Winter||TaeKook

29-

-Tanrı uslu çocukları sever-

-Eğlendin mi?

-Evet! Teşekkür ederim hyung.

Jungkook'un evinin önünde durmuş, günün konuşmasını yapıyorlardı. Eğlenceli bir gün geçmişti. Fazla aktivite yapılmamış olsa da, edilen sohbetler ile yenilen tatlılar günü şenlendirmişti.

Şu anda kapının önünde küçük bir konuşma geçiyordu. Taehyung sırtındaki çantayı Jungkook'a uzattı ve bir elini cebine attı.

-En sevdiğin şarkı hangisi?

***

Taehyung anahtarı asmış ve ayakkabılarını çıkararak banyoya doğru adımlamıştı. Ev sessizdi. Dışarıda hafif esen bir rüzgar vardı. Cama vuruyor, yağmurun geleceğini söylüyordu.

Soğuktu. Etrafını soğukluk sarmış, sıcaklığı hissetmesini engelliyordu. Çevresinde nefes alış verişleri hissediyordu. Ruhların yaşamını hissediyordu. Kafasını sola doğru düşürdü ve gözlerini kapadı. Soğuk boğazına doğru tırmanmış ve sıcağın gelmesini engelliyordu. Olduğu yerde durdu ve soğuğun kendisine hücum etmesine izin verdi.

Omuzları gerildi, soğuk boğazını kapladığında sol eli hızla boğazına çarptırdı ve sıkı sıkıya tuttu. Nefesi teklemiş ve bir kaç adım geriye yürümüştü. Boğazı sanki kendi bedeni değilmiş gibi elin tutuşu sıkılaştı.

Kim Taehyung.

Gözlerini açtığında koridorun ortasında olduğunu fark etti. Gözleri duvara tırmandığında arkasındaki rüzgar sesi sırtına çarpıyordu, arkasına döndüğünde karanlığın eşyaların üzerini kaplayıp geldiğini gördü. Nefesi takıla takıla devam ederken, eli sıkıyken baş parmağı boğazını okşadı. Karanlık koridoru da kaplarken gözü bir şey görmez oldu. Ağzı hafiften aralıklıydı.

Buradayım Taehyung.

Sağ kulağına üflenen ses ile kasları kasıldı. Gözleri hiçbir şey görmüyordu. Açık mıydı kapalı mıydı bilmiyordu.

Hep buradaydım.

Nefes beynine kadar ilerliyordu.

Senin karanlığının içinde seni izliyordum. Beni özledin mi?

Git buradan.

Kahkaha sesleri yankılandığında ezbere bildiği  koridorda yürüdü ve eli siyahlığın içerisine daldırdı ve kapı kulunu araladı. Karanlık yoğun bir şekilde elini kavradığında umursamadı ve direkt karanlığın arasına daldığında karanlık bir anda ortadan kayboldu. Gözleri açıldı ve kendisini yerde uzanırken buldu. Derin nefes aldı ve bakışlarını etrafta gezdirdi. Salonda yerde yatıyordu.

Boynunu çıtlattı ve olduğu yerden ayağa kalkarak yavaş adımlarla odasına gitti. Sesli bir nefes verdikten sonra üstünü değiştirmiş ve yatağına oturup boş boş duvarı izlemişti. Duvarın boşluğu beynini doldururken çığlıklar sessizlik görevini üstleniyordu.

Telefon çaldı. Kim Taehyung transtan çıktı ve telefonu eline aldı. WWH. Jin kendisini böyle kaydetmişti.

-Efendim?

Yatağa sırt üstü uzandı ve tavanı izledi.

-Taehyung. Evde misin?

Onaylayan mırıldanmalar çıkardı.