Sinek Valesi | Texting

1.7

Fazla yorum gelmiyor oluşu üzüyor ama :(

***
İrem; Günaydınnn

İrem; Uyanmadın mı ya

Sinek valesi; GÜNAYDINNN BALIM

Sinek valesi; Yok uyandım da antrenmanım vardı

İrem; Saat 7.30 ama ya

Sinek valesi; Bu saat tam antrenman saati işte

İrem; Şimdi sen futbolcu olacaksın değil mi?

Sinek valesi; Sırf sen (karım) 'futbolcumm' diyebil diye bu mesleği istiyorum

İrem; AY AĞLAYACAĞIM BU ÇOCUK MÜKEMMEL BİRİ (mesaj gönderilmedi.)

İrem; Futboldan anlarım da

İrem; Çok alakam yok

Sinek valesi; Şansına küs o zaman

Sinek valesi; Sınav yılın geçtikten sonra antremanlarımı beraber yapacağız

İrem; ama ben bilmiyorum

Sinek valesi; Ama sana öğretecek biri var canımın içi

İrem; Canımın içi mi?

Sinek valesi; Değil misin?

İrem; Hoşuma gitti

İrem; Ama geç kalmak hoşuma gitmeyebilir

İrem; Görüşürüzz

Sinek valesi; Görüşürüz çiçeğim

Sinek valesi; Artık uzatarak yazdığını fark etmedim sanma

İrem; :)

**
Sırada oturduğum için ağrıyan belimi esnettiğim sırada sınıftan giren kişiyi görünce şaşkınlıkla, "Zeynep," dedim. Bana el sallayıp genişçe gülümseyerek yanıma geldi.

Elinde ki şeyleri sıranın üzerine koyup başını eğdi. Bugün hava güneşli olduğundan güneş yüzüne vuruyor, onu gerçekten oldukça büyüleyici ve güzel gösteriyordu.

"Canım biricik arkadaşımın yanına gelmek istedim," dediğinde kıkırdayıp, "İyi ki geldin," dedim.

Zeynep koluma tutunup kedi gibi mırlarken bize bakan Filiz ve arkadaşlarına düz bir şekilde baktım sadece.

Zeynep geriye çekilip getirdiği pembe kapaklı kutuyu açarken, "O ne?" diye sordum.

"Dur açayım." Kutunun kapağını açınca gördüğüm şeyle gözlerim irileşti. Gülmemek için zor duruyordum ama gülmemek imkansızlaşmıştı.

"Sana yaptım." Zeynep meyveli pasta yapmıştı.

Dudaklarımı büzüp, "Seni de beraber yerim," dedim getirdiği plastik çatalı alırken.

Yüzünü uzatırken, "Ye," dedi. Güldüm bu haline. Zeynep'le okuldan çıkarken ve evde konuşuyorduk her zaman. Sınıfa ilk kez gelmişti. Ve ne yalan söyleyeyim bu çok güzel hissettirmişti.

Güzel bir duyguymuş bir insanın arkadaşı olması. Anneme Zeynep'i anlattığım için eve gidip daha fazlasını anlatmalıydım.

Pastayı yerken, "Zeynep," dedim dikkatini bana vermesi için.

Sıraya yasladığı kafasını kaldırmadan bakarken başta söylemek istemediğim ama içimde tutamadığım o soruyu sordum. "Geçen gün neden aniden gerildin?"

Bu soru kafasını sıradan kaldırıp yüzüme küçük bir çocuk gibi bakmasını sağladı. Anlamıştım ters bir şeyler olduğunu. Çünkü o gün yaptığı panik çok fazlaydı. Panik değilde daha çok korku vardı ifadesinde.

Elimi elinin üzerine koyup, "Anlatmak zorunda değilsin ama eğer bir sorunun varsa dinlemek ve halletmek için yanında olduğumu bil," dediğimde birden boynuma sarılmasını beklemiyordum.

"Çok teşekkür ederim," diyerek burnunu çekti. Ağlıyor muydu?

"Ağlıyor musun?"

"Hayır," derken bile burnunu çekiyordu.

"Sümüklerin saçıma bulaşırsa saçına sakız yapıştırırım." İkimizde güldük dediğime.

Zil çaldığında Zeynep sınıfına gitmişti. Bana getirdiği pastayı büyük bir mutlulukla yiyordum. İlk derste Poyraz ve Can sınıfta yoklardı. Nerede olduklarını bilmiyorduk ama şimdi kapıdan giren yorgun bedenlerini görünce nerede olduklarını merak ettim bir an.

Poyraz'ın bana dönen bakışları zaten onun üzerinde olan bakışlarımla kesiştiğinde başımı eğerek selam verdim ona. Normalde bu şekilde selam vermezdim ama çocuk kendisine bakarken görmüştü beni. Selam vermemek saçma olurdu.

Poyraz'ın yediği önümde ki pastaya kaydığında kaşlarını çatıp sert adımlarla sırasına geçtiğini gördüm. Kutunun kapağını kapatırken onların sırasından birkaç gürültü duydum. Göz ucuyla baktığımda çantasını gelişi güzel fırlatmış, tek dizini sallıyordu.

Belki de maç yapmışlardı. Yorgunluklarının ve stresinin nedeni bu olabilirdi.

Pencereden dışarı çevirdiğimde bakışlarımı cama yansıyan görüntüden Poyraz'ın dikkatle bana baktığını görmüştüm.

Poyraz'la ilgili aklımı kurcalayıp duran düşünceler her geçen gün artıyordu.

***
Çok çok güzel bölümlere geçiş yapacağız yavaştan. Ayy çok heyecanlı.

Dediğim gibi NOLURRR YORUM YAPIN GÜZELLERİM💗