De Marauders en Y/N(Dutch)

Hoofdstuk 33

***Hoi iedereen het is alweer een tijdje geleden. Sorry daarvoor lol. Ik heb speciaal voor jullie een extra lang hoofdstuk. 

Kort vraagje. Zal ik Mattheo en Y/N verder shippen? En willen jullie smut scenes? waarschijnlijk ben ik niet zo goed in smut scenes schrijven, maar het is best oke zonder right? reageer maar wat jullie leuk lijkt. 

Wie willen jullie dat Y/N mee eindigt?????

Veel plezier met leezie leezie doen.

Veel liefs,

moi:)***

POV Y/N

Ik was met Sirius in slaap gevallen op zijn buik. Ik werd kort wakker doordat ik een harde knal hoorde. Ik tilde mijn hoofd even op en zag dat Sirius zijn beide armen om mij heen had gedaan. Ik glimlachte. Ik kroop wat dichter tegen hem aan en ging weer slapen.

***

Er werd een hand op mijn mond gedrukt en ik werd abrupt wakker. Mijn ogen werden groot en ik wilde schreeuwen. Mattheo zijn gezicht kwam beangstigend boven die van mij hangen. Hij drukte zijn vinger voor zijn lippen. Ik kalmeerde even. Hij haalde zijn hand van zijn mond en pakte mijn hand vast. Ik keek om me heen en kon Sirius nergens zien. ''Wees stil en volg mij.'' Fluisterde Mattheo. Ik keek hem verbaasd met gefronste wenkbrauwen aan. Hij trok me mee en ik vroeg: ''Hoezo wat is er aan de hand?'' Ik kreeg geen reactie en werd nog steeds mee gesleurd. ''Wat is er aan de hand Mattheo?'' vroeg ik nog een keer fluisterend. ''Shht.'' Zei hij doorlopend. Hij keek elke gang die hij nam aandachtig door. Ik wil weten wat er aan de hand is. ''Mattheo vertel nou wat er aan de hand is anders ga ik niet mee.'' Zei ik hard. Hij draaide zich snel om en drukte zijn hand weer op mijn mond terwijl hij mij een lege kamer in trok. Hij duwde mij tegen de muur aan. ''Wees stil verdomme.'' Zei hij boos. Ik trok zijn hand van mijn mond. ''Waarom.'' Siste ik boos. ''Voldemort is hier.'' Zei hij terwijl hij zijn oor tegen de deur hield. Ik schrok eventjes. Hier. Nu. Dat kan niet. ''Je zei dat hij hier niet naar binnen kan komen.'' Zei ik gehaast. ''Duidelijk wel.'' Zei hij nog steeds luisterend. ''Kom op.'' zei hij terwijl hij mijn hand vastpakte en we weer verder liepen. Ik keek aandachtig om me heen. Ik ben bang. Echt bang. Waar zijn Sirius en Remus. Ik hoop dat ze veilig zijn. ''Mattheo.'' Galmde het door het huis. Die stem geeft mij de rillingen. Mattheo pakte zijn toverstok erbij. Ik weet niet waar de mijne licht. Ik heb hem toch nooit nodig. Mijn handen begonnen te trillen. Ik hield Mattheo zijn hand stevig vast. ''Duidelijk kan je niet goed verstoppertje spelen.'' Klonk het vlak achter me. Ik slaakte een kreetje en draaide me gelijk om. Daar stond hij. Voldemort. In levende lijve. Mattheo trok me gelijk achter hem. ''Vader.'' Zei hij nors. Voldemort maakte een gebaar met zijn handen en Mattheo vloog naar achter tegen mij aan. Ik vloog met hem verder tegen de muur achter ons aan. Ik kreunde lichtelijk en krabbelde overeind. Mattheo stond ook op. Hij had een snee aan de zijkant van zijn hoofd. ''Blijf achter me.'' Zei hij streng. Echt niet. Ik ben sterker. Ik bleef naast hem staan. ik moet gewoon controle verliezen. Ik moet het allemaal laten gaan. Ik wrong mijn handen los in de lucht en blies hard mijn adem uit. Kom maar op voldie. Voldemort grinnikte. ''Ik kan je angst ruiken. Van mij zal je niet winnen.'' Zei hij. Wacht maar. Voldemort schoot een spreuk op ons af en ik vormde een schild voor mij en Mattheo. Voldemort keek even boos en begon toen meer spreuken af te voeren. ''Doe je schild weg zodat ik hem kan raken.'' Zei Mattheo. Ik deed wat hij zei en ze begonnen te duelleren. Mattheo was best sterk, maar Voldemort was hem te makkelijk af door hem weer weg te slingeren. Dit keer bleef Mattheo liggen terwijl hij kreunend naar zijn zij greep. ''Nu is het weer tussen ons Y/N.'' grijnsde Voldemort. ''Wat moet je van mij?'' vroeg ik boos. Ik begon klaar te staan. Ik moet gewoon controle verliezen. ''Ik wil je krachten. Je ouders waren zo dom om je te beschermen.'' Hoe bedoeld hij. Ze gingen dood tijdens een auto ongeluk. Ik schudde mijn hoofd. ''Nee dom wicht. Ze gingen niet dood tijdens een auto ongeluk.'' Lachte Voldemort. ''Jawel dat gingen ze wel.'' Zei ik boos terwijl ik vuur om mijn handen liet wikkelen. ''Al dat kracht.'' Zei Voldemort afwezig. ''Als je ouders maar wisten wat ze met je aan moesten. Gelukkig heb ik ze al het ellende bespaard dat zichzelf hun dochter noemt.'' Hij liegt. ''Ik lieg niet Y/N. Ik heb ze gedood.'' Ik schreeuwde boos en ik werd volledig onderdompelt door vuur. Ik begon vuur ballen uit koele woede om hem af te gooien. Hij ontweek ze lachend als rook. ''Je had ze moeten horen schreeuwen. Ze smeekten mij om jou te sparen.'' Ik schoot zo snel de vuurballen op hem af dat ik ze niet kon tellen. Het waren er zo veel. ''Ik laat jou vrienden ook zoveel smeken. Oh en niet te vergeten je opa.'' Ik zag niks meer. Ik was blind van woede. Ik schreeuwde het uit. Alle ramen ontploften. Behang scheurde van de muren. Grote doorntaken kwamen door de ramen naar binnen. Het plafond, de muren en de vloeren zaten er helemaal onder. De doornen werden langer en puntiger. Voldemort keek aandachtig toe, grijnzend, hopend op al het kracht. Ik liet de doornen met alle snelheid om hem af komen. Hij had een schild rondom zich getoverd. De doornen probeerden erdoor heen te boren. ''Ik zal je vrienden laten lijden.'' Zei hij grijnzend. Nee ga je niet. Ik begon steeds bozer te worden en liet een oorverdovende schreeuw horen. Je kon zijn schild horen knappen. Voldemort schoot een krachtveld door het gebouw. Ik slingerde naar achter. Ik was uitgeput. Mattheo was verdwenen. De jongens kwamen aangerend. Voldemort begon te stuiptrekken. Ik probeerde op te staan maar ik was zo moe. Sirius gleed naar mij toe. Hij riep mijn naam, maar ik kon hem niet horen. Ik kon alleen zien hoe Voldemort veranderde in Mattheo totdat ik mijn ogen dicht liet vallen.