texting // jb

otuz sekiz

Flora Cash - Down On Your Knees

Justin: niye okula gelmedin

Justin: hey

Justin: mesajlarına bak

Justin: Faith telefonun niye kapalı

-

"Yanıma gel canım."

Teyzemin yanına giderken Justin'den gelen mesajları okuduktan sonra kapattığım telefonu cebime koydum.

"İyi misin? Rahat olmanı istiyorum."

Teyzemin sözlerini algılamak bana şu an çok zor geliyordu. Gene beni bu iğrenç eve çağırmıştı ve misafirimizin geleceğini söylemişti. İyi de bu beni niye ilgilendiriyordu ki?

Etrafıma bakındım. Bu iğrenç eve gelmek ve tüm yaşadıklarımı hatırlamak benim için çok zordu. Tam şu an Justin'e ihtiyacım vardı.

Kapı iki kere tıklatıldığında teyzem hızlı adımlarla kapıya gitti ve açmadan önce, "Hazır mısın?" dedi.

"Evet," diyebildim tereddütlü şekilde.

Kapı açıldığında tanıdığım o sima beni yere çiviledi. Ela gözleri parlamaya devam ediyordu. Sarı saçları ve ondan aldığım çilleri hala aynıydı. Yaşlılık birazda olsa güzelliğine vurmuştu; yüzünde hafif kırışıklıklar vardı.

Yutkunamadım. Anneme bir yabancı edasıyla bakmaya devam ettim. Kalbim atmıyordu sanki, yada zaman durmuş gibiydi. Hareket edip yanına gitmek, bağırmak ve çağırmak istiyordum.

Ama bana döndüğü an tüm sinirim yok oldu. Gözleri gözlerime değdiği an yüzünü kocaman bir tebessüm aldı. Gözleri yaşlarla dolarken şaşkınlıktan açılan ağzını eliyle kapadı.

Burada olduğumu bilmiyordu.

Gözlerim doldu ve yaşlarım hızını alamadan yanağımdan yol çizerek boynuma indiler. Çenem titriyordu resmen. Sonunda yutkundum ve annemin bana doğru gelişini izledim.

Bana sarıldığında kalbimde oluşan huzuru tarif etmek çok zordu. Anne şefkatini uzun bir aradan sonra kalbimde hissetmek çok garipti.

Bende ona karşılık vererek sarıldım ve kokusunu içime çektim. Bir anne bu kadar huzur verici kokabilir miydi?

Gözlerimden akan yaşlar saçlarını ve tişörtünü ıslatmıştı. Geri çekildiğinde yüzümü avuçlarının içine aldı.

"Kızım..."

Konuşamıyordu. Muhtemelen bende konuşmaya çalışsam kilitlenecektim çünkü zihnimdeki tüm kelimeler birbirine girmişti.

"Anne..."

Yutkundum. Gözyaşlarımı sildi ve o güzel gözleri ile beni süzdü.

"Çok güzel bir genç kız olmuşsun... Çillerin hala duruyor, öpeyim mi her birini anneciğim? Eskiden olduğu gibi..."

Hıçkırarak ağlamaya başladığımda tekrardan anneme sarıldım. Kalbim bir yönden paramparçaydı çünkü babam belli değildi. Diğer taraftan ise anneme kavuşmuştum.

-

"Artık yanımda yaşayacaksın," dedi annem elinde ki kahveyi masaya koyarken.

Tek kaşımı kaldırdım ve acımasız olmayı tercih ettim.

"Bu saatten sonra senin yanında kalmama ihtiyacım yok anne. Ben çok küçükken alıştım yalnızlığa, kimseye ihtiyacım yok. Teyzem niye bizi bir araya getirdi bilmiyorum ama değişen bir şey olmayacağına emin olabilirsin.

Ben hayatımı yaşamaya devam edeceğim; hemde yalanlarla. Hele hayatımda ki en büyük yalan ne bilmek ister misin?"

Kaşları çatıldı ve bacaklarında duran ellerini birleştirdi. Gerilmişti.

"Babam," dediğimde gözlerini kapadı. Ne diyeceğini bilmiyordum ama bir şey demesini de pek beklemiyordum.

"Tek bir soru soracağım anne," dedim ve bana bakmasını sağladım.

"Gerçek babam kim?"

Kafasını iki yana salladı.

"Söyleyemem... Lütfen ısrar etme," dedi.

Hızlıca ayağa kalkarken bunun bir şaka olmasını diliyordum. Resmen babamı öğrenemiyordum.

Arkamdan gelen bağırış seslerini umursamadım ve evden çıktım. Koşmaya başladım.

Meydana geldiğimde telefonu cebimden çıkardım ve açtım.

Faith: meydana geldim

Faith: buraya gelir misin

Yaklaşık yarım saat sonra Justin bana doğru geliyordu. Karşımda durdu. İlk günki gibiydi.
Ben sığınacak bir ev arıyordum ve o gelmişti.

Şimdi ise sığınacak bir omuz arıyordum ve o yine gelmişti. Yüzümde nasıl bir ifade vardı bilmiyorum ama soru sormak yerine sarılmayı tercih etti.

Yüzüm omzuna gömülürken kokusunu içime çektim. Kalbimin ritmi değilmişti hissedebiliyordum.

O ise saçlarımı kokluyordu. Verdiği o huzuru kimsede bulamadığımı fark ettim. Justin benim tek sığınağımdı. Vücudunda ki gerginliği hissettim.

"Faith ben bir şeyler buldum," derken geri çekildi.

"Ne hakkında?"

Derin bir nefes verdi ve zar zor konuştu.

"Baban."

selaaaaammmm

sanırım hikayenin en uzun bölümü bu

çok justin-faith ilişkisini göremedik ama bazı şeyler ortaya çıktı

yorumlarınız bu hikayeye devam etmemi sağlıyor hepinize teşekkür ederim