De Marauders en Y/N(Dutch)

hoofdstuk 35

POV Mattheo

Alles was al voorbereid voor het feest. Ik hoorde het haar zeggen. Ze wilde een feest en ze mist school dus ik gaf haar wat ze wilde. Alles was al klaar getoverd, uitnodigingen zijn gestuurd. Iedereen komt, behalve Josh. Die heb ik geen uitnodiging gestuurd. Ik hoop dat Y/N blij wordt met dit alles. Ik heb zelfs de balzaal helemaal leeg getoverd en versierd. Ik hoop echt dat ze het geweldig vindt. Ik keek trots om mij heen en voelde mijn hart warm worden. Haar verjaardag is ook nog binnenkort. Misschien had ik daar ook rekening mee moeten houden aangezien ik nu twee feestjes zou moeten geven. Agh ja helaas. Ik heb een verassing voor haar vanavond en hoop echt dat ze het leuk zal vinden.

POV Nathan

''Kan je het geloven.'' zei James geïrriteerd terwijl hij stond de ijsberen. De rest van de jongens en ik zaten op zijn bed. ''Als dit zijn manier is van goed maken, werkt het totaal niet. En dan hoe zij zo clueless erop in ging. Heb ik iets gemist ofzo.'' Riep hij gefrustreerd uit. ''Misschien is dit juist goed.'' Opperde Remus uit. ''Ja precies. Dan heeft ze niet alleen ons.'' Zei Regulus instemmend. ''Ja maar kom op. Dit kan toch niet." Riep James terug. ''Hij is wel een zak geweest." Zei Sirius. ''Maar Remus en Nathan hebben wel gelijk." Zei hij erachteraan. ''Wat als dit een valstrik is.'' Zei James nadenkend. "Ik ben het met James eens dat we wel alert moeten zijn." Zei Nathan. James begon allemaal verwilderde bewegingen te maken en riep uit: "Zie je wel!" Sirius stond op. ''Waar ga jij nou weer heen?'' vroeg James arrogant. Ik keek van de een naar de ander. ''Omkleden duh. Het is feest. Als ik dan toch aanwezig moet zijn voor Y/N kan ik het net zo goed goed doen ook.'' Zei hij met een grijns. James haalde gefrustreerd zijn handen over zijn gezicht en gromde. Sirius grinnikte en ging snel weg. Voordat hij de deur uit was knipoogde hij nog naar mij. Ik rolde met mijn ogen en liep richting James. "Kalm aan oke. Het komt wel goed.'' Zei ik tegen hem. Hij zuchtte alleen maar. ''Wij gaan ook maar is.'' Zeiden Regulus en Remus. Ik knikte naar ze. James draaide zich volledig naar me toe en viel op me neer. Ik kreunde door zijn gewicht. ''Wat moet ik toch zonder je.'' zei hij liefdevol. ''Misschien niet op me vallen.'' Zei ik buiten adem. Mijn knieën begaven het en we vielen op de grond. Hij lag boven op me en hij hief zichzelf op met zijn armen zodat hij boven me op mij hing. Hij staarde me diep in mijn ogen aan en ik werd er nogal zelf bewust van. ''Wat?" vroeg ik aarzelend. "Oh niks, ik vind je alleen zo mooi.'' Fluisterde hij. Ik moest ervan blozen. Hij liet zichzelf zakken en kuste mij en het duurde niet lang voordat ik hem terug kuste.

POV Y/N

Ik zat neuriënd mijn kast uit te pluizen op zoek naar een leuke outfit. Ik stond met een handdoek om mijn haren en lichaam. Ik had net een douche genomen. Ik zocht ongeduldig verder, maar kon niks vinden. Niks dat interessant was in ieder geval. Ik zuchtte en liet mezelf achterover vallen op mijn bed. ''Waarom heb ik niks leuks.'' Ik hoorde opeens een plop. Ik keek op en zag Magnus. Hij draaide zich gelijk om. ''Sorry mevrouw Perkamentus. Ik had niet verwacht dat u niet gekleed was.'' Ik trok snel een joggingbroek met een trui eroverheen aan. ''Magnus hoe vaak moet ik nog zeggen dat je me gewoon Y/N kan noemen.'' Zei ik lachend. Hij draaide zich schuifelend om en zei: "Sorry mevrouw. Ehm ik bedoel Y/N." Ik trok hem in een omhelzing. ''Ik heb jullie allemaal zo erg gemist." Zei ik dan. ''Professor Perkamentus heeft u ook gemist. En ik-ik ook.'' Zei hij. ''Hij heeft mij iets meegegeven voor jou. Hij hoorde van een feest geloof ik en dacht dat dit van pas zou komen.'' Hij reikte mij een doos met een grote rode lint eromheen aan. ''Wat is het dan?" Vroeg ik nieuwsgierig. ''Dat moet u zelf uitzoeken me- Y/N. Ik zal snel terug gaan naar het kasteel.'' Zei hij dan. Ik pakte het pakketje aan terwijl hij dat zei. ''Zo snel-.'' Hij was al weg verschijnseld. "-Al." Ik pruilde mijn lip. Ik legde het pakketje op mijn bed en maakte hem op. Er lag iets in perkament gerold en een brief erboven op. Ik opende de brief en las hem.

"Dit was vroeger van je moeder. Onthoud dat ik je mis en van je houd.

Liefs, je bezorgde opa"

Ik legde het briefje opzij en glimlachte. "Dankjewel opa." Ik scheurde het perkament weg en zag een mooie glanzende rode jurk (zie foto boven). Ik staarde met open mond naar het design toen ik hem uitvouwde. "Het is. Het is prachtig." Ik kreeg tranen in mijn ogen. Zou mijn moeder dit hebben gedragen tijdens één van haar gala's?

Ik stond op en sloeg de jurk om mijn middel terwijl ik rondzwierde. Het is echt prachtig. Ik trok het glimlachend naar me toe en rook eraan. Het rook naar bloemetjes. Precies zo hoe ik mijn moeder zou hebben ingebeeld te ruiken. Ik neuriede verder terwijl ik mijn make-up koos gebaseerd op de jurk. 

*****

Geniet ervan mensjes:) een extra hoofdstuk.

*****