ရုတ်တရက်ထိုမိန်းကလေးက သူနဲ့စကားပြော
နေရင်းမှရေကန်ထဲခုန်ဆင်းသွားသည်။
ထယ်ယောင်းလည်းထိုမိန်းကလေးရဲ့
လုပ်ရပ်တွေကိုနားမလည်နိုင်တော့။သူလည်း
ကြောင်အမ်းအမ်းနှင့်ရပ်နေစဥ် ခုနက
မိန်းကလေးရဲ့အော်သံကြောင့်ပွဲအတွင်းက
လူတွေအားလုံးသူတို့နားသို့ရောက်လာပြီး
စုပြုံကြည့်နေကြသည်။
ဂျောင်ဂုလည်းအော်သံကြားလို့ဒီဘက်ကို
လာကြည့်တော့ထယ်ယောင်းကမတ်တပ်ရပ်လျက်
အနေထားနဲ့ ဟေဝန်းကရေကန်ထဲကျနေ
သည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်မို့သူလည်းစိုးရိမ်
သွားသည်။ထို့အတူ သူ့အရှေ့မှာရပ်နေတဲ့
ထယ်ယောင်းကိုဆောင့်တွန်းလိုက်သည်။
* အာ့ *
အနားကိုလျှောက်လာတဲ့ဂျွန်ကသူ့အား
ဆောင့်တွန်းကာရေကန်ထဲသို့
ခုန်ဆင်းသွားသည်။
* ဘွမ်း *
ဂျောင်ဂု ရေကူးကန်ထဲပြုတ်ကျသွားတဲ့ဟေဝန်းကို
တွဲခေါ်လာကာ ထိုင်ခုံတစ်ခုမှထိုင်စေသည်။
"ရရဲ့လားဟေဝန်း"
ဖွီး..အဟွတ်...အဟွတ်
"ရပါတယ်ကိုကို.... ကိုကိုသာလာမခေါ်ရင်
ဟေဝန်းရေနစ်တော့မှာအချိန်မှီလာပေးလို့
ကျေးဇူးပါနော်"
ဟေဝန်းတစ်ကိုယ်လုံးမှာရေတွေရွှဲနေသည်မို့
ဂျောင်ဂု သူဝတ်ထားတဲ့အပေါ်ကုဒ်အင်္ကျီကို
ချွတ်ကာဟေဝန်းကိုယ်ပေါ်သို့ခြုံပေးလိုက်သည်။
ဘေးကထယ်ယောင်းမှာတော့ သူတို့အား
ကြည့်နေသည်။
ခုနကသူတွန်းလိုက်တော့
ထယ်ယောင်းဆီမှ "အာ့ " ခနဲအသံထွက်လာ
သည်။သူ့လုပ်ရပ်ကိုကြောင်တောင်လေး
ကြည့်နေတဲ့ထယ်ယောင်းကို ဒေါသလည်း
ထွက်သလိုနည်းနည်းတော့သနားမိပါတယ်။
ထယ်ယောင်းကသူလုပ်ပြီးမသိချင်ယောင်
ဆောင်နေတာပဲ။အခုထိကြောင်တောင်တောင်
လုပ်ပြနေတုန်းပဲ။မသိရင်သူဘာမှမသိဘူး
ဆိုတဲ့ပုံစံမျိုးနဲ့။မင်းလုပ်လိုက်တာမလား
ကင်မ်ထယ်ယောင်းရယ်
"ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲဟေဝန်း...ရေကူးကန်ထဲ
ဘယ်လိုပြုတ်ကြတာလဲ"
သူမမျက်လုံးတွေဟာ ထယ်ယောင်းကိုကြည့်ကာ
ကြောက်လန့်နေသယောင်
