21 Steps to Get Your CRUSH

STEP 3

STEP 3

(Gawing Close Friend)

Keshin's POV

Coffee Shop

Friday in the morning. Nakakatamad na araw, kaya napagisip- isipan kong tumambay muna sa Coffee Shop ni Brother.

"Hoy Keshin! Ba't di ka nanaman pumasok.?" Tanong ni Kevin, Yung brother ko.

Hays. Nagsalita ang Prinsipe kong kapatid. Naupo siya sa harap ng inuupuan ko.

"You don't care!" nonsense kong sabi

"Isusumbong kita kay Daddy! kababae mong tao nagka-cutting classes ka!"

Tinakot daw ako? Wooh I'm scared. Palibhasa kasi nakagraduate na, kaya kung makapagsalita akala mo professional na. Gawain rin naman niya ito dati eh.

"I'm scared, Kevin! Akala mo naman na hindi ko alam na gawain mo rin ito dati. kasama mo pa nga ang mga gf mo" taas kilay kong sinabi.

"Mga GF" tama ka ng pagkakabasa. Flirty guy kasi yang brother ko, tatlo-tatlo ang nakikita kong gf niyan every day. tsk. Pumapayag na lang sila, palibhasa gwapo si Kevin. Pero ngayon nagtino na. Stick to one na "daw" siya. I'm not sure kung totoo.

"Ikaw naman di  mabiro" Hinihimas niya yung pisngi ko habang ako? nakapangalumbaba at nalulungkot.

"Ano ba ang problema mo my Little baby sister?" pasweet nyang sinabi. wtf? baby sister?

"Wag mo nga akong tawaging baby! cute ako, pero hindi ako baby na umiiyak kapag gutom! Kainis. At tigilan mo rin ang paghimas sa pisngi ko. Nakakairita" Irita kong sabi.

Tinigilan niya ang paghimas sa maganda kong pisngi. Napaka-sweet ng Brother ko. Malapit ng langgamin sa sobrang sweet.

"Kevin!!"

Oo wala akong galang. Hindi naman kasi siya kagalang galang. At tsaka ayaw niyang tinatawag siyang "KUYA" feeling niya tumatanda siya. So walang galangan na nagaganap. Tumingin siya sa akin ng nakataas ang dalawang kilay.

"Paano ba nagiging Close Friend ang Crush?" I? accidentally ask him out of nowhere

"Naku simple lang yun hehehe.." he laugh sarcastically

"Easy lang sayo dahil sila ang nagkaka-Crush sayo!" pasigaw kong sabi. ang yabang kasi.

"Exactly! Gwapo ako eh. Eh ikaw?" mapangasar niyang tanong.

"Tseeh. Makaalis na nga, nonsense makakausap dito" Bwisit na bwisit kong sabi.

Tumayo ako at bumalik na lang sa school kahit late na ako.

Pagdating ko sa School.... Hayyy.... Si Mrs. Pastrana nanaman. Nakaka high blood ang pagmumukha nito. Ang aga-aga. I rolled my eyes at naglakad ng para bang walang nakita.

"Why are you late again and again, Ms. Evidente?" pamamahiya ulit sa akin ni Pastrana

Tinaas ko ang kanang kilay ko. Epal talaga itong Pastrana na ito eh. Kailangan pang ipagsigawan na late ako. Hindi ako tanga para ipaalam pa sa akin yan. Maghintay ka dahil darating din ang araw na, ako naman ang sisigaw sayo ng ganyan. Kastress.

"Yah. I know!" walang emosyong sinabi at nagpatuloy ulit sa paglakad. Gawain ko naman lagi ito eh.

Here again sa dating pwesto, at the Back row. Ayaw namin sa Front row dahil ang umuupo lang doon ay ang mga studyanteng kaylangan pang pukpukin para matuto. Sa Middle row naman before the back ay ang mga studyanteng feeling matalino, and the last row. Kami yun, ang mga genius na hindi na kailangan pang turuan dahil sadya ng matalino.