Aaron
"Para kang gago kung magkagusto, Cap," Xavier said, laughing while we jogged around El U.
I shot him a glare.
"No offense," he added, raising both hands in surrender.
I just shook my head and kept jogging.
Sleep well, Supremo.
Maaga akong nagising kanina — or at least I pretended I did. Kasi sa totoo lang, I barely slept after what he said to me last night. Eyes closed, sure, pero ‘yung utak ko gising na gising. My heart was thudding against my chest like I ran a marathon in my sleep.
And yet, weirdly enough, ang ganda pa rin ng mood ko today.
Since I got out of bed early, I figured I'd call Xavier. Siya lang naman ang nakakaalam ng feelings ko kay Kakashi, so he’s the only person I can rant to without pretending.
"In what way?" I asked, still jogging, eyes fixed ahead.
Kung payag si Kakashi, eh ‘di hindi na ako lumabas ngayon, at sa dorm na lang niya ako nag-cardio. With him.
"Anong ‘in what way’? Halatang-halata kaya sa galawan mo," he said. "Dikit ka nang dikit sa kaniya, tapos ‘pag tinititigan mo siya parang naghuhugis puso mga mata mo. Tangina, Cap. Patay na patay ka."
Unti-unting kumunot ang noo ko pero tuloy pa rin ako sa pagtakbo.
What do you mean halata? Tangina, kaya pala ayaw akong kasama sa public no’n.
"At ‘yung nickname mo pa, ‘Kakashi’? Saan mo hinugot ‘yon? Ang baduy mo, Cap," he added, shaking his head in disbelief.
Putek. Nasanay na yata ako sa pagtawag sa kaniya ng Kakashi. Pati kina Xavier, ‘yon na rin ang nasasabi ko.
I rolled my eyes at tumigil sa pag-jog. "Tell me inggit ka lang."
Tumigil din siya.
"Gago? Ba’t naman ako maiinggit?"
Uminom ako sa water bottle ko, tapos binuhos ‘yung konti sa ulo ko.
"Tss," I scoffed, sabay tuloy ulit sa pagtakbo. "Kunwari ka pa."
He laughed and caught up with me. "Tangina, seryoso ka ba? Nasabi ko na sa’yo ‘yan. Hindi ko siya gusto. Chill ka lang, Cap. Sa'yo ang boto ko."
Tahimik ako for a minute. Then I muttered, "Good. Ayokong suntukin ka ulit."
Napatawa siya. "Ang sakit mo nga sumuntok ‘pag nagseselos, ‘no?"
"Kasalanan mo naman, eh," I shot back. "I mean, kailangan pa ba si Kakashi ‘yung magpunas ng pawis mo?"
Wala siyang naisagot, but I heard him still jogging beside me. I didn't look at him and continued talking.
Wala siyang naisagot, but I could still hear him jogging beside me. I didn’t bother looking at him.
"You should’ve just called me, at ako na sana ‘yung nagpupunas sa’yo. Hindi 'yung nandadamay ka pa ng inosente."
"Pasensya na, Cap," he said. I glanced at him and saw him smiling like an idiot. "Kung ‘di ko ginawa ‘yon, eh ‘di sino'ng napagsasabihan mo ngayon?" sabay wiggle ng kilay niya.
Napakunot ako ng noo. I stared at him, confused. Then it hit me.
Motherf—
Bigla akong lumundag pa-kaliwa at sinakal siya gamit ang braso ko.
"Fuck you, dude," I growled through gritted teeth while he just laughed na parang wala lang 'yon.
Tangina, sobrang big deal sa'kin no'n.
