Love Last

Chapter 18-King and Queen

-After 10 years-

Niza's POV

"Maam eto na po yung daily report na pinapakuha niyo po."

Malumanay na sambit sa akin ni Mika, Secretary ko siya.

"Ah, Salamat Mika!"

Nginitian ko siya bago bumalik sa table ko. At sinumulang buklatin ang folder na inabot niya saakin.

Habang binabasa ko ang report ng company namin eh, di ko maiwasang mapaisip sa mga nangyari makalipas ang sampung taon.

Di rin ako makapaniwala na maaabot ko angmga pangarap ko, Sa tulong ng mga magulang,kaibigan at sympre yung bading na yun. Tch! Kilala niyo na kung sino.

*FLASHBACK*

Graduating Ceremony...

"Niza Marie Montefalco!"

Pagkabangit ng emcee ay di ko na naiwasang di maluha sa sobrang tuwa! Sa wakas, Graduate nako!! After ng maghihirap at dusa, nakatapos din ako.

Konting konti nalang makakamit ko na ang mga pangarap ko.

Paakyat na ko sa stage, tumutulo parin ang luha ko kaya pinapahid ko ito gamit ang daliri ko. Kahit na nasa stage na ako at may maaaring matanggal ang make up ko.

Kinuha ko ang diploma ko at nakipagkamay sa head ng school.

Bago ako tuluyang bumaba, naisipan kung tumingin sa harapan. Sa harapan ng maraming tao.

And to my surprise, Tears starting to fell from my eyes. I just can't help it, Sobrang saya.

Nakikita ko ngayon ang pamilya kung tuwang tuwa, pati narin mga kaibigan kung umiiyak at tumatawa para silang baliw hahaha. Natutuwa din ako at sabay sabay kaming nakatapos ng pagaaral, Squad goals kumbaga Hehehe.

May isang taong nakahagip ng mga mata ko habang nasa entablado. Nakatitig siya saakin ng Nakangiti, Kaya nginitiaan ko din siya.

He's Handsome esp. When he smile :)

Bumaba na ako ng stage at unang unang pinuntahan ang mga magulang ko.

"MAAAAA!!! PAAAA!!! GRADUATE NAKOOOO!!!"

Tumatakbo pa ko habang sinasabi yan.

1....2....3.....

*boogsh!*

"Ayan,Tumatakbo ka pa kasi. Alam mo namang nakaheels ka. Tch!"

Ngumiti siya matapos niya akong iaangat. Tch! My King lang naman Hahaha!

"Tss!"

"Anaaak! Proud na proud kami ng Papa mo sayo!!"

Sambit ni mama nung makarating siya sa kinatatayuan namin ni Von.

"Salamat Ma, Para sainyo po yan ni Papa."

Di ko na napigilang di umiyak, Gosh! I'm so happy. Thanks God!

Matapos ang madramang thankyuhan namin nila mama, Pumunta naman ako sa mga kaibigan ko at nagsipagpicturan.

"Oy! Mga bes walang kalimutan ha! Kahit na malayo na tayo walang kalimutan!"

Malungkot na sambit ni Louize.

"Oo nga! Dapat Nagkikita padin tayo tapos bonding padin."

Pagsang-ayon naman ni Jazz.

"Oo naman noh. Kahit pa medyo busy na tayo, sympre di ko kayo kalilimutan."

Sagot ko sakanila.