MR's DOCTOR

Part 4

Unicode

"ဟုတ်ပြီ မာမီ .. ကျွန်တော် ညနေလာခဲ့မယ်"

မာမီနဲ့ ဖုန်းချပြီး စားပွဲပေါ်က ပြက္ခဒိန်အသေးလေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဟုတ်သားပဲ .. ဒယ်ဒီတောင် နောက်သုံးရက်လောက်ဆို ဆေးရုံဆင်းတော့မှာပဲ။

ဒီရက်ပိုင်း အလုပ်တွေရှုပ်နေခဲ့တာ ဒယ်ဒီ့ကို သွားတွေ့ဖို့တောင် မေ့နေခဲ့သည်အထိ။

ဒယ်ဒီနဲ့ နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့တာ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်လောက်က ဖြစ်မယ်ထင်။

ဒီရက်ပိုင်းမှာ အစိုးရဘက်က လုပ်ခိုင်းထားတဲ့ ကိစ္စတွေရှိနေလို့ အဲ့ဟာတွေ လိုက်လုပ်နေရတာနဲ့ အချိန်တွေတောင် ဘယ်လိုကုန်နေမှန်းမသိ။

မာဖီးယားလောကထဲ ဝင်လာတည်းက အစိုးရဘက်ကို လက်သိပ်ပေါင်းပြီး အာဏာပိုင်တစ်သိုက်ကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်နိုင်အောင် ကြိုးစားခဲ့ရတာ။

အစိုးရအလုပ်ကို လုပ်ပေးတော့ အစိုးရဘက်က ပြန်ကြည့်ပေးတယ် ဒီလိုပဲ မာဖီးယားဘဝ။

သူများထက် ဥာဏ်နီဥာဏ်နက် ထုတ်သုံးပြီး တစ်ကွက်ကျောနေအောင် နေထိုင်နေရတာ ကိုယ့်ရဲ့ personal life ကိုတောင် မေ့လျော့ထားရသည်အထိပေါ့။

မာဖီးယားဘဝဆိုတာ ထင်သလောက် မလွယ်ကူသလို မစ္စတာဂျေဆိုတဲ့နာမည်ကလည်း လွယ်လွယ်နဲ့ ဖြစ်လာတာမဟုတ်။

ပစ်ထားမိတဲ့ မိသားစုကို အချိန်မပေးခဲ့မိတဲ့အတွက် ဒီညနေတော့ ဒယ်ဒီ့ဆီကို ရောက်အောင် သွားဦးမှပါပဲ။

ဆေးရုံသွားဖို့ တွေးမိရင်းမှ ဦးနှောက်ထဲ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာတာက ဟိုဆရာဝန်ရဲ့မျက်နှာ။

ကျစ် .. မတွေ့ချင်တဲ့လူနဲ့ တွေ့ရဦးမယ် !

"ဘော့စ် .. ဘော့စ် .. ပြဿနာတော့ တက်ပြီ"

အခန်းထဲကို အသည်းအသန် ပြေးဝင်လာတဲ့ ယောန်ဂျွန်း။

မျက်မှောင်ကုတ်ပြီး စူးစိုက်ကြည့်ပေးလိုက်တော့မှ ကိုယ်ရှိန်သတ်သွားတဲ့ ယောန်ဂျွန်း။

ကိုယ်ရှိန်မသတ်လို့လဲမရ .. ဂျောင်ဂုက အဲ့လို အသည်းအသန်တွေ ပျာယိပျာယာတွေ နမော်နမဲ့ သွေးပူ တစ်ဇွတ်ထိုး ရှပ်ပြာတွေ သိပ်မုန်းတာ သူ သိသည်လေ။