Papatya ( Raflarda )

EYLÜL

Dökülen bu yapralar ölümün degil , yeni bir dogumun habercisi.

***

Güz yagmurlarinda ıslaniyor kalbim.
Ne bir papatya acmis daglarimda.
Nede ucan bir kelebeğim var.
Soluk sarı agaclarim. Sen yoksun ,hüzün var.

Baharım ol , ilk açan gülüm.
Meşe agacindaki sincabim ol. 
Mutluluk dagitsin şen kahkahaların.
Güneş ol , ısıtsın icimi patlamaların.

***

Cigerlerimi bitiren bir sigara parcasi.
Ölüme cekilen her bir nefes.
Cok gereksiz. Fakat hava kadar zorunlu.
Bagimlilik ruhen sen gibi.

Aşkı ögrettim belki sana.
Birazcik sevmeyi. Severken mutlu olup gülmeyi.
Sen gül herbişeyim. Benim mezarimda karanfiller acsin.
Sen gül ki ben rahat öleyim.
Sen gülersen ben ölüme bile mutlu giderim.

Gülüm yaşama sebebim.
Her bir gülümsemende yeniden doğuşum.
Varliginla lutfettin şu marur hayatima.
Hoşgeldin sefaa geldin.

Öyle bir geldin ki ben hala kendime gelemedim.
O geceyi hatirladikca kendimce sevindim.
Benim oldugun gün mutluluktan delirdim.

Sen konustun sustu hersey dunyada.
Sen sarildin yandı bedenim sicakliginla.
Sen öptün ya beni.
Gözlerim kapandi kalalim istedim öylece hayatimiz boyunca.

Sen yoruldun ayrildi dudaklarimiz.
En uzak mesafemiz kirpik uclarimiz.
Ellerimiz dolandi karmakarisik vucutlarimiz.
Tek bir gercek var. Deliler gibi aşıgız.