Evet arkadaslar iki gün üst üste bölüm yayınlamak istedim. Çünkü burayı ve sizleri çok özledim. Lütfen yorum ve votelarınızı eksik etmeyin.
Ve bu bölüm iki şarkımız var :
Birinci şarkı : Aerosmith - I Don't Wanna Miss a Thing
İkinci şarkı : Bon Jovi - Always
Öptüüm xx
Bölüm 5
JAMES ' İN GÖZÜNDEN..
" İnan bana Venedik, onu oracıkta öldürebilirdim ama yapmadım. Senin üzülmen hayattaki en son isteyeceğim sey..."
Cümlem telefonun ötmesiyle bölünmüştü. Venedik kollarımdan yavasca çıktı. Doğruldu ve cebinden telefonu çıkardı.
1 Mesaj -Bilinmeyen Numara
Döndü ve gözkerimin içine endiseyle baktı. Ben de güven verici olması için dua ettigim bakışlarımla ona karşılık verdim.
Tanrım ! Mesajı okurken yüz ifadesi degisti. Korkmustu. Yüzü kireç taşı gibi bembeyaz olmuş ekrana boş boş bakıyordu. Elinden telefonu nazik bir biçimde aldım;
" Değer verdiğin kişilere tek tek bak Venedik.. Hepsi ne kadar masum.. Ne kadar temizler. Gözlerini kapa ve hepsinin tek tek yok olduğunu düşün. Ne kadar kötü değil mi? Hepsi birden yok oluyor..
Kendini bir boşlukta hissediyorsun.
Az kaldı, aşkım.."
Mesajı okuduktan sonra afalladım. Bu da neyin nesiydi bölye? Eminim benim de suratım bembeyaz olmustu.
Ona;
" Gel buraya.." kollarımı acıp ona söyledim. (Birinci şarkıyı açıın )
Kokusunu icime cekerken konustu;
" J-James.."
Onu kendimden çekip yüzünü ellerimin arasına aldım.
"Venedik.. Korkma hersey yoluna girecek.."
" Ya girmezse Jam-.." Parmagımı dudağına bastırdım ve konuşmasını engelledim. Parmaklarımla yanaklarındaki gözyaşlarını sildim.
Dudaklarımı anlına bastırarak ;
" Herşey düzelecek sevdiğim.. Herşey düzelecek..." diye fısıldadım
Alnımı alnına yaslayarak ;
" Bana inanıyor musun?" diye sordum.
Gözlerini gözlerimde kaçırdığında ellerimle yüzünü kendime çevirdim.. Hala o günü unutamamıştı. Haklıydıda. Ama bilmiyordu ki herey onun hayatı için.. Önünde koskoca bir hayatı vardı ve ben ona onu severek ölümü tattıramazdım.. Olmazdı.
" Benim sakarım.." hafif bir gülümsemeyle bana baktı.
" Bana hep gülen gözlerle bak tamam mı ? Beni sakın bu lanet olası hayatta tek başıma bırakma, bari sen bırakma.." Sözlerimi anlamamış gibi bakıyordu. Gerçi anlamaması gayet normaldi..
" Sen beni terkettikten sonra kardeşim... kardeşim öldü Venedik" som sözlerimi söylerken istemsiz bir şekilde ağlayarak boynuna sarıldım. İlk önce şaşırdığından olsa gerek bana karşılık vermedi. Daha sonra o da bana sıkıca sarıldı. Onun kokusunu içime tek nefeste çektim sonra o ;
" Ço- Çok üzgünüm James.."
" Sen sadece bana sarıl ve beni bırakma bu lanet hayatta tek başıma Venedik.." Elini saçıma getirdi ve daha sonra hemen geri çekti.. Hala bir güvensizlik, inanmama... (İkinci şarkıyı açınn)
Birkaç dakika sadece sarılmıştık.
Ağlamalarımız birbirine karışmıştı.
Onu çok özlediğimi bir kez daha yüzüme vuruyordu hayat.
Ve onun sadece benim olduğunu bilmesini istiyordum.
Sadece benimdi o.
Sadece benim...
Ona, benim olduğunu göstermek için dudaklarına yapıştım..
Bu an bitmemeli.
Evet yine heyecanlı bölümde bıraktım arkadaslar. Bundan sonra bol bol bölüm yayınlıyacağım merak etmeyin :)
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Lanet Lise!
Ficção Adolescente"Seni adi herif benden ne istiyorsun?" " Seni istiyorum..." "Sen bir psikopatsın!" diye bağırdım. Görüntü bulanıklaşmaya başlarken; " Tıpkı benim olanlara sahip oldukları gibi bende sana sahip olacağım,sadece benim olacaksın. Kader...
