The Misfortune of The Denial Prince

Chapter 13: A Knight

Al's POV

Pag uwi ko sa bahay, binuksan ko ng malakas ang pintuan at----

"Stacey!!" tawag ko sa kapatid kong tsismosang pakealamera. Tsk.

Kung hindi dahil sa pangengealam niya, nakaligo sana ako. Bwisit talagang tsismosa.

Umupo ako kaagad sa white chair sa left side ng pintuan sa loob ng bahay.

Naghintay ako ng ilang minuto, pero hindi pa rin dumadating ang tsismosa kahit sumagot lang man sa tawag na sigaw ko.

"Stacey!!" tawag ko ulit, halos gumuho na ang bahay sa lakas ng sigaw ko,pero wala pa ring nangyayari.

=_="

Tumayo na ako nang nainip na akong maghintay.

Tsk.

Bwisit. =_="

Makaligo na lang nga.

Mamaya tatadtarin ko ng katotohanang katatanggap tanggap ang kapatid kong napaka tsismosa at pakealamera.

Pumasok na ako sa kwarto at inilapag ko muna ang phone ko sa kama tsaka dumeretso sa Cr, tutal wala naman akong dala dalang kahit ano, kahit backpack ko nga nakalimutan ko dahil sa pag mamadali ko para sa Nerd boy na yun.

Pagkatapos kong maligo, nag suot na ako ng damit tsaka umupo sa right side ng kama.

*sigh*

Ngayon, ano nang gagawin ko?

Hmm.

Ah! Yung pangit! Ano na kayang nangyari doon?

Kinuha ko kaagad ang phone ko na inilapag ko kanina sa kama tsaka nag simulang mag text.

"wait..."
Bakit ko ba to ginagawa ah, kasi kaibigan niya ako ok? CONCERN lang.

Text message

Pangit, ok ka lang ba? Ba't ka biglang nawala kanina?
sent 3:47 pm

Inilapag ko na ulit ang Phone ko sa right side ko tsaka tumayo para puntahan ang kapatid ko ulit.

Patay talaga sa kin yang Stacey na yan.

Bwisit. -_-"

Ayeni's POV

Dumating na ako sa bahay pagkatapos kong takasan si Al kanina. Sobrang haggard ko dahil sa results, huhuhuhuhh. Sinabi ko pa naman kay Mommy na mananalo ako.

T_T

I put my bag above the table, na nasa Kusina. Dumeretso ako sa Kusina para kumain, to relieve my Stress.

Huhuhuhu.

Nang makakuha na ako ng mga Foods na kakainin ko, umupo na ako kaagad sa marble chair na nasa Dulo ng mahabang Rectangular marble din na Table.

Huhuhu. Habang kumakain, iyak pa rin ako ng iyak kasi hindi ko pa rin matanggap ang results. Pinag hirapan ko kasi talaga yun. I wasn't meeting any of my friends nga para magawa ko yun perfectly. Pero wala pa rin nang yari, ginawa ko naman ang lahat, I used art, the art of expressing myself and-----

*Notification Sound*

"Hmm? Mmwwaary nwarg terxt?" I asked myself habang chi na chum ko pa ang cake na kinuha ko kanina sa Refridgerator.

I dragged my phone inside my bag na nakalapag sa Table sa tabi ko.

Nang makita ko kung sino ang nag text bigla akong napa inom ng Juice at---