HARD AND RUTHLESS

CHAPTER 28

I tried re-reading this story at nahihiya ako dahil sa dami ng grammatical errors at korny na mga moment. Huhue. Pasensya na kayo, Pips! Still, thank you for reading and supporting my story.

Happy New Year Everyone!

......

MAAGA akong hinatid ni Fidel dahil nasabi ko sa kanya na kailangan kong umuwi ng maaga sa bahay. Habang nasa byahe kami ay hindi kami nag-iimikan, kahit yata tunog ng aming paglunok na muted narin. Nang sumulyap ako sa gawi niya ay seryoso lang siya sa pagmamaneho, ni walang bahid ng kung anong emosyon ang mukha.

"Sana nagpaiwan ka nalang do'n, Fidel. Kaya ko namang umuwi nang mag-isa." I broke the silent between us. Hindi ko alam kung bakit ko 'yon ginawa, siguro dahil nabibingi na talaga ako sa katahimikan namin. 'Yon lang iyon, wala nang ibang kahulugan.

"Ako ang naghatid sa'yo doon kaya ako rin ang mag-uuwi sa'yo." He glance at me without any trace of smile on his lips. "Stop complaining and just enjoy the ride, Faye."

What? Nagbebero ba siya? How can I enjoy this ride kung ganito kami katahimik?

Nalilito na talaga ako sa mga pinapakita niyang action. Hindi na ito normal lalo na sa sitwaston naming dalawa. Hindi naman talaga kami magkabati at pinagtyatyagaan ko lang siya na makita everyday dahil may kailangan ako sa kanya.

I want our property back! That's my only reason.

Bakit niya ba kasi kami ginaganito? Naging mabait naman ang pamilya ko sa kanya at matalik niya pang kaibigan ang kapatid ko. I don't really know what his real intention was.

"Don't forget to drop on my office on Monday, ok? I will be accompanying you to the construction site. Andon na kasi si Adam, susunod nalang tayo para malatag at mapag-aralan niyo ng maayos ang buong plano." Muli niyang sabi na ikinataas ng kilay ko.

Bakit ko pa kailangang dumaan sa office niya kung pwede namang dumiritso nalang ako don? If ever he have the plan to visit the site then he can do it alone, hindi naman talaga kailangan na sabay pa kami.

"Bakit kailangan pang mag sabay tayo? We can go there separately." Hindi ko na maikubli ang pagtataka sa boses ko.

Totoo naman kasi ang sinabi ko. Kayang kaya ko nang mag drive papunta do'n, hihiramin ko nalang ang kotse ng kapatid ko para hindi na ma hassle sa pagko-commute. Kung gusto niya namang pumunta don edi pumunta siya mag-isa. Wala namang problema.

"Isn't better if we go there together? Wala naman sigurong masama kung sumabay ka sa akin, diba?" He shrugged, nonchalantly. 'Yon nga ang problema, walang masama para sa kanya pero sa akin meron. Sinasama ako sa tuwing nakikita ko ang mukha niya. "Unless you're still affected of what happened earlier, are you?" Nakangisi niyang tanong.

Mabilis na nanlaki ang mga mata ko habang nakatingin sa kanya. Naramdaman ko na naman ang pag-init ng magkabila kong pisngi dahil sa magkahalong hiya at ilang.

WTF?

Bakit niya pa pinaalala ang nangyari kanina? I was trying my best to forget about it, but here is he reminding me of what we did in his car. Nakakainis talaga 'tong lalaking to. I know he's doing it on purpose.

"O-Of course, not! It's not big deal anyway." Nauutal kong tugon sa kanya. Narinig ko ang mahina niyang pagtawa, halatang hindi naniniwala sa sinabi ko. "Let's just forget about what happened earlier, Mr. Sandoval." Sinubukan kong maging casual ngunit mas naging tunog defensive lang ito dahilan upang mas lumawak ang ngisi sa labi ni Fidel.

"Bakit naman natin kakalimutan?" He asked, acting like an innocent child. Gusto ko na siyang tadyakan at palabasin sa sarili niyang kotse. "That the most unforgettable memory that I have in my car, Faye. So tell me how am I supposed to forget it, and why so?"