Comma -HyunLix-

16

İki ay sonra

Hastalığım geçmiş gibiydi. Artık ne sesler vardı ne de görüntüler. Üç buçuk ayın sonunda iyileştiğime sevinmiştim. Tek yapmam gereken ilaçlarımı almaktı. Jisung ve Jeongin bundan iki hafta önce hastaneden çıkış yapmışlardı ve hafta sonları beni görmeye gelmişlerdi.

Açıkcası onlara özenmiştim. Bir an önce iyileşip çıkmışlardı. Ben ise iğneleri hap olarak almaya başlamıştım. İkili gidince Seungmin hyung artık bana bakmaya başlamıştı. İyi anlaşıyorduk ve bana sürekli en yakın zamanda çıkacağımı söylüyordu. Çünkü doktorlar kendi aralarında buna karar vermişlerdi. Bir aydır hiçbir şekilde kriz geçirmemiştim bile.

Seungmin hyung odama gelip saatlerce beni neşelendirmeye çalışıyordu. Jeongin ve Jisung gidince odamdan çıkmaz olmuştum. Tek arkadaşlarım onlardı çünkü. Seungmin hyung yanıma geliyor bazen birlikte bahçeye zambakların yanına iniyorduk. Zambak almama izin veriyordu.

Hyunjin ise bana biraz daha mesafeli davranıyordu. Bu canımı acıtsada Seungmin'in bana tek dediği şey 'morali bozuk' bu kelimelerden nefret etmiştim.

"Felix!"

Seungmin hızla odama girmişti.

"Seungmin ne oldu?"

"Çok önemli bir şey oldu!"

"Korkutuyorsun beni... Kötü bir şey mi?"

"Aslında... Senin için iyi bir şey."

Yanıma gelip yatağıma oturmuştu.

"Söyle hadi merak ettim."

"Az önce senin hastaneden bu hafta sonu çıkacağın kararlaştırıldı."

"Ne?"

Aslında buradan çıkmak istiyordum ama... Ya Hyunjin'i bir daha göremezsem?

"Sadece... Üç gün sonra mı?"

"Hm hm, sevinmedin mi? Jisung ve Jeongin'e haber veririm! Seni almaya gelirler."

"Şey... Tabi güzel bir şey."

"Ne oldu peki Felix? Hiç mutlu olmuş gibi değilsin?"

"Bir daha Hyunjin'i göremez miyim?"

Aramızda bir sessizlik geçmişti.

"Kim söyledi sana bunu?"

İkimizin sesi dışında başka birisinin sesi odada yankılanırken gözlerim kapıya döndü. Hyunjin elindeki kağıtlar ile bize bakıyordu.

"Aa... Hyunjin, ben gideyim değil mi? Birazdan ilaçlar için geleceğim Felix görüşürüz!"

Seungmin, Hyunjin'i içeriye itip kendisi çıkmış ve kapıyı kapatmıştı. Ben ise boş boş Hyunjin'e bakıyordum.

"Cevap vermedin?"

"Bilmem, öyle düşündüm."

"Buradan çıkman tedavinin bittiği anlamına gelmiyor. Ayda bir yine seninle bir saatlik seanslarımız olacak ve ilaçlarına devam edeceksin. Sadece durumun öncekine göre daha iyi olduğu için hastaneden çıkartıyoruz seni."