OH! MY PROFESSOR

CHAPTER 62

TRIGGER WARNING!!!

Crystal POV

After I pushed Alexies away ay inayos ko na ang sarili ko kasi Carlo might come here anytime and ayokong makita niya akong ganito, baka magduda pa siya. I wiped my tears.

"Hi" agad bumukas ang pinto ko at pumasok si Carlo. 

"Are you ready?" tanong nito at akmang hahalikan ako. 

"Can you stop?" inis kong sabi at ngumiti lang siya.

"Give me your bag" sabi nito at agad ko namang inabot sa kaniya tsaka ako naunang umalis palabas ng room ko. 

Agad kaming bumaba sa lobby, we're going to Norway, talagang nilalayo ako ng lalaking ito, kung hindi lang sa kapakanan ni Alexies ay baka matagal ko na itong sinaktan. Buti nalang ay wala si Alexies dito at hindi niya kami makikita, kasi I can't look at her na umiiyak siya, it hurts me a lot. 

Nakarating naman kami sa hotel malapit sa airport agad, ni-wala akong imik sa loob ng byahe while this guy keep talking about our future, nakakainis lang. Agad akong naligo para ma-refresh na rin ang utak ko kasi I keep thinking about Alexies. 

"Hi, you're so beautiful" agad lumapit saakin si Carlo at agad akong niyakap at hinalikan sa leeg. 

"Stop" inis kong sabi pero may hinigpitan niya ang hawak niya. 

"Ano ba?" tinulak ko siya at ngumisi lang ito. 

"Okay lang, it takes time" sabi niya at ngumisi saakin. 

"You're promise" sabi ko sa kaniya at tumango lang ito tsaka pumasok sa banyo. 

Kakaligo ko lang pero parang may germs na naman ako sa katawan, nakakainis talaga iyang lalaking yan. Kailan ba mawawala sa buhay ko iyan.

Habang nag da-dryer ng hair ko ay narinig kong tumunog ang phone ni Carlo, syempre because of curiosity agad akong lumapit dito at chineck ito. Since it has a password, chineck ko nalang sa notification ang message, galing ito kay Ali, his sister. Parehong baliw. 

"Got her" eto lang ang nakalagay at nagtaka naman ako. 

"Why are you holding my phone?" tanong ni Carlo, nasa likod ko na pala ito. 

"May nag message kasi, kanina pa baka urgent" sabi ko at kinuha niya ang phone niya tsaka ito pumasok sa banyo ulit. Inayos ko nalang ang sarili ko dahil ilang oras nalang ay flight na namin.

....

Kinabukasan ay masaya akong binati ni Carlo, napakalaki ng ngiti niya at nakakapagduda ito, baka may gawin saakin ito ah. We're here na sa Norway, labag man sa loob ko maybe I need to move on na rin.

"Breakfast?" tanong niya saakin at umiling ako. I don't have appetite. 

"Ikaw nalang" sabi ko sa kaniya at kinuha ang laptop ko, I'll file a resignation letter. 

"Okay" sabi nito at umalis sa kwarto namin.

Naalala ko ay may anak nga pala akong inaalala, I bit my lips at inalis ang laptop sa harap ko at naisipan ko na sumunod na rin kay Carlo para kumain. 

Sumunod na ako kay Carlo, and sarili ko lang ang dala ko. Natuwa naman siya noong nakita niya akong sumunod sa kaniya, kung hindi lang sa anak ko ay baka hindi na ako kumain buong araw. 

Puro nonsense lang sinasabi ni Carlo, habang ako ay hinahayaang lumabas pasok ang words niya sa tenga ko, wala rin naman akong makukuha sa inaasam niyang future, puro sarili niya lang. 

Weirdo. 

Bumalik na ako sa room at iniwan ko siya roon, I can't stay with him ng matagal  baka mawala ako sa sarili, kung alam niyo lang kung paano ako mainis sa pagmumukha niya. Hindi naman nakakaasar pero mukhang nang aasar eh.