Ne kadarda uzagız ısiklara.
Görünün sadece bir mum aydinligi.
Belki güneş gibi hayellerinde.
Ama varolan kendini yakan ates bocegi.
Demirleri atın simdi bu sahile.
Limana uzaktan bakan bir tepenin yakamoz düşmüş kayaliklari uzerinde kalsin. Belki su alacak bataryalar batacak gemin. Gitsene limanin o güvenli kucagina. Ne isin var uzaklard.
Korkarsin gitmeye ödeyemezsin bedelini.
Ya alirsalar elinden o minicik benligini.
Korkuyorum cidden cunku yakiyor bedenimi. Korkma büyürsün bir zaman gelir sorarsin nedenini.
Nedenmi.
Bahaneler cok gercekten.
Yaptiklarin aci. Acı benim ilacim şeker hastasıyım ben. Komada kalmiş beynim tükeniyorum gercekten. Zevk aliyosun haz duyuyosun peki cidden neden.
.
Hadi cik gel bunun icin de bi bahane bulsana.
Cesaretini düşmana koşan bir askerden alsana.
Ama yok sen ölümden korkarsin.
Kelebek kadar oldun .
Bir aslan kadar olamazsin.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Papatya ( Raflarda )
ŞiirHerbir satri gozlerine ithaf edilenler Hesaba katilmayan ayriliklar. Yazilmasi gereken gercekler. Dinlenmesi saglanan yalanlar. Siirin her bir tonunda aciklamalar. Var olanlar ve yar olmayanlar.
