17.BÖLÜM: Emirom

21 1 10
                                        

    Bir çok ilkim Burak ile olmuştu. İlk mutluluğum, ilk gülüşüm... hepsi onun sayesinde. Hatta ilk defa birisi benimle bu kadar çok ilgileniyordu.

   Saat 10 olmasına rağmen uykum gelmemişti. Elime telefonumu alıp sosyal medya da biraz gezindim. Son olarak instagram'a girdim. Bildirim kutuma girdim ve bir fotoğrafıma gelen yorumu gördüm.

"Uzun zamandır yoksun bir şey mi oldu canım?" pardon!? Ben nerden onun canı oluyordum?

Sonra bu yoruma verilen bir cevabi gördüm...

"Ben senin yerinde olsam bir daha yorum yapmam, ama sen farklı düşünüyorsan sadece adres isterim :)" Bu yorumu yapan kişiyi tahmin etmek zor değildi. Tabii ki bu yorumu Burak yapmıştı.

Gülümseyerem telefonu koltuğa bırakıp mutfağa gittim. Mutfak tezgahinin üstünde duran çikolata buketi den bir çikolata aldım ve salona geri geçtim.

Çikolatamı yerken bana canım (?) diyen kişinin hesabına girdim. Hesap ismi,
''Emirom" du. Sanki bu isim bana tanıdık geliyordu. Kaşlarımı çatarak ekrana baktım. Hesaptaki fotoğraflara bakarken ağızım açık kalmıştı.

B-bu oydu!

4 YIL SONRA

"Müvekkilim hakkında doğru konuşursanız sevinirim!" diye bağırdım adamın yüzüne.

"Bana bağırma küçük hanım!" kahkaha attım.

"Ve bunu söylerken sizde bana bağırıyorsunuz!" diye bağırdım tekrar. Hakimin sesi ile başımı hakime çevirdim.

"Sessizlik!"
"Mahkemenin ertelenmesine karar verilmiştir."

Elim ile alnıma vurarak sessizce küfür savurdum ağzımdan. Adliye den çıkarak Burak'ın yanına gittim.

"Noldu?"
"Ertelendi" dedim sinirle.

"Tamam sakin ol, hadi arabaya geçelim anlatırsın bana" dedi ve arabaya yöneldi. Bende onu arkasından gittim.

"Lanet olası adam, karısına şiddet uyguladığı yokmuş gibi şimdi ısrarla kendini savunuyor, pislik!" dedim.

"Tamam, şimdi ertelendi mi peki?" kafamı sallayarak cevap verdim.

"Tamam o zaman, sende o zamana kadar kanıt bulursun" başımı sağa sola sallayarak,

"Yok ki! Adam işini çok iyi yapmış"

"İlla ki gözünden bir şey kaçmıştır." Başımı Burak'a çevirdim.

"Nasıl yani?" Burak arabayı durdurarak arka koltuktaki çantasına uzandı. Çantasından çıkardığı telefonununu bana uzattı.

"Bak" Telefonu elime aldım ve videoyu izledim. İzlediklerim karşısında ağızım açık kalmıştı. Bu tam aradığım videoydu!

"Burak? Sen nerden buldun bunu?!" önüne dönerek arabayı çalıştırdı.

"Ben bulurum" dedi. O video belki bir kadının hayatını kurtaracaktı...

  Hızlıca Burak'ın yanağına bir öpücük kondurdum.

"Dua et arabadayız" dedi göz kırparak. Omzuna vurarak,

"Ya sen ne kadar fesatın ya!" dedim. Kahkaha attı.

6 GÜN ÖNCE

"Evet başlayabilirsiniz"

"Ee ilk önce ben Ayfer, kocamdan 2 yıldır şiddet görüyorum"

"Peki neden bunu 2 yıl sonra söylüyorsunuz?"

"Korktum" kafamı aşağı yukarı salladım.

"peki size nasil bir şiddet uyguluyordu"

"Bazen eli ile... Bazen kemeri ile yani o an eline ne gelirse..." kadın anlatırken gözünden bir yaş damlamıştı. Masanın üstünde duran peçeteden kadına uzattım.

"Tamam sakin olun, bana güvenin" dedim.

Kadın ile küçük veda dan sonra restoranttan çıktım. İlk gelen minibüs ile eve gittim. Keşke annem de aynısını yapsaydı... Belki şuan yaşardı....

Telefonumdan gelen mesaj sesi ile yerimde sıçradım.

"Merhaba bir dava için görüşebilir miyiz?" gelen mesaj instagram'dandı ve kullanıcı adı "emirom" du... Evet yine karşıma çıkmıştı. Merakımdan dolayı,

"Olaydan kısaca bahsedebilir misiniz?" dedim ve gönderdim. Anında mesaj gelmişti.

"Karım ona şiddet uyguladığımı iddia ediyor ama ben öyle birsey yapmadim kendisi bir avukat ile görüşmüş."

"Karınızın ismini alabilir miyim?" Yine cevap çok hızlı gelmişti.

"Ayfer" Ne? İki karı koca benim onlara avukatlık yapmamı istiyordu. Tabii ki de kadının tarafını seçecektim. Adamın hesabını engelleyip yolu izlemeye devam ettim.

Tek Bir KurşunHistorias para obsesionarse. Descúbrelo ahora