Winter||TaeKook

27-

-Aşığım Sana-

-Yarın ki ödevlerinizi unutmayın arkadaşlar. Çıkabilirsiniz.

Jungkook, önceden hazırladığı çantasını kaptığı gibi sınıftan çıkmış, bahçeye doğru ilerliyordu. Elinde ise telefonu vardı.

Hızla tuşlara basmış ve Taehyung'u aramıştı. Telefon bir süre çalmıştı. Jungkook, açılmayacağını düşündüğü anda arama açılmıştı.

-Hyung!

***

Taehyung elindeki bıçağı masaya koymuş ve gelen aramayı cevaplamıştı.

-Hyung!

-Gorgonize? Derste değil misin?

Bir yandan telefon ile konuşurken, diğer yandan kolları ve bacakları bağlı olan kadına karşı işaret parmağını havaya kaldırmış ve bir dakika istemişti.

-Hayır. Şimdi bitti. Gerçekten sıkıntılı bir öğretmen.

-Neden?

-Verdiği ödevler proje ödevi gibi. Canım çıkıyor yaparken.

-Benim okulumda da vardı öyle öğretmenler.

-Her okulda vardır. Şey diyecektim ben sana.

-Hm?

-Ben, hyunguma sevgili olduğumuzu söyledim.

-İyi yapmışsın güzelim.

-Ah- değil mi? Evet. Şimdi, şimdi değil ama seninle görüşmek istediğini söyledi.

-Anladım. İstediğin herhangi bir gün benim için uyar.

-Tamamdır! Bu arada, işte miydin? Rahatsız ettim mi?

Taehyung tek kaşını kaldırarak çırpınan kadına dönmüştü. İşaret parmağını dudağına götürmüş ve susmasını işaret etmişti. Fakat kadın, ağzındaki kumaşı zorlayarak mırıldanmalar çıkarıyordu. Bu tabii ki Taehyung'un hiç hoşuna gitmemişti.

-Aslında özel bir müşterimin evindeyim. Sesi duyuyor musun? Canı biraz tatlı.

-Ağzı kapalı mı? Neden öyle ses geliyor?

Taehyung fazlasıyla sinirlenmişti.

-Evet, komşuları biraz sıkıntılı. Kendi bebekleri deli gibi ağlayarak ses çıkarırken, müşterimin sessiz olması gerekiyor falan filan. Klasik komşular.

-Ah anladım!

-Bugün buluşmak ister misin? Okul çıkışı alabilirim seni. Çıkacağın saati yaz bana.

-Tamamdır hyung! Görüşürüz.

-Görüşürüz güzelim.

Taehyung telefonu kapamış ve cebine yerleştirmişti. Sinirden köpürüyor ve titriyordu.

-Lafımın dinlenmemesinden hiç haz etmem. Özellikle senin gibi bir günahkarın.