| special 2.7 | ◌

2.8K 152 129
                                        

"the date → the unexpected"

Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.

"the date → the unexpected"

I.

Jihoon's

"Ba't andilim?"

The building was closed. But the entrance was open, "What do you expect? Alas-dose na tayo nakarating dito. Of course it's closed." reply ni Jihoon kay Soonyoung na nakakapit sa braso ni Jihoon.

This won't do.

"Paano natin makukuha 'yun Jihoon??? HALA HUHUHU BUBUGBUGIN AKO NI DOOGI HYUNG." Sabi ni Soonyoung at pinagkakakalog si Jihoon.

Kinalas ni Jihoon ang pagkakakahawak ni Soonyoung sa kaniya. "Teka." Jihoon took his phone and turned on the flashlight app of it. "Aba magaling." Siyempre.

Di na lang umimik si Jihoon at binigay kay Soonyoung ang phone niyang mala-flashlight na. "Oh ba't mo-"

"Ikaw na pumunta sa dance studio at kunin mo na ang kailangan mo kunin. Intayin na lang kita dito sa exit." sabi ni Jihoon na kalmang-kalma. Eto namang si Soonyoung. . .

"Luh! Iiwanan mo ko?!" he exclaimed.

"Correction, ako 'yung iiwanan mo. Ikaw naman diyan 'yung may nakalimutan kunin eh." sabi ni Jihoon and did that shoo shoo gesture at him while Soonyoung just glared at his little boyfriend.

"Oh baket?" tanong ni Jihoon with brows raised up. "Ganiyanan talaga?" tanong ni Soonyoung at biglang hinawakan ang Jihoon. "Huy Soonyoung!"

Soonyoung gripped that hand so tight to the point where Jihoon couldn't escape. And now. . He was being dragged again.

"Soonyoung! Bitawan mo ko!"

"Hinde! Sasamahan mo ko!"

Jihoon had no choice but to follow. He wasn't pissed or anything. Except. . . Being a little bit. . .scared. . .

Sino ba naman kasing tao na pupunta sa isang building ng alas dose ng gabi na wala nang tao at wala pang ilaw? Isang flashlight lang na galing sa phone ang nagsisilbing apoy sa malaking kweba. And by malaking kweba- ang saradong building ng pledis na pagkadilim-dilim.

Madilim talaga.

Jihoon firmly shuts his eyes and follows Soonyoung then their hands are clasped together the entire time.

Soonyoung was leading the way, there were times he pauses then walks, pauses then turns, pero si Jihoon. . . Tahimik lang. Ayoko na.

Everytime Jihoon lifts up an eyelid, all he could see was darkness around him and maybe only Soonyoung's silhouette that was in front of him.

Mahigpit na hinawakan ni Jihoon ang kamay na nakakapit kay Soonyoung, making Soonyoung to get this attention.

Wrong Bed Φ soonhoonTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon