Reincarnated: Elemental Dragons (Vol 1 & 2)

[21]. Unbent

Hello! I'm here again! Hahaha. Hope you enjoy mah update. 💖 Malapit ng mag 26k reads ang Elemental Dragons thank you my angelsss 😘💖

Pasuspense muna tayo sa part 2 para hindi masyadong fast pace ng storya.

Dedicated to AmadenS6 and Archie.

Message for Archie:
Thank you sa pag basa nito. You made me happy😄 Sa pag subaybay ng every update ko. Dedicated din to sayo uh? Thank you for being part of my angels 💖😘

🔯🔯🔯

Mimosa's Tower Hall
Unknown Location

RED BLYTHE AKIYAMA

Boses at ingay ang sumalubong sa akin. Boses nina Yuki na nagsusumamo kay Shinri, ang halakhak ni Kiriko at ang daing ni Shinri.

"Kasalanan ko... Kasalanan ko," untag ni Shinri na hanggang ngayon ay naririnig ko.

Dahan-dahan kong minulat ang aking mata at iginala ang aking paningin at rumehistro sa aking paningin ang mga sira-sirang muwebles sa kwarto at ang mga basag na salamin mula sa bintana. May mga patak ng dugo sa sahig.

Nakita ko na nakatayo si Kiriko na parang sayang-saya sa ginagawa. Sa kaniyang likuran ay mayroong parang isang sinulid na gawa sa itim na anino na kumokonekta kay Shinri at unti-unting pumapasok sa katawan niya.

Pilit na nais lumapit ni Ryoku at Yuki kay Shinri ngunit sila ay pinipigilan ng itim na anino. Si Shinri na sinasabunutan ang kanyang sarili habang patuloy na rumaragasa ang mga luha at ang parehong katagang kanina ko pa narinig ay paulit-ulit niyang sinasambit sa kaniyang mga labi.

Pero nasaan si Thyrian?

Inilibot ko ulit ang aking mata para hanapin siya at hindi ako nabigo nang aking makita ang protective shell niya at ang isang simbolo ng isang serpenteng dragon na yumayakap dito... Hindi maari! Hell no. Why did you do this Thyrian?

"Damn!" I silently cussed.

Maingat akong tumayo dahil alam kong may sugat pa ako. Kinapa-kapa ko ang sikmura ko pero laking gulat ko na wala na ang dugo rito. Nadatnan ko ang maliit na speck ng blue fire mula rito, Tiningnan ko ang tabi ko kung nasaan kanina si ate nung protektahan niya ako. Nawala na kanyang katawan sa aking tabi.

Ngumiti ako. Ligtas ka na ate, "Salamat din Ate," bulong ko at tuluyang tumayo kahit na biglang tumulo ang aking mga luha.

"Kasalanan ko...'' Ulit nanaman ni Shinri at patuloy na siyang binabalutan ng itim na anino mula kay Kiriko.

Shit. Lumaban ka. Wag kang papatalo Shinri. We can't afford to lose you.

"Oo kasalanan mo! Sige! Tanggapin mo ang kasamaan mo at maparito ka sa akin!" sabi ni Kiriko at mas lalong nagdilim ang anino na pumapasok kay Shinri.

"Shinri! Lumaban ka!" wika ni Ryoku at Yuki.

Tumakbo ako papunta sa kanilang direksyon at walang pakundangang hinawakan ang likod ni Shinri kahit na mayroong itim na anino.

"Shinri! Tumigil ka! Hindi mo kasalanan! Ilang beses ko bang sinabi sayo na hindi mo kasalanan at napakabuti mo! Tumigil ka! Hindi mo na mababawi si Aoi nagkataon," sigaw ko.

Tiningnan ako ni Shinri. Mugto ang kanyang mata sa kaiiyak. "R-Red..." Mahinang sambit niya.

Narinig ko na pumalakpak si Kiriko. Masama ko siyang tiningnan. Rumaragasa ang galit ko sa kanya. Dinamay niya ang lahat. Marami na siyang nasaktan.