Chapter -5

1.2K 73 7
                                        

ဂျောင်ဂုတစ်ယောက် ဒီနေ့ကုမ္ပဏီအစည်းအဝေး
ကအဆင်မပြေတာကြောင့် လူကဒေါသထွက်
နေရသည်။ရှယ်ယာရှင်တွေကလည်း ပြိုင်ဖက်
ကုမ္ပဏီနဲ့သွားပူးပေါင်းကြသည်။ပရောဂျက်အသစ်လုပ်ဖို့ကို ရှယ်ယာရှင်တွေကသဘော
မကျတာကြောင့်သူတို့အတွက်အကျိုးအမြတ်နည်းတယ်ဆိုပြီးထွက်သွားကြခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ဟက်..သူတို့အဲ့လိုလုပ်လို့ ရမယ်ထင်သလား။

"Boss...အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က
တွေ့ခွင့်တောင်းနေလို့ပါ"

"ဘယ်သူလဲ"

"ဟေဝန်းလို့ပြောပါတယ်boss"

"ဝင်လာခိုင်းလိုက်"

ခဏကြာတော့အတွင်းရေးမှုးရဲ့နောက်မှာပါလာ
သောဟေဝန်းကသူ့ကို အနောက်ကနေမျက်နှာပြောင်ပြနေတာကြောင့်ဂျောင်ဂုလည်းဒေါသတွေတောင်ဘယ်ပျောက်မှန်းမသိရယ်မိပါသည်။

"ဟား...ဟား..ဟေဝန်းက ကိုယ့်ကိုစနေတာပဲ"

"အိုပါး မျက်နှာကြီးကဆူပုတ်နေလို့ စေတနာနဲ့
ရယ်အောင်လုပ်ပေးတာပါနော်"

"ဟုတ်ပါပြီ..အလည်လာတာလား"

"မဟုတ်ဘူး...အိုပါးနဲ့အတူတူ လျှောက်လည်
ချင်လို့လာခေါ်တာ လိုက်ခဲ့မယ်မလားဟင်"

"ဒီနေ့တော့ကိုမအားသေးဘူးဟေဝန်းရဲ့။
ကုမ္ပဏီကစာရင်းတွေရှင်းရဦးမယ်"

"ဟွန့်.."

ဟိုဘက်လှည့်ကာစိတ်ကောက်သွားသော
ဟေဝန်းကြောင့် ဂျောင်ဂုမှာမနေတတ်တော့
ကိုယ်ဟာသူ့ကိုပျော်ရွှင်စေချင်သည်လေ။

"အဲ့လိုတော့မကောက်လိုက်ပါနဲ့...နောက်နေ့
တစ်နေ့လုံး လည်ပေးမယ်လေ။ကိုယ်လည်း
အလုပ်နားရက်ပဲ။သွားချင်တဲ့နေရာအစုံ
လိုက်ပို့ပေးလို့ရတာပေါ့"

"တစ်ကယ်နော်..တစ်နေ့လုံးလည်ပေးရမှာနော်"
"အင်း...တစ်ကယ်"

"ဟီး..ဟီး..အိုပါးအကောင်းဆုံးပဲ။အဲ့ဒါဆိုဟေဝန်းပြန်တော့မယ်။မနက်ဖြန်တစ်ကယ်လည်ပေးရမှာနော်။ကတိမတည်ရင်မခေါ်တော့ဘူး"

"ကတိပါဆို"

"ဟုတ်ပြီ..ဟုတ်ပြီ..ပြန်ပြီနော်အိုပါး"

What's wrong with us(Ongoing)Where stories live. Discover now