-Bu gece... Ay çok güzel, değil mi?-
Kim Taehyung, Hoseok'un evinin balkonuna geçmiş, pufun üstüne oturmuş ve gökyüzüne bakıyordu. Hava kararmış, yıldızlar ve ay çıkmıştı.
Derin nefes almış ve sol eli ile gözünü ovmuştu. Eve gitmek ve müzik dinlemek istiyordu. Fakat Jin'in mutlu olduğunu ve eskisinden daha enerjik olduğunu gördüğünde sessiz kalmayı seçmişti.
Ve tabii ki sen de eğlendiğin için kalıyorsun.
Hayır.
Beni kandıramazsın Taehyung.
Yalnız bırak beni.
Derince nefes almış ve sinirlendiğini belli edercesine bacağını sallamaya başlamıştı. Gecenin soğu tenine işlerken rahatlamaya çalışmıştı. Koyu kahverengi gözünün önünde dalga halinde geçiyordu. Uykusunu getiriyor, uyuyamayacağını bildiğinden keyifle geziniyordu.
Dalmış bir şekilde gökyüzüne bakan Taehyung, yanında hissettiği hareketlilik ile kafasını sol tarafa çevirdi. Jungkook gülümseyerek yanına gelmiş ve oturmuştu.
-İyi misin hyung?
-Sadece başım ağrıyor.
-Masaj yapmamı ister misin?
Başını iki yana sallamıştı Taehyung. Masaj daha da ağrıtırdı.
-Bir şey mi oldu?
Sadece kafamdaki şahıs çok fazla konuşuyor.
Çok ve öz konuşuyorum be.
-Önemli bir şey değil. Sadece içerisi çok sesliydi o kadar.
Jungkook başını olumlu bir şekilde sallamış ve önüne dönmüştü. Dudağını ısırıyor ve düşünüyordu.
İkisi balkonda derin düşüncelerin arasında yüzüyor, sadece yan taraflarındaki toprağı kazsalar birbirilerine ulaşabilecek durumda olduklarının farkında değillerdi.
Ay kendisini belli etmek için güneşten yardım alıyordu. Yıldızlar kendince parlıyor, küçük notalarmışcasına varlıklarını sürdürüyor, Kim Taehyung her birinin üzerine gözlerini getirdiğinde bir nota çalıyor, parlıyor, gözler başkasına gittiğinde susuyor, sönüyor, diğerleri çalmaya başlıyordu. Renkler yol gösterirmişcesine önden ilerliyor, her bir nota için farklı renklere bürünüyordu.
Kim Taehyung için bir müzik enstrümanına ve boyalara dönüşen gece Jungkook için birer kağıt parçalarıydı. Yıldızlar gizli kelimeler olmuş, Jungkook'un kendisini seçmesini bekliyorlardı.
Ay tam ortada oturmuş, ikiliyi izliyordu.
Jungkook derin nefes aldı ve ellerini önünde birleştirdi. Göz ucuyla Taehyung'a bakıyor ve tekrar öne dönüyordu.
Bir şey demek istiyor! Yıldız heyecanla söylenmişti. Oradan oraya atlıyor ve kahkaha atıyordu.
Ne söylemek istiyor?
Zaman ver! Zaman ver!
-Hyung?
Taehyung bakışlarını yanındaki gence çevirdi.
-Gorgonize?
-Bu gece... Ay çok güzel, değil mi?
Nefesi boğazında kalmış, kalbi gökyüzüne çıkma umudu ile hızlı atıyor, gözleri huzurun çığlığı ile gencin üzerinde geziniyor, kan, damarlarında maraton koşturuyordu.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Winter||TaeKook
FanfictionTaehyung: Kimsenin görmediği şeyi görmek delilik değil. Felsefe veya edebiyat yapma. Basit düşün. Empati. ~Angst
