အခန်း - ၄၆
Lighthouse Of Love - အချစ်မီးပြတိုက်လေး
လှေခွင်းတောင်၏ရေပြင်ကျယ်ကြီးမှာ စိမ်းညို့ညို့နှင့်ကြည့်ကောင်းလှပါသည်။ လှေစီးသူများ၊ ဝါးဖောင်နှင့်လည်ပတ်စီးကြသူများ၊ သတ်မှတ်နေရာတွင်ရေကစားကြသူများနှင့် ရေပြင်ကျယ်ကြီးတွင် အပန်းဖြေသူများဖြင့် စည်းကားစွာတည်ရှိနေသည်။ အမြင်အာရုံမလွှဲနိုင်အောင်ထိ လှပသည့်မြင်ကွင်းလေးကြောင့် လွန်းငယ်မုန့်စားရင်းထိုင်ကြည့်မိသည်။
"အိပ်ချင်တယ်လောပန်း"
"ခလေးပင်ပန်းသွားလို့နေမှာ ကိုယ့်ပေါင်ပေါ်အိပ်မလား"
"ရပါ့မလား"
"ရပါတယ် တဘက်လေးခြုံပေးထားမယ်လာ"
ခုံများဆက်၍ သူဌေးလူကြီးပေါင်ကိုခေါင်းအုံးကာ အိပ်ပျော်သွားရသည့်လွန်းငယ်မှာ အိမ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ခဏလေးနှင့်ရောက်ခဲ့လေသည်။
အိပ်ပျော်နေသည့်ခလေးကိုယ်လေးစမ်းကြည့်သည့်အခါ ပူ၍ဖျားနေပြီဖြစ်သည်။ ခေါင်လွင့်ကိုကြည့်ခိုင်းသည့်အခါ အဖျားအရမ်းမပြင်းဘူးဟုဆိုသည်ကြောင့် ဆေးညွှန်းရေးခိုင်းကာ ခလေးကိုပွေ့၍ Hotel သို့ပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။ အိပ်ပျော်နေသည့်ခလေး နိုးလာလျှင်တော့ Hotel ပြန်ခေါ်ခဲ့၍ စိတ်ဆိုးအုံးမှာသေချာသည်။ အဝေရာဆည်ဝင်၍ ဓာတ်ပုံလေးလဲရိုက်အုံးမည်၊ တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်၊ တိုင်းရင်းသားကျေးရွာတွေကိုလဲ ဝင်၍ကစားအုံးမှာဟု တဖွဖွပြောထားသည့်ကြားက ဥဿာက ပြန်ခေါ်ခဲ့သည်မဟုတ်လား။ အဆိုးမလေးကိုချော့ဖို့အသင့်ပြင်၍ အိပ်နေသည့်ခလေးကိုငဲ့ကြည့်ကာ ကားမောင်းလာခဲ့တော့သည်။
"လောပန်း အခုဘယ်မှာလဲဟင်"
"ခလေးနိုးလာပြီလား"
"ဟုတ် ဒါဘယ်မှာလဲလို့"
"ချင်းရွာမှာ ကိုယ်ဆေးခဏဆင်းဝယ်တာ"
"ဒါဆိုပြန်လာတာပေါ့ လောပန်းပြောတော့လည်အုံးမှာဆို လွန်းငယ်မရောက်ဖူးတဲ့နေရာလိုက်ပို့မှာဆို ဘာမှလဲမလည်ရသေးပဲနဲ့ ပြန်လာတာပေါ့"
ထင်ထားသည့်အတိုင်း မျက်ရည်လေးဝဲလာသည့်ခလေးကို သူချော့ရအုံးမည်ဖြစ်သည်။
YOU ARE READING
Lighthouse Of Love (Completed)
Romanceအချစ်တွေကင်းမဲ့ပြီးမှောင်မိုက်နေတဲ့ကိုယ့်ဘဝလေးကို အလင်းရောင်ပေးခဲ့တဲ့ခလေးက ကိုယ့်ရဲ့မီးပြတိုက်လေးပါကွာခလေးရယ်။ ဥဿာခမ်းထည်🖤💜 နိုးနိုးလွန်းငယ်
