Adellaine's POV
8:00am na, super aga namin pumasok ni hana ngayon kasi naman super excited na ko para sa try-out ng volleyball at cheerleading at syempre para makapagready narin ako.
Ano ba to wala akong kadaldalan wala pa kasi akong friends eh.I'm not into plastics kasi. Si hana kaya ano ng ginagawa sa room nila? 1 hour pa bago magsimula yung try-out. Magdo-drawing na lang muna sana ako
ng may biglang tumunog.
*BULTAOREUNE
FIREEEEE~~~*
Ano ba yan!kanino ba yung maingay na cellphone na yan.
"Ayyy akin pala!hehe" Sabi ko.
Nababaliw na naman ako eh.
Sandali sino ba tong tumatawag sakin,tingnan ko nga muna.
~~hana.nana.nabsy is calling~~
Si hana lang pala,bakit kaya?
sagutin ko nga muna.
"Hello? whats up" sabi ko
"9:00am magsisimula na yung tryout nasan ka na ba?"sabi niya sakin.
"Ah sige sige, kita nalang tayo sa harap ng gymnasium"sagot ko naman at binaba na yung tawag.
Hindi ko pa alam kung saan yung gymnasium kaya magtatanong nalang muna ako sa mga studyante na dumadaan.
"Kuyang may color blueng headset, pwede magtanong?"tanong ko.
"Nagtatanong ka na nga eh, ano ba yun?" masungit na sabi ni kuyang may headset.
Naalala ko na naman tuloy si Mr. Sungit pero bibilisan ko na nga magtanong baka kainin pa ko nito ng buhay eh. Lol
"Tatanung ko lang sana kung saan yung gymnasium"tanong ko sakanya.
"Dumiretso ka lang jan tapos kaliwa, makikita mo na dun yung hinahanap mo"sagot nya.
Ayy ang sungit mag te-thank you na sana ako kaso bigla na lang syang nawala na parang bula.Uso ba yung masungit dito? Try ko nga maging masungit kay hana mamaya hehe *evil laugh*.
Dumiretso na ako sa gymnasium at hinanap agad si hana at ma-prank ko na sya hihihi at after 54321 years nahanap ko narin sya wakas.
"Lengleng bat antagal mo?"tanong ni hana.
"Kasi di ako mabilis?"pilosopong sagot ko.
"Umayos ka nga bat ang sungit mo ngayon? Meron ka ba?"tanong nya uli.
"Uso kasi yun ngayon,duh"sabi ko naman.
"Anong uso ka jan,andami mo talagang alam" takang sabi ni hana.
"Uso maging masungit noh,andami ko kasi na encounter na masungit kaya tinry ko kung bagay sakin pero i kennat, di ko kaya magsalita ng napaka tipid" mahaba kong paliwanag.
"Oh sige na lika na at tayo na ang susunod na mag ta-try out"sabi nya .
Ano ba to kinakabahan ako, sana naman wag ako mahulog, ang clumsy clumsy ko pa naman.
***
Eto na, eto na, nasa tuktok na ko.
Leng wag ka titingin sa baba malulula ka ,ayan kinakausap ko na sarili ko para na kong baliw.
Hay salamat tapos na!nandito na kami ngayon nakatambay sa gilid ng bigla kaming kinausap nung senpai.
"Hi guys, welcome to our group by the way my name is shorin ueno, i'd been doing cheerleading since birth joke i mean since highschool"sabi nya sa amin.
Nagtawanan naman kaming lahat.
Magpapakilala na rin sana ako ng bigla akong nahilo at napagkaalaman ko na natamaan na pala ako ng bola.
Bigla naman lumapit sakin yung lalaking nakatama sakin ng bola at parang familiar sya at naalala ko na isa pala sya dun sa tatlong gwapo na naencounter ko nung first day.
"Sorry miss di ko sinasadya,dadalhin nalang kita sa clinic" sabi nya.
Dahil nga sa sobrang pagkahilo ko,hindi narin ako tumanggi sa alok nya.
Nang makarating na kami sa clinic, sya narin ang nagexplain dun sa nurse kung anong nangyari sa akin.
Pero bago sya umalis nagpakilala muna sya sa akin.
"Miss pasensya na talaga, eito is the name *wink*"pagpapakilala nya.
At pagkatapos nun nakatulog nalang ako sa clinic at di ko na alam kung anong sunod na nangyare.
Junichiro's POV
Junichiro Nishimura is the name, 18
, Half japanese and filipino, son of the owner of these school, model at Anderson Company,I only have 2 trusted friends you'll know them soon.tsk thats all.
"Junichiro tulala ka nanaman"sabi ni haruki sakin isa sa kaibigan ko.
"Dont mind me,lets just get back on playing basketball" Sagot ko naman.
"mamaya na, lets wait for Eito"sabi ni haruki.
I just glared at him,speaking of Eito ,He's so nice for petesake.He even accompanied that stupid girl sa clinic.eh may sariling paa naman yon.
"Oh anjan na pala si Eito oh" sabi ni haruki.
Tiningnan ko lang sila at dumiretso na at bumalik na sa paglalaro ng basketball.Sinundan naman nila ako and we continue playing basketball.
While playing basketball, i didnt noticed that the other opponent pushed me so hard that i cant even stand.
Pumunta naman agad sakin yung dalawa kong kaibigan at tinulungan ako papuntang clinic.
"What happened to you Mr.Nishimura" the nurse asked.
"I got sprained" i said without showing any emotion.
"Ah i see, just rest for awhile and i'll call your dad later to tell him what happened to you"nurse said.
I just nod and yung dalawang kaibigan ko tinulungan na ko papunta sa kama na hihigan ko.
Pero may isang babae na nakakuha ng pansin ko,nakahiga rin sya sa clinic bed.
It was her,yes her no other than Ms.Clumsy.sinusundan ba talaga ako nito?lagi ko nalang nakikita yung mukha niyang nakakaasar.
I was staring at her and for real,i can say that she's beautiful.She has this charm that no one can resist.
Shit, what am i thinking,erase erase
I didnt say anything right?nevermind.
***
Nandito parin ako nakahiga, i dont know why but i cant sleep its just that im not comfortable. I saw Ms. Clumsy is already awake but hindi ako nagpahalata na nakita ko. I just act that im sleeping.
While im thinking, i heard that the nurse call Ms.Clumsy in her name.
"Ms. Adellaine Anderson, you may now go, your cousin is wating for you outside"the nurse said.
I just saw Ms. Clumsy nod and went out of the clinic.
Wait, did i heard it right? Her name was Adellaine Anderson? Is she connected to Anderson Company?
Psh~marami naman anderson sa mundo baka nagkataon lang.
Im so tired thinking. I'll just sleep for now.
BINABASA MO ANG
The Will Of Destiny
Novela JuvenilIlang beses ng pinagtagpo Ngunit tadhana'y sadyang mapaglaro Tadhanay sadyang mapanlinlang Hanggang sa huli sila parin kaya ang magkakatuluyan??
