight that they gladly give back.

"Thank you so much for everything, mommy and daddy. You both are the the best parents!"

They chuckled at what I said.

Natigil ang moment namin dahil sa pagtikhim ni daddy, nagtataka akong tumingala sa kanila na ngayo'y nakatingin sa likod.

Confused, I curiously look behind that made me gasped a bit. I was too shock that it made me speechless. Kung hindi siya ngumiti ng marahan ay tuluyan na atang akong magfi-freeze sa place ko, oh my gosh!

"Chase!" I squealed and quickly hugged him. Hindi niya inaasahan iyon dahil ramdam kong natigilan siya.

It was quick, I felt his chest vibrated when he laughed a bit bago ko naramdamang pumalibot pabalik ang braso niya sa akin. I bit my lip to stifle a smile.

Hear the mind's need  Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon