De Marauders en Y/N(Dutch)

Hoofdstuk 30

******Hey mensjessss. het is zo lang geleden dat ik iets heb gepost. dat spijt me heel erg. er is echt ongelofelijk veel gebeurd. ik ben geslaagd. helemaal klaar met school haha. ik mag gewoon bijna beginnen met mijn opleiding en ik heb er ongelofelijk veel zin in. idk of jullie het waard vinden om dit nog te gaan lezen. ik ben wel van plan om door te gaan met dit verhaal. ik zou het echt heel leuk vinden als jullie weer begonnen te lezen. nou ehm veel lees plezier zou ik zeggen en geniet.

veel liefs noompie.******

POV Sirius

We zijn nu bij zijn huis. Hij heeft echt een groot huis. We hebben allemaal een kamer in dezelfde gang gekregen. Y/N's kamer zit tegenover die van mij. We hebben niet echt veel meer tegen elkaar gezegd. Ik ga zo wel langs haar kamer. In de avond wanneer iedereen gaat slapen ofzo. Wat zou voldemort van haar willen? En wat zit er in het doosje dat ze mee had? Ik neem wel gewoon even een douche voordat we gaan eten.

POV Regulus

''Gaan we hem echt vertrouwen?'' vroeg ik aan Remus. ''Nee gaan we niet.'' Remus zat te ijsberen voor zijn bed. ''Waarom zijn we dan hier als we hem niet gaan vertrouwen?'' vroeg ik aan hem. ''Ja weet ik veel. Ik weet het allemaal ook niet meer.'' Hij viel met een plof op het bed en deed zijn hoofd in zijn handen. ''Weet je misschien is het hier wel helemaal niet zo erg. Als dit een veilige plek voor Y/N is dan offer ik me daar voor op en blijf ik bij haar.'' Remus gromde wat en stond toen op. ''Ik ga proberen te slapen.'' Ik wilde nog wat zeggen, maar ik wist niet wat dus liet ik hem maar gaan. Nadat hij de deur dicht had gedaan viel ik achterover op bed. Waarom moet dit nou weer gebeuren.

POV Mattheo

Ik pakte Y/N bij haar arm waar ze geen verwondingen had vast en sleurde haar hardhandig mee naar de badkamer. De badkamer in mijn slaapkamer om precies te zijn. Ik voelde haar onder mijn greep wurmen en versterkte mijn greep. Ik liep ook veel sneller dan haar waardoor ik haar mee trok. Ze piepte een beetje en ik besefte nu pas dat ik haar pijn deed. Ik liet snel haar arm los en keek achterom. Ze had lichte tranen in haar ogen en wreef over haar arm waar het nu rood begon te worden. Ik keek haar schuldig aan, maar toen ze mij in mijn ogen keek veranderde ik mijn blik snel in een emotieloze. Ik duwde de deur hard open en hij knalde tegen de muur aan. Meh. Boeie. Ik lip gelijk door naar de badkamer en pakte de spullen die ik nodig had. Ik weet wat ik moet doen. Ik heb vaker wonden verschoond en zelf moeten hechten. Vooral bij mezelf. Alleen maar bij mezelf. Y/N stond in de deuropening. Ze zei niks en keek me gewoon aan. Ik wenkte haar naar me toe. Er zat best een grote afstand tussen ons in dus ik pakte haar pols en trok haar zachtjes naar mij toe. Ze botste zachtjes tegen me op en ze maakte een verschrikt geluidje. Haar handen lagen op mijn borstkas en die van mij op haar heupen. Er kwam een lichte blos op haar wangen. Ik wilde het niet ongemakkelijk maken dus tilde ik haar op en zette haar op de rand van het bad. Ik hoorde haar zachtjes zuchten alsof ze haar adem had ingehouden. Ik ging op mijn knieën zitten en begon voorzichtig het verband weg te halen. Het plakte een beetje aan de wond waardoor sommige plekken weer begonnen te bloeden. Ik pakte de spullen erbij en begon de wond langzaam schoon te maken. Y/N begon zachtjes te neuriën. Het klonk rustgevend. Ik wikkelde een nieuw verbandje om haar arm. ''Ik ben klaar.'' Zei ik. ''Oke.'' Ze stond op van het bad en ze liep al door de deur. Ik dacht dat ze door zou lopen, maar ze draaide zich om en zei: ''Dankje.'' Ik glimlachte naar haar en ze liep weg.

POV Y/N

Dat was zo awkward. Niet normaal. Ik vraag me af hoe laat het is. Zou de moeder van Mattheo er nog zijn. Ik liep richting de kamer van zijn moeder en klopte aan. Zijn moeder deed niet open. Ze zal er vast niet zijn. Ik liep door naar de bibliotheek. Misschien dat ik nog een leuk boek kan vinden. Toen ik naar binnen liep zag ik Regulus staan. Hij stond gefascineerd naar de boeken te kijken. ''Hey.'' Zei ik terwijl ik op hem af liep. Hij draaide zich om en glimlachte naar me. ''Hij heeft wel smaak voor boeken.'' Zei hij wijzend naar de boekenkast. Ik lachte kort. ''Dat klopt.'' Hij pakte een willekeurig boek uit de kast en begon de achterkant te lezen. Ik liep voorbij hem op zoek naar mijn boek van de vorige keer. Ik besefte nu pas dat Mattheo mijn boek had verband. Ik liep al terug toen Regulus vroeg: ''Waar ga je heen?'' ''Ik ga naar de plantenkas.'' Zei ik achteruit lopend. Ik had wel zin om in de plantenkas te zitten. ''Wacht ik ga mee.'' Zegt hij en hij stopt het boek onhandig terug in de kast. We liepen stilletjes door de gangen naar de plantenkas. Ik weet niet meer precies de weg, dus ik liep maar ergens heen. ''Weet je überhaupt de weg wel?'' vroeg Regulus. ''Nope.'' Zei ik. Ik keek even achterom en Regulus schudde zijn hoofd terwijl hij glimlachte. Ik glimlachte terug en sloeg een gang om naar rechts. ''Aha.'' Zei ik toen ik de deuren van de plantenkas had gevonden. We liepen beide naar binnen en Regulus keek stilletjes om zich heen.

POV Regulus

''Hoe groot is dit huis wel niet. Het heeft gewoon een plantenkas. Een plantenkas Y/N.'' zei ik bewonderend terwijl ik om me heen keek. Ik hoorde Y/N achter mij giechelen. Ik begon een beetje door de planten te lopen en ik hoorde Y/N's voetstappen achter mij. Ik stapte over een grote boomstam heen en keek even achterom. Y/N struikelde over de boomstam en ik draaide snel mijn lichaam naar haar om zodat ik haar kon opvangen. Ik had mijn armen om haar heen geslagen en die van haar lagen op mijn borstkas. Wat is ze schattig als ze onhandig is. Ik keek haar glimlachend aan en toen ze naar mij opkeek had ze lichte blosjes op haar wangen. Ik hielp haar overeind en kuste haar voorhoofd. ''Wat ben je toch weer onhandig kleintje.'' Zei ik tegen haar. Ze sloeg me speels op mijn arm. ''Ik ben helemaal niet onhandig.'' Zei ze semi-boos. ''Oke dan.'' Zei ik lachend. We begonnen verder te lopen naar geen idee waar. Uit het niets kwam Mattheo tevoorschijn en ik sloeg mijn arm beschermend voor Y/N. Ik vertrouw die gast voor geen ene meter. ''We gaan zo eten.'' Zei hij bot. Ik zei oke bot terug. Y/N pakte mijn arm vast en liet die zakken. Ze had nu mijn hand vast en kneep er geruststellend in. Ik keek haar even glimlachend aan en begon toen naar de ingang te lopen zodat we naar de volgende kamer kunnen gaan waar we zouden eten.