𝗘𝗩𝗥𝗘𝗡𝗟𝗘𝗥𝗶𝗡 𝗙𝗘𝗟𝗔𝗞𝗘𝗧𝗶 [𝗙𝗮𝗻𝘁𝗮𝘀𝘁𝗶𝗸]

OTUZYEDİNCİ BÖLÜM

Keyifli okumalar sevgilerimle.
Bismillahirahmanirahim.Lütfen yıldızlar parlatın yorumlarınızı merak ediyorum bee beni bundan mahrum bırakmayın yorumlarınız yazma isteği veriyor.🥲 Seviliyorsunuzzz.🥰🥰
Başladık.

Kore aşığı: Onunla konuşmak için mafya olmak gerek diyor sanırsın çıkma teklifi etti de yağmur Red etti ne bu öfke!?

​Siz: Belki de yanlış yaptım en iyisi sizi bu işe hiç bulaştırmamak.

​Kore aşığı: Yağmur saçmalama ne yapacaksın tek başına!

​Ellerim mesaja ulaşmıyordu ebrunun evine varmıştır otobüsten indik tam da kapısının önündeydim minik şirin bahçeli bir evi vardı mor ve beyaz renklerle süslenmiş şirin bir şeydi o eve hüzünle bakıp önünden geçtim.

Hemen yanında bir cami vardı valizimi de yanıma alarak içeri girdim allahtan abdestim vardı otobüste olduğum için kılamamıştım ama öğlen okunmuştu.

Camiyi kirletmemek için valizimi kucağıma aldım bir yandan da elimde olmadan ağlıyordum. Ağlak? Gerçekten öyle miydim?

​Aff bu düşünce canımı sıkmaya yetmişti ayakkabılarımı zar zor çıkarmıştım ki elimde ki kocaman valiz birden havalandı şaşkın şaşkın başımı kaldırmış valize bakıyordum bu nasıl mümkün olabilirdi?

​"Onu ben alayım. Siz içeri geçin lütfen." kalın ve huzur dolu bir sesti arkamı döner dönmez Bi erkekle karşılaşmayı beklememiştim ağzımdan hafif bir çığlık döküldü.

Aniden kapıya yapıştım "Sakin olun lütfen sizi daha önce görmemiştim ilk defa geliyor olmalısınız size yardımcı olmak istemiştim camimiz sizde güzel bir izlenim bıraksın istedim." neden bana açıklama yapıyordu?

"Ben... Şey...ımm... " göz yaşlarım akıp duruyordu çok kırıldığımda göz yaşlarıma hakim olamazdım şuan da o anlardan biriydi.

Adamın üzerinde bir cübe vardı sanırım İmam olmalıydı. Hayretle dudaklarım aralandı. "İmam mısınız?" gülüşünün sesini duydum.

Alay dolu değildi sanki söylediğim hoşuna gitmiş gibiydi. Yüzüne baktığımda gözlerini gördüm sonra da o kocaman bedenini. Bu adam bana Bi yerlerden tanıdık geliyordu.