Melek, tüm cesaretini toplayarak yolu adımlamaya devam etti. Kırmızı gökyüzüyle örtülmüş bu yabancı dünyada sessizlik o kadar yoğundu ki kalbinin atışları yankılanıyor gibiydi. Yolun sonunda duran figüre her yaklaştığında bir yandan korku, bir yandan merak içini kemiriyordu.
“Bu kim olabilir?” diye düşündü. “Beni bu kadar tanıyan... ama bunca zaman uzak kalan...”
Bir an için rüzgarın taşıdığı bir fısıltı duyuldu, tıpkı kadının sesine benzeyen bir ses: “Her şeyi öğrenmek için, önce geçmişinle yüzleşmelisin.”
O anda yolun kenarında bir şey dikkatini çekti. Eskimiş bir ağacın dallarına dolanmış, rüzgarda zar zor sallanan bir kolye... ama bu kolyeyi tanıyordu. Yıllar önce en sevdiği insanlardan biri, annesi, bunu ona vermişti. Ama ne hikmetse, bu anıya ne zaman dokunmaya çalışsa, zihni sisle dolardı. Bu kolyenin burada ne işi vardı? Yavaşça elini uzattı ve kolyeyi avuçlarının arasına aldı.
Tam o anda bir fısıltı daha duyuldu, ama bu kez başka bir ses. Daha genç, daha tanıdık bir ses. “Melek, neden bırakıp gittin?”
Melek olduğu yerde dondu. Bu sesi tanıyordu... yıllar önce hayatından kopup giden birine aitti. O ses, hep geri dönmesini beklediği ama asla dönmeyen birine. Nefesi kesildi ve yolu bir anda sis kapladı.
Figür artık daha belirginleşmişti. Melek gözlerini kısmaya çalışarak ona odaklandı. Ama yüzüne her bakmaya çalıştığında, bir güç zihnini bulandırıyordu. Ancak bir şeyden emindi: Bu figür, hayatında çözülmemiş bütün soruların cevabıydı.
Bir adım daha attı ve sisin içinden aynı genç ses yankılandı: “Beni bulduğunda, kendini de bulacaksın.”
Figür aniden dönüp ona doğru bakmaya başladı. Melek’in kalbi duracak gibiydi. Bu bakışlar, sadece geçmişinden değil, belki de geleceğinden gelen biriydi. Ama tek bir sorun vardı: Melek hâlâ adım atacak kadar cesur muydu?
Bunlar o kadar hiçbir şey ki inanamayacaksın daha konuya bile tam anlamıyla giriş yapılmış değil okumaya devam etmeni öneririm. 🥰😊💙
Selamunnalleyyküümmmm..
Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutma lütfen.
Sevgiyle kal Allah sevgisiyle.
Ay inşAllah başarırım...
Allaha emanet ettim.
Sonraki bölüme koşalımmm.
EVRENLER FELAKETİM ...
Sen değilsin.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
𝗘𝗩𝗥𝗘𝗡𝗟𝗘𝗥𝗶𝗡 𝗙𝗘𝗟𝗔𝗞𝗘𝗧𝗶 [𝗙𝗮𝗻𝘁𝗮𝘀𝘁𝗶𝗸]
Fantasía"Ağlamak istemiyorum!" diye mırıldandı kalan son mecaliyle. Kulaklarını çocukların ağlayışları, kadınların çığlıkları doldurdu.Bu bir felaketi! Melodi bir felaketin kurbanıydı...Başını iki yana salladı acıyla. "Bırak onları! İstediğin benim gözyaşla...
![𝗘𝗩𝗥𝗘𝗡𝗟𝗘𝗥𝗶𝗡 𝗙𝗘𝗟𝗔𝗞𝗘𝗧𝗶 [𝗙𝗮𝗻𝘁𝗮𝘀𝘁𝗶𝗸]](https://img.wattpad.com/cover/339527298-64-k177146.jpg)