Sen hiç gülmek için kendini zorladın mı?
Olmasın... Senin güzel gözlerin dolmasın
Yüreğin çırpındıkça kimsesiz kalmasın
Hep çocuk kal bırak insanlar seni alaya alsın
Sen sen ol insanlar aşağılasın
Ama sen sen olduğun sürece varsın.
Huzuru kendi içinde bulduğun müddetçe tastamamsın.
Beni yokluğunla yaraladın ya bıraktım artık hakkım sana helal kalsın...
💦
Adam önce sessiz kaldı. Melek'in her sözü, derisinin altına işleyen soğuk bir rüzgar gibi iliklerine kadar işliyordu. Yumruklarını sıktı, nefesini düzenlemeye çalıştı, ama Melek'in nefretle parlayan gözleri onu kontrolünü kaybetmeye itiyordu. Derin bir nefes aldı, ama o nefesin sonu keskin bir patlamayla geldi.
Bir anda hareket etti. Saniyeler içinde aradaki mesafeyi kapatmış, Melek'in karşısında dikiliyordu. Gözlerindeki öfke, o kırmızı gökyüzünün altında bile karanlık bir fırtına gibi parlıyordu.
"Kes artık!" diye gürledi, sesi bir çığlık gibi yankılandı. Melek bir an geri çekilir gibi oldu, ama hemen ardından ifadesini değiştirmedi. Adamın öfkesine, kendi nefretini zırh yapmış gibiydi.
Adam, öne doğru eğildi ve elini duvara geçirdi. Parmaklarının kuvvetiyle ahşap duvarın çatırdadığı duyulabiliyordu. Bu hareket o kadar sertti ki, odadaki hava bir an için sessizleşti. Melek, adamın yüzündeki öfkeyi net bir şekilde görebiliyordu.
"Ne istediğimi bilmiyor muyum, ha?" dedi, sesi çatallaşmış ve alçalmıştı. Öfkesini kontrol edemiyor gibiydi, ama Melek'in üzerine çullanmak yerine duvara tutunmuş, adeta kendi içine çöküyordu. "Evet, buraya neden geldiğimi bilmiyorum. Bu kötü yerde ne işim olduğunu bilmiyorum! Ama tek bildiğim bir şey var: Sen!" Parmakları duvara daha da sıkı bastı, ahşap çatırdamaya devam ediyordu. "Seninle ilgili bir şey beni buraya çekti. Saçma mı geliyor? Komik mi? Öyle olsun. Ama beni küçümsemeye, beni yerle bir etmeye hakkın yok!"adam haklı birader. Ben şok.
Melek, adamın bu patlamasına karşı bir süre sessiz kaldı. İlk kez, onun bu kadar çıplak bir şekilde duygularını dışa vurduğunu görüyordu. Ama gözlerindeki nefret hâlâ dağılmamıştı. Dudaklarını araladı, ama kelimeleri boğazında düğümlendi. Çünkü, her ne kadar Melek bunu kabul etmese de, adamın bu patlaması bir şekilde onu rahatsız etmişti.
Adam derin bir nefes alarak elini yavaşça duvardan çekti. Parmaklarının izi, ahşapta açıkça belli oluyordu. Yine de ona bakarken yüzündeki öfkenin altında, incinmiş bir ifade gizleniyordu. "Beni yok saymaya devam edebilirsin," dedi, sesi bu kez daha yumuşak ama daha kırılgandı. "Ama beni bu kadar nefretle görmezden gelmen bile benim bir şekilde var olduğumu gösteriyor. Ve bu, senin inkar edemeyeceğin bir şey."oheee neyse kibar bir kız olarak maşAllah maşAllah laflara bak.
Son sözlerini söylerken başını hafifçe çevirdi ve derin bir nefes aldı. Melek, hâlâ yerinden kıpırdamamış, nefretle donmuş gözlerini ondan ayırmıyordu. Ama bu kez, adamın içindeki huzursuzluk, kontrolünden çıkmış gibiydi. O buraya neden geldiğini bilmezken, böyle bir tepki vermesi, kendisini bile altüst etmişti.
Melek, bir an için ne yaptığını fark edince irkildi. Adamın az önce yüzüne kadar gelip duvara yumruğunu geçirdiğini hatırlıyordu, ama şimdi durum tamamen farklıydı. Onun üzerine yürümesini, yüzlerinin bu kadar yakınlaşmasını kabul edemiyordu. Bu, onun sınırlarını zorlamak anlamına geliyordu ve Melek, buna asla tahammül edemezdi.
"Bana dokunmaya nasıl cüret edersin?" diye tısladı Melek, sesi öfke ve tiksintiyle doluydu. Kusurumu mazur gör ama dokunmadı. O zamanlar da böyleymişim demek ki biriyle böyle yaklaşıyor gibi olsak bıçak çekip boğazına dayıyassım gelir. Sen ne ayaksın gibisinden. Çok şükür Allaha işimizde gücümüzdeyiz. Hainlere boyun eğmeyiz. Gözleri öyle bir parladı ki, odadaki hava sanki birkaç derece soğudu. "Eğer bir daha bunu yaparsan... Seni asla affetmem! Anladın mı? Bir daha benim sınırlarımı zorlamayı dene ve ne olacağını gör!" öööö bende esasen jaguar ruhu var. Aslan demiycem. Ben fenerbahçeliyim.
Selamunnalleyyküümmmm..
Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutma lütfen.
Sevgiyle kal Allah sevgisiyle.
Ay inşAllah başarırım...
Allaha emanet ettim.
Sonraki bölüme koşalımmm.
💙
EVRENLER FELAKETİM ...
Sen değilsin.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
𝗘𝗩𝗥𝗘𝗡𝗟𝗘𝗥𝗶𝗡 𝗙𝗘𝗟𝗔𝗞𝗘𝗧𝗶 [𝗙𝗮𝗻𝘁𝗮𝘀𝘁𝗶𝗸]
Fantasy"Ağlamak istemiyorum!" diye mırıldandı kalan son mecaliyle. Kulaklarını çocukların ağlayışları, kadınların çığlıkları doldurdu.Bu bir felaketi! Melodi bir felaketin kurbanıydı...Başını iki yana salladı acıyla. "Bırak onları! İstediğin benim gözyaşla...
![𝗘𝗩𝗥𝗘𝗡𝗟𝗘𝗥𝗶𝗡 𝗙𝗘𝗟𝗔𝗞𝗘𝗧𝗶 [𝗙𝗮𝗻𝘁𝗮𝘀𝘁𝗶𝗸]](https://img.wattpad.com/cover/339527298-64-k177146.jpg)