AVCIOĞLU KOLEJİ

20

Güneş doğdunda, gozlerimi yavasca araladim. ve gozumu actigimda ilk gordugum sey Kaan oldu. Kaan cok huzurlu bir sekilde yanimda yatiyordu, gece beraber uyumustuk en huzurlu uykularimdan biriydi. Kaani uyandirmamaya calisarak yataktan dogruldum, kendimi cok iyi hissediyordum. Ben yataktan kalkar kalkmaz kaan gözlerini acti. Bana bakarak, uykudan yeni uyandigindan dolayi daha kalin olan sesiyle
-Gunaydin guzelim. dedi

Ona bakip gulumsedim,

-Gunaydin, kaan. Ben kendimi iyi hissediyorum bence hastaneden gidebiliriz.

Kaan kafasini salladi.

-Tamamdir o zaman birtanem, ac misin kahvaltiya gidelim.

Birtanem mi? Bana birtanem demesiyle gulumsedim.

-Evet, aciktim bende.

Kaan ayaga kalkti ve ceketimi bana giydirdi. Sonra da kendi ceketini giyerken konustu.

-Bize gidelim mi? Cok guzel pancake yaparim ben.

-Tamam olur, pancake'e bayilirim zaten.

Bunu dememle kaan gulumsedi. Ve sonra hastaneden ciktik. Kaan arabasinin kapisini benim icin acti ve bindim, o da bindi sonra yola koyulduk.
-Basin agrimiyorsa sarki acalim mi? Kaan sordu.

Kafami salladim.

-Olurr, acalim.

Ve Taylor Swift'ten Dress sarkisini actim. Sarkiya eslik etmeye basladim, bu sarkiyi cok sevdigimden dolayi kendimi söylemeye kaptirdim. Ve kafami Kaan'a dondurdugumde beni gulumseyerek izledigini gordum. Utandim ve bende ona gulumsedim.

-Yola baksana Kaan.

-Bakiyorum ben zaten icin rahat olsun, birtanem.

-Bu arada... evde annenler falan var mi?

Biraz utanarak sormustum.

-Sadece kiz kardesim var, merak etme.

-Hmm tamam o zaman, kardesinle tanismak icin sabirsizlaniyorum.

Tum yol sohbet ettik, sonunda evine geldigimizde kaan kapimi acti ve indim. Evleri cok buyuktu dizilerde gordugum evlere benziyordu. Kapiyi evlerinde calisan kadin acti.

-Hosgeldiniz Kaan Bey. Kucuk hanim kim? Yardimci kadin merakla sordu.

-Benim icin onemli biri oldugunu bilsen yeter,

Kaanin bunu demesiyle kalbim hizlandi. Tam yardimci kadin konusacakken kaanin kardesi Kaana dogru kostu ve sarildi.

-Abi! Hos geldin. Bu abla kim?

Kucuk kiz merakla sordu.

-Merhaba, ben Ceren. Sende Kumsal olmalisin. Tanistigima memnun oldum.

Kumsal gulumsedi.

-Evet! Ben Kumsal. Benim odama gelin! Size bir sey gosterecegim.

Kumsalin bunu demesiyle onu odasina kadar takip ettik. Ve bir barbie bebegi alip bana gosterdi.

-Bak bu bebek sana benziyor.

Kikirdadim, cok tatli bir kizdi. Kaan da gulumsedi.

-Yalniz Ceren ablan daha guzel. dedi

Kumsal da kikirdadi.

-Haklisin abi, Ceren abla peri kizlarina benziyor.

-Sende cok tatlisin, guzellik.

Kumsalla biraz daha oyun oynadiktan sonra Kaanla mutfaga gectik, Kaan yardimcilarin mutfaktan cikmasini istedi bas basa kalmistik. Sonra pancake icin malzemeleri cikartti, Beraber sohbet ederken yapmaua basladi, yardim teklif ettigimde kendimi yormamam gerektigini soyledi. Sonunda pancakeler hazir oldufunda ustune visne receli koydu, en sevdigim receldi.

-En sevdigim receli hala unutmamissin.

-Senin hakkında olan bir şeyi unutmam mumkun mu?

Sonra kahvalti yapmaya basladik, kahvaltımizi bitirdikten sonra Kumsalla biraz daha oynadik. Saat ilerlediginde Kaan beni evime birakti. Yatagima uzanip bugunun ne kadar guzel bir gun oldugunu dusunuyordum ki telefonumun caldigini duydum. Elime alip baktim ve... arayan Borandi. Sok oldum, beni ne hakla aradi? sadece meraktan telefonu actim.

-Beni ne hak-

Boran sozumu kesti.

-Kaan hakkinda konusmamiz lazim, acil. Onun ne bok oldugunu bilmiyorsun, asagidayim in.

Ve duyduklarimla soka ugradim.