Winter||TaeKook

13-

-Aşk dediğimiz şey, Jungkook'tur. Gorgonize'dır-

-Hyung.

-Efendim?

-Tanrıya inanmama sebebin olacak kadar ne yaptım?

Jungkook'un sorusu ile yerinden doğruldu Taehyung. Hemen koltuğun diğer köşesine geçmiş, sol tarafında kalan Jungkook'a doğru tamamen dönmüş ve bacaklarını koltuğun üstünde bağdaş haline getirmişti.

Jungkook'da aynısını yaptığında hazır olduğunu hissetti.

-Bilmem... Sen biliyor musun?

-Hayır... Ben... Ben sadece yanındayım. Yani, özel bir şey yapmadım-

-Bacağında uzanmama izin verdin. Özel değil miydi bu?

-Sanırım öyleydi.

-Gorgonize-

-Gorgonize ne anlama geliyor?

Taehyung, gözlerini kaçırdı ve yere baktı.

Nasıl açıklayabilirim ona aşkımı?! Yıldız!

Ben, senin aşkın değilim. Ben, senin heyecanın veya umudun değilim. Ben, senin duygun değilim. Ben senin ne geleceğin ne de geçmişin değilim. Ben sen değilim Taehyung. Ben senin seyircinim.

Zaten bir seyircim var. Yukarıda ve beni izliyor. Yardım et.

Sen yardım istemezsin Taehyung.

Neden?

Sen insan değilsin. Sana bu öğretilmedi.

Bana aşkta öğretilmedi.

Sen şu anda ne hissediyorsun? Bizim aşk dediğimiz şeyde ne hissediyorsun?

Jungkook. Gorgonize'm. Onu hissediyorum.

O zaman cevabını buldun Taehyung.

-Hyung?

-Sersemletme.

-Sersemletme?

-Sersemletiyorsun Gorgonize. Taşa çeviriyorsun. Nasıl hissettirdiğini biliyor musun?

Taehyung, gözlerini karşısında ki gence çevirdiğinde şaşkınlıkla kendisine baktığını fark etti.

-Aşk nedir bilmem ben Gorgonize. Ben seni bilirim. Bana aşkı anlatın, ben sizin kalbinize vücut bulmuş halini çizeyim. Seni çizerim.

Yerinden yavaşça kalkmış ve karşısında ki gence yaklaşmıştı.

KORKUYORUM!

Sen korkmazsın Taehyung.

BEN AŞIKTA OLMAZDIM! KORKUYORUM!

Neden? Neden korkuyorsun?

O korktuğu için korkuyorum.

O korkmuyor Taehyung.

Korkuyor.

O sadece geçmişinin bataklığında kalmış. Sadece elini uzat ona.

Kirlendiğini hissediyor! Kirliyeceğimden korkuyor! Korkuyorum.