to begin again

14

Zayn Brooklyn'e döneli neredeyse bir ay olmuştu. Gittiğinden beri onunla ilgili, ona dair hiçbir şey ne aramızda ne de mesaj grubunda konuşulmamıştı. Onunla beraber ona dair şeyler de, varlığı da hayatımızdan gitmiş gibiydi tıpkı sekiz ay önce olduğu gibi. Garip geliyordu bana yıllarımızı beraber geçirdiğimiz bir insan sanki hayatımızda hiç olmamış, varlığı hiç olmamış gibi davranmak. Sanırım sadece bana garip geliyordu ama yine de ben de Zayn tekrar gittğinden beri her şeye normal devam ediyordum.

Kane'in teklifini kabul edip onunla arkadaşının sergisine katılmış ve o geceden sonra onunla iki kez daha randevuya çıkmıştım. Güzel ve keyifli vakit geçiriyorduk ama hayatımda yeni birini -yani en azından şu aralar- istediğimden pek emin olmadığımı fark ettiğim için onun duygularını incitecek davranışlardan kaçınmaya çalışıyordum. Bazı akşamlar mesajlaşıyorduk da ama bana biriyle flörtleşirken hissedilen o heyecanı sanırım vermiyordu onunla geceleri yatağımda uzanırken mesajlaşmak. En son dün gece konuşmuştuk. Bana birkaç dairenin adresini göndermişti. Ev bulmam konusunda yardımcı oluyordu.

Yeda ise Kane ile konuşuyor ve vakit geçiriyor olmam konusunda beni ilk başlarda darladığı gibi darlamıyordu. İlk başlarda beni neden Zayn ile tekrar bir araya getirmeye ya da Kane ile aramı yapmaya çalışmasının nedeni tamemen Ruth'du ama ona Ruth ile aramda bir şey olmayacağının garantisini verdiğimden beridir bu konuda beni darlamıyordu. Zaten bu aralar kafası çok meşuldu. Kendisi de çok meşguldü. Birkaç yeni sahne işi ayarlamıştı ve biri şehir dışındaydı. Yerel bir festival için Ithaca'ya gidecektik ama buradan Ithaca'ya arabayla bile gitmek dört saate yakın sürdüğü için Eliot bu konuda şikayet edip duruyor ve festivale gelmek istemiyordu. Ancak festival iki gündü ve çok iyi para alacaktık.

Günler aynı geçiyordu, prova yapıyorduk, sahne alıyorduk, bu kadardı. Festivali bekliyordum çünkü güzel geçeceğini düşünüyordum, hepimiz için güzel olacağı kanısındaydım ben ancak Elliot bu konuda bizim enerjimizi sömürmese daha güzel düşüncelerimiz olabilirdi bile. Yine de provalara geliyordu.

Her günümüz aynıydı aslında fakat bugün beklenmedik bir telefon almıştım ve bu telefon biraz anlamsızdı. Zayn ile eskiden beraber kaldığımız dairenin sahibi Bayan Alwin arayıp fatura üyeliklerini iptal etmemizi istemişti. Fatura üyelikleri ve kira sözleşmemiz Zayn'in üzerineydi ve Bayan Alwin Zayn'e ulaşamadığı için beni aradığını söylemişti. Ulaşamazdı çünkü Zayn numarasını değiştirmişti. Ayrıca Zayn'in neden fatura üyeliklerini iptal etmediğini de anlamamıştım. Biz ayrıldıktan birkaç gün sonra ben abimin ynına taşınmştım ama Zayn o evde yaşamaya devam etmişti bir süre. Ne kadar süre daha o evde yaşamaya devam ettiğini bilmiyordum ama Luna ile yaklaşık üç aydır birlikte olduklarına göre onun da oradan taşınması çok da uzun sürmemişti demek ki.

Sözleşmeler, üyelikler ve eve dair ödemeler tamamen Zayn'e ait olduğu için benim bu benim çözebileceğim bir problem değildi. Zayn'in halletmesi gerekiyordu ve bunun için de onu bilgilendirmem gerekliydi. Onu bilgilendirmek için de onunla iletişime geçmem gerekliydi. Ancak şu an ona mesaj mı atmalıydım yoksa onu aramalı mıydım bilmiyordum.

Yatağımda oturuyordum, telefonum elimdeydi ve telefonu elimde döndürüp duruyordum. Mesaj atarsam belki bakmazdı diye düşünmüştüm ilk başta ama sonra mesaj atmanın daha mantıklı olduğuna karar vermiştim çünkü çalışıyor olabilirdi; bugün perşembeydi. Ama mesajlar kısmına girip bir türlü yazamamıştım mesajı. Zor geliyordu, ekranın üstündeki parmaklarımın titrediğini hissediyordum ve içimde sıcak bir dalga yayılıyordu. Eskdiden eve ne zaman geleceğini sormak için mesaj attığım adama şimdi ayrıldığımız için taşındığımız evle ilgili bir sorun olduğunu yazan mesaj atmak koyuyordu bana içten içe. Ama onu bilgilendirmem gerekiyordu. Bu yüzden mesaj grubuna girip numarasını kaydettim ve ona evle ilgili mesaj attım.