BEATRIX MAVIS
Umiiyak ako sa harapan ng bahay nila Nay Cora, at kung hindi pa lumabas ang nakakabatang kapatid ni Paui, baka nakatulala pa rin ako sa pintuan.
"Ayy… hala, Ate… KUYA! ANDITO SI ATE TRIX!" rinig kong sigaw niya.
I heard a loud thud and hurried footsteps rushing toward me.
Nakaramdam ako ng mahigpit na yakap at pag-aalo.
"Anak, pasok ka," nag-aalalang saad ni Nay Cora.
I explained everything that happened earlier, including what Frinzein did to me. Nagngingitngit si Paui sa mga kuwento ko.
After a while, we heard a car approaching. At nang sumilip ako sa bintana, nakita kong iyon ang sasakyan na ginagamit nila Roxanne sa paghatid-sundo kay Xie. Pagkapasok ni Xie ay agad ko siyang niyakap habang umiiyak ako.
Takang-taka pa siya kung bakit ako umiiyak at bakit siya dinala rito.
GABI NA, pero nasa tabi ako ng bintana at nakatanaw sa labas. Kitang-kita ko ang buwan—sobrang bilog at kasama pa ang mga bituin na kumikislap.
I lifted my hand slightly, as if trying to reach for the moon and stars.
"Baby… sorry ah, kung nawala ka agad," naiiyak kong saad habang nakatingin sa langit.
May naramdaman akong kamay sa balikat ko, at paglingon ko, si Inang pala. Dito kasi kami tumuloy ni Xie pagkatapos kina Paui, at naikwento ko na rin sa kanya ang lahat.
"Anak, iyak mo lang ‘yan. Para mabawasan ang sakit na nararamdaman mo," payo niya sa akin.
Kinuha niya ang isang monoblock sa gilid at tumabi sa akin.
"Kung napapansin mo, may mga bituin na ‘di masyadong makinang, ‘di ba?" saad ni Inang habang nakatanaw din sa langit. Tumango ako at tumingin ulit sa mga bituin.
"Ang mahinang kinang daw ng bituin ay nagpapahiwatig na malungkot sila. Dahil bigla silang nawala, o hindi pa nila gustong mawala dito sa lupa," paliwanag ni Inang. Napatingin ako sa kanya.
"Isa po kaya diyan ang anak ko… at si V-Vien, Inang?" mahinang tanong ko.
"Pwede. Isa sa mga ‘yan ay ang anak mo. Pero si Vien—mukhang kabilang na siya sa mga malalakas ang kinang," saad niya sa akin.
"Bakit naman po?"
"Kasi alam kong masaya na ang anak at apo ko sa langit," nakangiting sabi ni Inang.
Tumayo ako, lumapit sa kanya at niyakap siya habang nagpapasalamat.
"Inang, thank you po," saad ko habang yakap-yakap siya.
Pinapatahan niya ako habang sinasabing, "Walang anuman ‘yon, anak."
MAGKATABI KAMING natulog ni Xie sa sahig ng hapag, gamit ang isang makapal pero malambot at malapad na kutson.
Hindi ko pa naipapaliwanag sa kanya ang nangyari. I know she's wondering why we’re here, and why she found me crying yesterday. Pero hindi siya nagtanong—sinamahan niya lang ako.
Saturday ngayon kaya wala siyang pasok. Ang yaya niya at ang driver ay umuwi na kahapon.
Ano kaya ang ginagawa ni Ryzer ngayon... iniisip niya kaya kami? Nalulungkot ba siya sa pagkawala ng anak namin? Namimiss niya kaya kami? O baka naman...
"Good morning, Mama." Napalingon ako kay Xie na nakangiti.
Hinalikan ko ang noo niya at niyakap siya ulit habang nakaunan siya sa isang braso ko.
"Good morning, baby ko," gigil kong saad kaya napahagikgik din siya.
"Mama, call natin si Papa?" saad niya na ikinatigil ko.
"Baby..." saad ko habang nakatingin sa kanya.
"Mama, alam kong may problema kayo ni Papa, at hindi na ako makikialam... kasi bata pa ako. And Mama, sorry kung nakinig ako sa pag-uusap n’yo kahapon. Nalaman ko na wala na akong baby brother," malungkot niyang sabi at nagsumiksik sa akin.
"Baby... sorry ah. Wala na si baby brother mo," halos maluha na naman ako habang sinasabi ‘yon.
NASA BAHAY nila Paui si Xie, dahil kinuha siya doon. Umuwi kasi ang kapatid ni Nay Cora na OFW, at tumandang dalaga.
I had no energy to go out, so I locked myself in the room. Naiintindihan naman ni Inang ‘yon. Siya ngayon ang kasama ni Xie sa bahay ni Paui.
May kumatok sa labas ng bahay kaya nagtaka ako. Kung si Inang ‘yon, hindi na siya kakatok. Ganun din si Paui.
Lumabas ako sa kwarto at nagtungo sa pintuan.
When I opened it, I was shocked to see Ryzer—his hair a mess, his face flushed red, clearly drunk.
As soon as he saw me, he immediately pulled me into a hug. Halos matumba ako sa bigat ng katawan niya, buti na lang at nakasandal agad ako sa pintuan.
"I miss you so much, love," saad niya habang sumisinok pa.
Pilit ko siyang tinutulak, pero mas lalo pa niyang idinikit ang katawan niya sa akin.
"Ryzer, ano ba?!" iritang saad ko habang pilit siyang itinutulak.
"Love… I can’t live without you..." saad niya habang sumisinok pa rin.
Pilit ko pa rin siyang itinutulak, hanggang sa kusa siyang lumayo ng kaunti. But his hand landed on my waist.
"Umalis ka na, Ryzer," saad ko habang pinipigilan ang luha ko.
"Umuwi ka na, dahil hinding-hindi kita mapapatawad sa ginawa mo sa akin," unti-unti na akong lumuluha habang siya ay nakatingin lang sa akin.
I was about to say more when he suddenly kissed me. Kahit anong tulak ko, mas dinidiin pa niya ang katawan niya lalo na ang labi niya sa labi ko.
Kinagat ko ang labi niya, pero imbes na bumitaw, naramdaman ko pa siyang ngumisi—lalo pa siyang nagpursige sa halik niya.
Lumambot ang mga tuhod ko sa tagal ng paggalaw ng labi niya sa labi ko. He pulled me even closer, tightening his grip on me.
Unti-unti ay gumalaw na rin ang labi ko... nahihilig akong maging marupok sa kanya. He smirked before lifting me up bridal style.
Nakita niya ang kwarto ko dito sa bahay ni Inang, kaya dumiretso siya roon—habang hinahalikan pa rin ako sa labi. Narinig ko na lang ang pagsarado ng pinto dahil sa pagtulak ng paa niya.
BINABASA MO ANG
MY EX-HUSBAND OBSESSION 🌻
RomanceSi Beatrix Mavis ay isang babaeng matatag at determinado, nagsumikap nang husto upang abutin ang kanyang mga pangarap. Ngunit sa likod ng kanyang mga tagumpay, kaakibat nito ang mga sugat at hirap na dulot ng walang katapusang pagsubok-lalo na sa pi...
