3.3

1.6K 38 20
                                        



Bir hafta sonra nihayet okula dönmüştüm kimsenin bu olaydan haberinin olmaması bunu kolaylaştırmıştı sadece artık herkesten saklayacağım bileklerimde kalan izlerdi. Okulun bahçesinde Oflaz'ı beklerken ayaklarımı stresle yere vurup duruyordum, Oflaz söz verdiği gibi anonimin mesajları hangi adresten gönderdiğini öğrenmiş ve bununla kalmayıp kim olduğunu da öğrenmişti. Son bir aydır bana cehennemi yaşatan kişinin kim olduğunu sonunda öğrenecektim.

"Alara." Oflaz'ın sesini duymamla başımı ona çevirdim içimde ki merak duygusunu daha fazla erteleyemedim ve yanına koştum. "Kimmiş? Oflaz anonim kim?" Oflaz ilk başta bana söyleyip söylememe konusunda kararsızdı ama benim pes etmeyeceğimi anlayınca vazgeçti. "Kim olduğunu söyleyeceğim ama ilk önce bana bir söz vermen gerek bir daha ne olursa olsun kendine zarar vermeyeceksin tamam mı?"

Sabırsızca başını salladım. "Tamam, söz veriyorum hadi söyle!" Oflaz elimi avucunun içine aldı neden bu kadar tereddüt ettiğini anlayamamıştım. "Anonim Atlas'mış." Verdiğim ilk tepki kahkahalar eşliğinde gülmek oldu ama Oflaz'ın yüzünde tek bir mimik bile kıpırdamamıştı. "Saçmalık bu! Dalga mı geçiyorsun benimle? Atlas bana zarar vermez, canımı yakmaz. Sen yanlış anlamışsındır."

"Alara en güvenilir adamlar araştırdı buldukları adres Atlas'ın evine ait." Bir aydır yemediğim darbe kalmamıştı ama en ağırı bu olabilirdi ben babamdan daha çok güveniyordum Atlas'a eğer Oflaz baban anonim dese daha az üzülürdüm. Atlas benim bu hayatta iyi niyetinden şüphe etmediğim tek insandı. "Nasıl olabilir bu ya!" Hızla okula doğru yürümeye başladım ondan hesap soracaktım belki de o yüzden ben intihar ettiğimde bu kadar çok korkmuştu. Sırf onun yüzünden ölmeyeyim diye.

Birinci ders çoktan bitmiş herkes kantindeydi Atlas'ı aramaya başladım. Boş bir masada oturmuş telefonuyla oynuyordu kim bilir belki bana ne yazacağını, ne söylerse canımı daha çok yakacağını düşünüyordu. Beni gördüğünde yüzünü geniş bir gülümseme kapladı bende aynı şekilde gülümseyerek yanına oturdum. "Alara sana mesaj attım görmedin mi? Okula birlikte geleceğiz sanıyordum?" Hala beni salak yerine koymasına dayanamıyordum. "Sendin.. Başından beri benimle oyun oynuyordun intikam almak için yaptın." Atlas ne söylediğimi anlamıyormuş gibi kaşlarını kaldırdı. "Alara sen ne anlatıyorsun, iyi misin?" Gözlerim dolmuştu her an gözümü kırpsam yere düşecekler gibiydi, kalbimin ağrısından nefes almakta zorlanıyordum. "Bu kadar mı nefret ediyordun benden? Bir insanın bu kadar üzerine gidilmez ama ya.. Senin söylediklerin yüzünden ölüyordum ben hiç mi vicdanın sızlamadı?"

Daha fazla konuşmaya devam edemedim ve ayağa kalktım ama Atlas benden önce davranıp kolumu tuttu. "Ne bu şimdi? Sen yine benimle oyun mu oynuyorsun, ne yapıyorsun?" Kolunu sertçe ittirdim. "Anonimin sen olduğunu öğrendim hiç boşuna rol yapma artık! Oyun bitti.." Atlas'ın bir şey söylemesine izin vermeyerek yanından uzaklaştım.

Oradan gitmeyi istiyordum hatta kaçmayı desek daha doğru olur ama bir yandan da Atlas arkamdan beni izlerken onun canını yakacak bir şey yapmayı istiyordum, Oflaz tam karşıda duruyordu ağzını hareket ettirip bana iyi olup olmadığımı sordu uzaktan. Belki de o an yapılabilecek en aptalca şeyi yaptım Oflaz'ın yanına bir kasırga gibi hızla yaklaşıp dudaklarına yapıştım.





Şoklar üstüne şoklar!!

Sizce gerçekten anonim Atlas mı?

Sizce yeni bölüm nasıldı?

Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın!

Okyanus Etkisi | TextingHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin