Adellaine's POV
It feels like eto ang first time ko dito sa States.
Ang aga ko kasi nagising eh, gusto ko ayain si kaeden umalis, i miss being here.
But first, tawagan ko muna mga cousin ko.*pout*
~~calling hana.nana.nabsy~~
Waah grabe bilis niya sumagot.
"Hello, hana i miss you so muchhh"sabi ko agad.
"I miss you too!!kamusta nama?" Tanong niya
"Eto bati na kami ni kaeden at later aayain ko siya lumabas"
"Its good to hear" sabi niya pa.
Ayun nagkwentuhan lang kami ng medyo matagal.
Bumababa na ako sa sala at sakto andun si manang.
"Manang, is kaeden already awake?" I asked.
"Not yet, madame. Should I wake him up already" tanong ni manang.
"Nope, i will do it, just prepare us some breakfast" utos ko.
Pumunta na na naman ako sa guest room, kumatok muna ako syempre.
At pagpasok ko tulog parin siya, grabe ten na, magising na nga.
"KAEDEN, WAKE UP IT'S ALREADY TEN!" Sigaw ko para sure na magising na.
At tama nga ako gising agad siya, haha.
Katawa face niya tulo laway pa ata lol, pati muta.
"Good morniiing, kain na tayo sa baba then let's go sa mall" i said.
"Sige, magti-tshirt lang ako, susunod nalang ako sa baba." Sabi niya
"Sige mauna na ako, make it faster ah" i said at bumaba na at umupo na sa dining table agad.
After 5 minutes ay nakababa narin si kaeden.
"Upo ka na, kain ka na para makapag ayos na tayo at lakwatsa tayo" sabi ko.
Nagsimula na kaming kumain.
***
Nandito na kami sa mall, namiss ko to.
Grabe lang sana next time makasama ko dito ang mga kaibigan ko.
Madami rin kaming nagawa, arcade, shopping tapos nilibre niya oa ako starbucks.
I'm so happy na bumabalik na yung dati naming pagsasama.
Kaeden's POV
Pumunta kami ng arcade ni adellaine, we played and played hanggang mapagod kami. Ganto rin kami dati, mabuti at bumabalik na sa ayos ang lahat.
After playing sa arcade, diretso muna kaming starbucks cause i know favorite niya yun, nilibre ko siya.Grabe naubos niya mag-isa yung venti size.
I wonder kung saan niya nilalagay lahat ng kinakain niya eh ang payat payat niya.
After that naman ay diretso kami sa department store, grabe para siyang nakawala sa hawla.
Takbo dito, takbo doon siya, buti naman kahit papaano ay nakakalimutan niya ang problema niya.
Ngayon nandito kami sa isang boutique at pumipili siya ng damit.
"Kaeden, anong maganda this? Or this?" Tanong niya.
What the actually parehas lang yun, magkaiba ang kulay.
Bakit kaya antagal nila mamili, para siyang si Le-- wala wala nevermind.
"Bilin mo nalng parehas, ako na magbabayad." Sabi ko.
"Really? Ang mahal nito" sabi pa niya.
Kahit gaano pa kamahal, basta para sa iyo.
"Its fine" i said and smile.
Binayaran na naman namin at bigla niya akong hinug.
Medyo di ko expected yun ah. Namumula na ata ako nito eh.
"Thank you, di talaga ako nagkamali na patawarin ka, nakikita ko lahat ng effort na ginagawa mo" she said.
I cant help but to smile.
"I will do everything for you" sabi ko.
Nakita ko naman na parang biglang nalungkot ang mata niya.
Adellaine's POV
Pagkasabi ni kaeden nung i'll do everything for you medyo nalungkot ako, naalala ko lang si junichiro, kasi he used to tell me that too pero wala di niya natupad.
"Lika na, punta tayong park? Remember yung tinatambayan natin nung mga bata tayo?" I said.
"Suree" sabi niya at hinatak na ako at nag comute nalang kami.
***
Nandito na kami ngayon sa park at nakaupo sa bench habang kumakain ng ice cream.
" we used to do this, remember" i asked habang nakatingin sa langit.
"Of course, di ko makakalimutan yun" he said.
"Andaming stars no, alam mo yung lalaking dahilan kung bakit ako nandito para siyang star, kasi nung oras na nakita ko siya, di ko inaasahang di ko na matatanggal yung tingin ko sakanya pero sa oras na mawala na siya, di mo alam kung babalik at babalik pa ba siya."
"Parang sa love, sa oras na mapukaw mo siya, kahit sa una ayaw mo sa kanya, sa huli sa kanya parin ang bagsak mo.Pero sa oras na saktan ka niya, di mo alam kung mababalik at mababalik pa yung dating nararamdaman."
"Andami mong hugot, haha.
Let me help you to move on" sabi niya pa.
"Thank you" i said and smile.
"Uhmm, adellaine, can i still call you ellaine?" Tanong niya.
Natawa ako, kasi naalala ko pinagbawalan ko pala siya na tawagin ako na ellaine.
"Of course, sorry pala nun, di lang talaga ako ready na patawarin ka nun."
"It's fine, atleast napatawad mo na ako" he said.
After that, i hugged him.
BINABASA MO ANG
The Will Of Destiny
Teen FictionIlang beses ng pinagtagpo Ngunit tadhana'y sadyang mapaglaro Tadhanay sadyang mapanlinlang Hanggang sa huli sila parin kaya ang magkakatuluyan??
