Part 1

36.3K 2.6K 185
                                        

Unicode

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေတဲ့ ဆေးရုံအခန်းငယ်လေးအတွင်းမှာ လူနာကုတင်ပေါ်တွင် မိန့်မိန့်ကြီးထိုင်နေတဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ အနီးနား ကုတင်ပတ်လည်မှာ အစီရီရပ်နေကြတဲ့ လူငယ် ခြောက်ယောက်။

လူအရေအတွက်အားဖြင့် ၅ ယောက်အထက်ရှိသော်လည်း ထိုအခန်းတွင်းတွင် အပ်ကျသံတောင် မကြားရအောင် တိတ်ဆိတ်လျက်။

"ယောန်ဂျွန်း"

"ဟုတ်ကဲ့ ဘော့စ်"

"ဟိုဆရာဝန်ကို ခေါ်လိုက်"

"ဟုတ် .. ဘော့စ် ဒါပေမယ့်လေ ဒါက မတော်တဆဖြစ်တာမို့ နည်းနည်းလေး လျှော့ပေါ့ပေးလိုက် .."

"မင်းက ငါ့ကို ဆရာလာလုပ်နေတာလား"

ခေါင်းငုံ့ကာဖြင့် အမိန့်နာခံရုံကလွဲပြီး ယောန်ဂျွန်းမှာ ထပ်ပြောခွင့်မရှိ။

မဝံ့မရဲနဲ့ တစ်ချက်မော့ကြည့်လိုက်တော့ တည်တင်းနေတဲ့မျက်နှာထားနဲ့ တင်းတင်းစေ့ထားတဲ့ နှုတ်ခမ်းတစ်စုံကို တွေ့ရသည်။

မစ္စတာဂျေ တဖြစ်လဲ ယောန်ဂျွန်းတို့ရဲ့ ဘော့စ်။

ဂျွန်ဂျောင်ဂုဆိုတာ မာဖီးယားလောကရဲ့ အရှင်သခင်။

အသက်အားဖြင့် သုံးဆယ်တောင်မကျော်သေးပေမယ့် သူ့ကိုဆို အကုန်လုံးက ဖိန့်ဖိန့်တုန်အောင် ကြောက်ရသည်။

မကြောက်ပဲလည်း ခံနိုင်ရိုးလား ..။

ဂျွန်ဂျောင်ဂုဆိုတာက သူမတူအောင် ရက်စက်တတ်ကာ အသက် ၁၃ နှစ်ထဲက မာဖီးယားလောကထဲ ဝင်လာခဲ့ပြီး ရာဇဝတ်မှုပေါင်းများစွာက်ို ကျုးလွန်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

မစ္စတာဂျေသည် စကားများများ မပြောတတ်။ မျက်နှာထားတည်လွန်းကာ သွေးအေးလွန်းသူအဖြစ် ကျော်ကြားသည်။

လူက ငယ် လက်က ယဉ် အကင်းပါးပြီး သွေးမကြောင် အေးဆေးပြတ်သားမှုတွေကြောင့် တစ်စထက် တစ်စ ဂျွန်ဂျောင်ဂု ဆိုတဲ့လူငယ်လေးဟာ မာဖီးယားတွေကြားတွင် ပိုပိုပြီး နာမည်ကြီးလာသည်။

ငယ်ငယ်တည်းက လက်ရဲဇာတ်ရဲမို့ ရဲစခန်းတွေ အချုပ်ခန်းတွေဟာ သူ့အတွက် မထူးဆန်းသောနေရာတွေ ..။

MR's DOCTORStories to obsess over. Discover now