Comma -HyunLix-

7

Hyunjin ile konuşalı bayağı olmuştu. Açıkçası ona doktorum mu demeliydim yoksa hyung mu? Ya da adı ile mi seslenmeliydim? Derin bir çekip yatağımdan kalkıp terliklerimi giydim ve odadan çıktım.

Bahçeye çıkmak istiyordum bu yüzden bahçe kapısı için alt kata indim.

"Nereye bakalım?"

Kafamı çevirip danışma gibi olan yerde elinde dosya olan Hyunjin'i gördüm.

"Ah ben mi?"

"Hm hm sen."

Elindeki dosyayı bırakmış ve yanıma gelmişti.

"Bahçeye çıkmak istiyordum da..."

"Hemşirenin haberi var mı?"

Kafamı olumsuz anlamda salladım.

"Öyle kafana göre odandan çıkamazsın. Hemşirene haber vermen gerekiyor."

"Bu çok saçma."

Kaşlarımı çatıp kollarımı bağladım.

"Üzgünüm ancak hastanenin güvenliği için böyle aldığımız önlemler var Felix. Bu seferlik gözardı edebiliriz ama artık öğrenmiş oldun."

"Of... Ne zaman özgür olacağım ben?"

"İyileştiğin zaman."

"Ah elbette ailem izin verirse o da."

"Yarın hafta sonu. Aileni göreceksin."

"Görmeme gibi bir seçeneğimiz yok mu?"

"Sana kalmış bir şey."

Oflayıp bakışlarımı dışarıya çevirdim. Bir kadın ve arkasında iki tane siyah takım elbiseli adam geliyordu.

"Hemşire Ma-ri buralarda olacaktır. Git ve haber ver seni aramasın sonra."

Gülümsemiş ve kadına doğru birkaç adım atmıştı. Kadın güneş gözlüğünü çıkartıp önce bana sonra Hyunjin'e bakmıştı.

"Hastan mı? Çok sevimli bir çocuk."

Kaşlarımı çattım. Sevimli çocuk mu? Hah!

"Evet hastam, birkaç gün önce geldi."

"Seni böyle görmek ne güzel."

Bakışlar üzerimden çekilmişti. Gözlerimi devirip arkamı döndüm. Tam gidecekken sorulan soru ile durdum.

"Hastalığı ne?"

"Bilmiyorum, tam olarak konuşmadık."

"Anlıyorum... Onun için zor bir süreç olmalı. Her neyse dosyalar nerede?"

"Felix!"

Koridorun sonunda koşarak gelen hemşirem ile yönümü oraya çevirdim.

"Nereye gittin öyle? Seni arıyordum. İlaç vaktin."

"İstemiyorum."

Gitmek istediğimde kolumu tutmuştu.

"Bu senin sağlığın için Felix... Lütfen yapmama izin ver."

"İstemiyorum dedim! Özellikle sen asla yapamazsın o ilacı bana!"

Kolumu kurtardığım gibi hızlı adımlar ile bahçe kapısına gidecektim ki Hyunjin önümü kesmişti.

"Önce ilacını almalısın."

"Sende bana verdiğin sözleri tutmalısın."

Onu geçmek için hamle yapmıştım ama kolumu tutmuştu.