Mathson Academy

Chapter 4

It's Saturday, and I haven't gone back to school since the incident.

I was absent for two and a half days at ang idinahilan ni kuya na nilalagnat daw ako. Nagsimula na rin siyang mag-imbestiga kung paano nagkaron ng rouges sa Tuerra at mas pinaigting ang proteksyon sa academy with the help of Ash and Lex.

Biglang nag vibrate ang cellphone ko na nakapatong sa side table ng kama.

Mommy is calling...

Agad ko itong sinagot dahil alam kong sobra silang nag-aalala sa kalagayan namin dito.

"Mommy."

"Hi sweetie. Kumusta ka na?"

"Medyo okay na 'ko mommy. Kayo po nila daddy, kumusta na?"

Mommy, Daddy, and Nomi are staying in Japan for our business. Home school si Nomi at may private teacher siya na maswerte pa nga dahil malaki ang sweldo niya at kung saang bansa pa nandodoon sila mommy ay kasama siya. 

"We're okay here. Your dad is in the middle of a meeting and I just called to check on you."

My mom is the best mom in the world. She would sacrifice anything for us.

"I love you, sweetie."

After I said my goodbye, I hanged up. Narinig ko sa background ni mommy ang pagsasalita ng CFO na nag rereport ng mga pinagkagastusan ng pondo ng M's company, 80% of the shares are owned by my family.

I looked at my own reflection. I looked like a normal person—slightly pale skin, long hair, and deep black eyes. I didn't look like the Immortal Queen I truly was.

Every 500 years, an Immortal Royalty is born. 2500 years ago, noong namatay ang unang Immortal Queen, no one ever learned who she was until she chose to end her own life. An Immortal Royalty can only end their life if they give up on finding their mate.

As a vampire, one of our main purposes is to find our mate. If we fail and eventually give up, it is seen as another form of suicide. When she ended her life, she gave up her body to the Vampire Council so that made the vampires think that everyone who posses immortality belongs to them. Namuno ng limang daang taon ang mga bampira, maayos ang naging pamumuno ng lahi namin not until another Immortal King was born.

Kagaya ng nauna ay pinili niyang tapusin ang buhay niya but instead of surrendering his body to the vampires, he gave his body to the pack of wolves kaya namuno ang mga bampira at lobo ng magkasama. Nang isilang ang pangatlong immortal king, ibinigay niya ang katawan niya sa mga witch kaya nagkaroon ng pantay-pantay na estado ang lahat.

When an Immortal Royal dies, the race they choose absorbs whatever power is left in their body. This can also serve as an act known as the Binding Sacrifice. Through it, ang naiiwang physical body ng royalty ay nagsisilbing vessel ng kapangyarihan. This can affect the power of the chosen race and balance of the world.

When given to werewolves, it strengthens their unity with vampires. When given to vampires, it deepens their authority and stability and when given to witches, it restores magical equilibrium among all beings. Each sacrifice leaves behind a permanent imprint that prevents chaos between races and maintains peace across generations. Because of this cycle, the Immortal  Royalties are not only rulers—they are the living key to harmony itself.

Nagtago sila sa mapanghusgang mata ng mga tao at pansamantalang nagkaron ng kapayapaan dati until dark magic users came, ang mga sabik sa kapangyarihan na gumagamit ng itim na mahika at para magkaroon din sila ng sapat na kapangyarihan, matiyaga silang naghintay ng limang daang taon para muling may maisilang na immortal queen at yon ay walang iba kung hindi ako.

Sa totoo lang ay hindi ko alam kung paano ko ba tatanggapin ang kapalaran na ibinagay sakin. Should I take this power as a gift or as a curse? Dahil sa simpleng pagkakamali ay maari akong makapag simula ng digmaan laban sa lahat ng lahi kasama na ang mga tao.

Malapit ng mag hapon pero ikinukulong pa rin ako ni kuya dito sa kwarto. Naiintindihan ko naman na gusto niya lang ako makapag pahinga pero naiinip na talaga ko dito sa bahay.

"Let's see what's on Facebook."

Binuksan ko ang laptop ko bago nag log in sa Facebook. Bumungad sa'kin ang picture na pinost ni Nomi habang nasa Sakura street siya.

She's our baby sister, Nomi Keisha Mathson, 9 years old. Sweet pero matured and she's also hot headed and short tempered kaya mahirap siyang hayaang makipag laro sa ibang bata dahil sa sobrang iksi ng pasensya niya There's only one person who can tame her aside from us. Him.

Iniiling ko ang ulo at mariin na pumikit.

Don't even think about him, Zyraine.

Ni-like ko ang post ni Nomi at nag punta sa Mathson's page. Wala namang mga bagong announcement aside from one.

Mathson Academy posted a status

Theatre club's audition will be on Monday at the function hall. The choosing for the lead role for our first play this school year will be at the same day as the audition. Every students who would like to join us should be there at exactly 8 am. Have a nice day!

- Theatre Club president

Wala akong balak mag audition para sa lead role, all I want to be is a script writer so I will make my own script and pass it on Monday.

I felt Nana's presence at hindi nga ako nagka-mali, pumasok siya sa kwarto na may dalang tray. By the smell of the food I can say that its a mushroom soup.

"Oh Raine, gising ka pala ang akala ko ay natutulog ka. Heto dinalan kita ng soup at ito daw yung gamot na inumin mo sabi ng kuya mo."

Inilapag niya ang tray sa study table ko bago ako lapitan at hawakan ang noo.

"Wala ka namang lagnat pero bakit hinang-hina ka?"

Nakakunot ang noo na tanong ni Nana. I smile at her and hold her hand.

"Baka sa sobrang pagod lang Nana."

Itinulak niya ang noo ko kaya bahagya akong napaatras. Napaka sadista talaga nito.

"Lagi kitang sinasabihang wag kang magpapagod! Ayan tingnan mo ang nangyari sayo."

Talak niya sakin. Nana is always like this kaya sanay na 'ko sa kanya. She's like my older sister.

"Oh sige na po Nana. Kakain na 'ko bago pa lumamig yung soup."

Tumayo ako at lumapit sa study table. Napansin ko ang gamot na sinasabi ni nana na ipinapainom sakin ni kuya.

"Kapag may kailangan ka nasa library lang ako, ha? Magwa-walis muna ako don."

Nginitian ko nalang si Nana at tumango. Nang makalabas siya ng pinto ay agad akong lumapit dito at tsaka nilock. Inihulog ko ang blood capsule sa tubig at unti-unti ng naging pulang-pula ang tubig kasabay ang pagpula ng mga mata ko. The smell of blood is like a heroin to me!

Agad ko itong ininom at damang-dama ko ang mainit na likido na dumadaloy sa lalamunan ko. Mabilis kong naubos ang laman ng baso at napakagat labi na lang. May mababang porsyento ng dugo ng tao ang blood capsule na iniinom naming mga bampira, depende kung gaano kataas ang porsyento na ilalagay sa blood capsule dahil ang iba samin ay hindi tinatanggap ng katawan ang gamot.

It temporarily eases the cravings that we have for human blood and isa pa, vampires who drink human bloods are stronger than those vampires who takes blood capsules kaya kung usapang pisikal ay higit na mas malakas ang mga rouges. But of course, they can't compare to the purebloods. 

But I, the immortal queen is the strongest of them all.