Chapter: Reunite
Keshin's POV
"Mahal na Prinsesa!!"
Nadinig ko ang boses ni Albie mula sa Shower room. Bumalik ako sa Basketball Court dahil di ko kayang makita na may kasamang iba si Chester.
Ba't ganon? Nasasaktan ako kahit wala namang kami? I am very sad.
Ng lumingon ako patungo sa kanya, Parang nagliwanag ang paligid lalo na nung nakita ko si Albie na naglalakad patungo sa kinauupuan ko.
Damn. Naka shirtless siya habang nagpupunas ng basa niya buhok gamit ang towel.
Ano bang meron?
*Lub-dub*lub-dub*
May mali eh. Hindi dapat ganto.
"Uhmmm?" Sagot ko
"Are you hungry?" He asked me while putting his shirt up to his body.
"Not yet" jeezz.
"Di ka ba nagutom nung makita po ang katawan ko?"
I take a look at his side. What the F-- is he fvckng serious? He's smiling while putting his jersey and shoes on his bag.
"Wala namang nakakagutom sa katawan mo!"
"Date tayo! First date natin"
*Cough* naubo ako bigla sa sinabi niya.
"Seryoso ka?" Di ko alam kung matatawa ba ako eh.
"Oo. Ewan ko lang sayo? Ang mga babae kasi di marunong mag-seryoso"
"Hoy Mister Yabang!!! Di lahat ng babae di nagseseryoso. Wag mo akong itulad sa kanila!"
"Okay. Can you prove it to me? Seryosohin mo nga ako?"
Ugh. I look at him then suddenly our eyes met. Were starring each other na para bang nanlilisik ang mga mata.
Di ko kinaya yung atmosphere kaya umilag ako ng tingin sa kanya.
*He chuckled*
Speechless talaga ako.
"Oh? Talo ka. Di mo kaya. Haha"
Kaya naman ay tumayo ako para umalis.
"W-wait Mahal na Prinsesa!"
He pulled my wrist. Kaya naman ay napalakas yung impact ko sa kanya. Dumikit ang katawan ko sa katawan nya. Then I look up to see his face..
"Ano ba?"
"Dali na. Please forgive me!"
"Forgive you for what?"
"Let's have a dinner! I'll treat you!"
"I have my own money!"
"Sungit!"
I pushed away from him.
"Okay fine. Basta walang makakaalam!"
He smiled
*****
Ng makarating kami sa isang simpleng kainan. Kung di ako nagkakamali isa itong Eatery or Karenderya.
"What are we doing here?" I asked him hanggang sa hinila nya yung upuan para alalayan ako sa pag-upo.
Then he smiled. I look around at ang daming tao. He smiled while looking at me..
"Kakain" tipid nyang sagot
I don't have any choice but to forgive him. Sa totoo lang this is my first time kumain sa simpleng kainan. This place was crowded and they don't care to each other. Basta ang mahalaga ang makaain sila.
BINABASA MO ANG
21 Steps to Get Your CRUSH
Roman d'amour[21 Steps to Get Your CRUSH] Alam naman natin na ang bawat isa satin ay may bawat isang Crush. Sabi nga nila "Crush is Paghanga" kaya kung crush lang, Crush lang walang involve na pagmamahal kasi masasaktan ka lang. What if gumawa ka ng mga hakbang...
