Chapter: She's Back
Keshin's POV
I woke up earlier. Hanggang sa mapadaan ako sa guest room.
Biglang may nag-flashback sa utak ko.
Pumasok ako sa Guest room ng makita ko itong bukas.
Dahan-daha akong pumasok hanggang sa nakita ko si Albie na mahimbing na natutulog.
I sighed as I pulled his blanket to cover his body. When I turned going outside, bigla na lang akong natapilok sa hindi inaasahan. Natumba ako't nauntog sa matigas na bagay.
"Aray!"
I tried to stand up pero nahihilo talaga ako. I lay down besides Albie.
I felt dizzy while enduring the pain on my head. Ang sakit. Nanghihina ako't di makatayo.
Hanggang sa naipikit ko ang aking mata't unti unting nakatulog.
"Tsk. So ako pala ang may mali? Sana hindi na lang ako pumasok para hindi na nangyare ang lahat ng yon!" Asar kong pagkakasabi habang kaharap ko yung pinto ng guest room.
Naglakad ako papunta sa Elevator at sumakay hanggang sa makarating ako sa first floor.
Pumunta ako ng kitchen since maaga pa naman, for sure wala pang tao dun.
"Manang? Ba't naman po ang dami nyo yatang niloloto? Ano po bang meron?" Ng makita ko sila manang na nagluluto sa Kitchen.
"Ah Hija, nai-utos lang po. Hindi ko rin po alam!"
Nakakapag-taka di kaya may bisita kami?
Hanggang sa nakita ko si Mommy na pumasok sa Kitchen.
"Mommy!! You're back?" I kissed her on her cheeks
"Yes. I'm finally back. Good morning, baby!" She smiled
"Good morning din Mommy! Mommy? Ba't po ba ang daming niluluto nila yaya?"
Curious kong tanong every occasion lang kasi nagluluto sila Manang. Specially Christmas, New Year, pero malayong malayo pa yun sa Kalendaryo.
*****
"Ma'am? Di na po ba kayo magpapahatid?" My driver asked me nung nasa pinto na ako ng gate.
"Hindi na po Manong! Maglalakad na lang po ako, bye!!" I smiled at him until I exit to the Gate's door.
Maaga talaga akong gumising para makasabay ko si Chester sa pagpasok. For sure naglalakad lang yun dahil siya yung tipo ng lalaki na di maarte.
Hanggang sa nakita ko siyang lumabas ng gate at agad naman akong kumaripas ng takbo.
"CHESTER!"
He stop walking as he turned his head to look at me.
He smiled widely, tsk. Kinikilig ako sa mga ngiti nya na para bang may ibig sabihin.
"Maglalakad ka lang?" I asked him smilingly
"Oo. Malapit lang naman eh"
Ngumiti siya pero saglit lang. Para bang ilag na ilag siya sa akin.
I held his arm as I want to walk together with his hand. Mukhang nabigla siya pero wala akong pake.
I ran as I pulled him to run too.
"Tara na! Malele-late na tayo!" Ngumiti ako ng pagkalapad-lapad at ngumiti din siya.
Sabay kaming tumatakbo habang naghahabol ng oras. Hindi ko rin alam kung bakit?
BINABASA MO ANG
21 Steps to Get Your CRUSH
Romance[21 Steps to Get Your CRUSH] Alam naman natin na ang bawat isa satin ay may bawat isang Crush. Sabi nga nila "Crush is Paghanga" kaya kung crush lang, Crush lang walang involve na pagmamahal kasi masasaktan ka lang. What if gumawa ka ng mga hakbang...
