21 Steps to Get Your CRUSH

STEP 6

STEP 6

(Ipakita ang best asal ever)

Keshin's POV

Nagising ako mula sa magandang panaginip. Namamaga na nga ang mata ko sa kakabasa ng story ng iba.

Kailang kaya yung saken? Kaasar buti pa sila maganda ang love story mala-Romeo and Juliet. Samantalang ako, heto umaasa sa isang bagay na walang kasiguraduhan. Dibale di ako susuko hanggang hindi siya napapasaakin.

Today is saturday NSTP namin ngayon. Hindi kagaya sa ibang school na sa First year and second year tini-take ang National Service Training Program. Sa school namin, huli ng ipinapa-take yun para aware o alert pa rin ang student sa kung ano man ang posibleng mangyare once na naka-graduate na sila. Para fresh pa rin sa utak nila ang mga basic training na dapat i-apply sa utak nila.

Magpapakabait nanaman kami kahit plastic lang. Try naman nating maging mabait kahit paminsan-minsan.

Nang makarating na ako sa school, Pumunta ako sa ground para makipagmeet sa mga groupmates ko. Leader ako, OO LEADER ako isa akong good example na dapat nilang tularan. Ang theme namin ngayon ay "Help The Other People".

"Ms. Evidente!" Tinawag ako ng Prof namin.

"Yes? May kailangan ka?" Taas kilay kong tanong sa kanya

"Please, I-welcome mo sa iyong group si Mr. Florentino!"

Na-Shock ako for a while pero natauhan din kaagad. Makakasama ko ang crush ko sa activity na 'to?. That's great papalampasin ko pa ba?

"Yes sir! Sure! Why not?" Mabilis na natataranta kong sagot. Baka mag-bago pa ang disisyon ng matandang yan.

"What? Ka-Glgroup daw natin si Chester? Wahhhh... Kinikilig ako!" Sigaw pa nung babaeng nasa gilid ko. Nagtatalon pa sa tuwa.

"Hindi! Paulit-ulit?" tinitigan ko siya ng masama na dahilan kung bakit siya Tumigil . Sarap batukan eh.

"What? Baka mainlove siya sa akin kapag nakita ako. Magtatago na ba ako?" Kinikilig na sinabi nung babaeng Japanese na nasa kabila.

JaPANIS ang pagmumukha sa sobrang kapal ng make-up. Kapit ang ganda sa make-up. Ayaw ko talaga sa lahat may kasamang malandi sa oras ng pag-aaral.

"Sige! Simulan mo ng magtago! Kung pwede nga lang wag ka ng magpakita!" Taas noo kong sinabi. Ang ganda ko naman para yumuko ng sobra.

Tumingin siya sa akin at umirap. Umiirap na ang dati kong alalay. Lalapitan ko sana siya para pagmalditahan ng may nagsalita nanamang mga higad.

"Ang kakapal ng mga mukha niyo! Crush niya kaya ako!" Sabi nung babaeng wala namang ka-taste taste. Boobs niya lang naman ang maganda.

"Sinong nagsabi? Sarili mo? Sa sobrang gwapo niya kami ang bagay! " Pakikipag-away nung babaeng hindi naman kagandahan tanging contact lense lang ang maganda bukod sa retokada niyang mukha. Taas ng pangarap.

"Wehh. Hindi ba kayo nandidiri! Wag niyong pag-usapan ang babe ko!" Sabi nung babaeng Chinita na hindi maayos sa sarili. Kababaeng tao ang dumi-dumi. Mandiri daw? Eh kung makatawag nga siya ng 'babe' kay Chester hindi siya nandiri. Lakas ng loob.

Ng matapos na sila, Lumapit ako sa kanila at nag-cross arm. Mukha namang nagulat sila.

"Tapos na ba kayo sa kalandian niyo? Ako naman." *Tinuro ko yung babaeng walang ka-taste taste at boobs lang ang panlaban. HIPON* Ikaw! Hindi ka naman kagandahan at boobs mo lang ang maganda sayo kaya wag ka nang masyadong mag-assume na magugustuhan ka niya. *Mukha siyang nalungkot. Lumingon naman ako sa babaeng lense lang ang maganda at retokada ang mukha* Ikaw! Anong feeling mo? Maganda ka na? Halos peke lang naman yang mukha mo kaya ka gumanda! Lakas mong mag-assume ha! *Lumingon naman ako sa babaeng walang ka-ayos ayos sa sarili. Mukha siyang kinakabahan* At Ikaw! Kung makapagsalita ka ng hindi ba kayo nandidiri, eh bakit ikaw nagawa mo bang mandiri sa sarili mo? Ikaw ang dapat mandiri dahil ang gulo-gulo ng ayos mo sa sarili. Ayos-ayos din hindi ito bahay kundi paaralan. Ayaw ko sanang samahan ng kalandian itong oras ng pag-aaral. If maglalandi lang din kayo dito, you may go. We don't need your presence here!" I smiled sarasticaly