Karanlık Sonsuz

-15-

# Kitana

"Neden onun için çalışıyoruz?" Zexa elindeki aleti bırakıp bıkkınca bana döndü.

"Eğer onun için çalışmasaydık hiç konuşmazdık." Anlayamamış bir şekilde ona bakınca açıkladı. "Günde elli kere bu soruyu soruyorsun. Geriye söylenecek cümlen kalmıyor." Haklıydı. Ancak ben de haklıydım.

"O zaman buna bir son verelim. Kaçalım buradan." Bir süre düşündü. Aslında iyi bir fikirdi. Sürekli Faaro'nun emirleri altında olmak çok iğrençti.

"Neden bu fikri daha önce değil de şimdi söylüyorsun?" Beni iyi tanıyordu. Ona doğru yaklaşıp fısıldadım.

"Eğer asayı da yanımızda götürürsek işimiz daha kolay olur." Aslında hep bunu düşünmüştüm. Ancak normal şartlar altında asa yapabilecek malzeme bulmamız imkânsızdı. Faaro bize bu malzemeleri sunmuştu. Ama bu asayı kendisi istiyordu. Benimse inadım inattı, bu asa benim olacaktı.

"Bu biraz tehlikeli. Ne kadar güçlü olduğunu biliyorsun." Ne kadar tehlikeli olsa da başa çıkabilirdik. Elimi kenarda duran metal eşyaya değdirdim. Elimden geçen elektrikle çalışmaya başladı.

"Bence bizim de güçlerimiz hafife alınmamalı." Elektrik enerjimi kötü yönlerde kullanarak bir savaşa gidebilirdim. Zexa'nın teknoloji gücü sayesinde birçok şeyi kolaylaştırabilirdik. O da benim gibi yaklaşıp fısıldadı.

"O halde asayı bu akşam bitirsek iyi olur." Gülümseyip dudaklarına bir öpücük kondurdum. Buradan kurtulunca hayatımız mükemmel olacaktı.

# Faaro

"Şu planını bana da anlatsana." Ruta heyecanla öne eğildi. Planımın etkisiyle etrafta mutlulukla dolaşıyordum.

"Bilirsin ben çok çekici bir insanım." Bana 'gerçekten mi' bakışı atınca gülümsedim. "Hadi ama, kabul et çok seksiyim." Kahkaha atıp elini saçlarından gezdirdi.

"Eh, benim kadar olmasa da." Alayla onu süzdüm. Harbi yakışıklıydı. Fazla uzatmadan anlatmaya koyuldum.

"Uzun lafın kısası... CL'i kendime aşık ettim." Bir süre bana boş boş baktıktan sonra yavaşça alkışlamaya başladı.

"Bunu beklemiyordum." Son ana kadar ben de beklemiyordum. "Güzelim kızı kaptın. Hadi yine iyisin." Koluma vurunca bu sefer ben ona boş boş bakmaya başladım. Aslında güzel kızdı. Normal şartlar altında onunla bir gece geçirebilirdim. Ancak düşmanım olması bu duruma engeldi.

"Onu öldürmek kötü olacak." Şaşkınlıkla bir süre yüzüme baktı.

"Onu öldürecek misin? Ama güçlü olanları ayırıyordun." Düşman veya dost benim için farketmezdi. Eğer güçlü ve iyi bir savaşçı olarak yaşamışsa öldürmek olmazdı. En cesur savaşçıları ruhlarını ayırırdım. CL'in annesi de bunlardan biriydi. Özel olarak hazırlanmış küreler içinde toplardım hepsini.

CL güçlü ve cesurdu. Onun ruhuna da saygı göstermem gerekirdi. Ancak bu sefer farklıydı. Onda özel bir şey vardı. Onun için farklı bir şey düşünüyordum.