Evvvet arkadaşlar! Merhaba! Nasılsınız? Uzun bir aradan sonra tekrar birlikteyiz. Bu bölümde meraklarınız biraz olsun giderilecek! Bu .haftadan sonra sık sık bölüm paylaşacağım! Ne de olsa artık yaz geliyor? He bu arada karneler nasıl? Umarım iyidin. Umarın herşey gönlünüzce olur.
Vote ve yorumlarınızı bekliyorum!
Öpüyorum hepinizii xx
-MsPotter1
****
BÖLÜM 11
Eve gittiğimde saat geç olmuştu. Sessizce kapıyı açtım ve odama cıktım.Üstümdekileri çıkardım ve rahat birşeyler giyindim. Odamın kapısını kilitledim ve çantamı yanıma alıp yataga cıktım.
Bugün yaşadıklarım da neydi öyle? Korkunç!
Çantamın önündeki cepten 'o' kolyeyi çıkardım. Bunu kim,neden yapıyor bana? Diye düşünürken telefonum ötmeye başladı. James arıyordu;
"Alo Venedik? Telefonlarıma neden cevap vermedin? Anneni aradım,eve daha gelmediğini söyledi. Evde misin şimdi?"
"James, lütfen sakin ol. Ve evet evdeyim. Merak edilecek birşey yok. Aradığın için sağol."
"Sesin kötü geliyor. Birşey mi oldu? "
"Y-Yok birşey olmadı. Biraz yorgunumda."
"Emin misin Venedik?"
" Evet James. Yarın konuşsak olur mu? Uyuyacağım da.."
"Tamam canım,yat dinlen.. İyi geceler sevdiğim.."
"Sana da ithal maymun..."
"Yakışlı demek istedin heralde..."
"hı hı..."
"Hahahahahah.."
Telefonu kapattım ve uykuya daldım.
'Burası da nersi böyle? Saf yeşilliğin doğayla iç içe olduğu bir yer.. Burası ne kadar da güzel. Heryer yemyeşil ve heryerde renkli çiçekler var. Tanrım! Burası cennetten bir bahçe gibi!.. Diye düşünürken etrafta bir ses yankılanmaya başladı. Bu ses çok sıcaktı ve beni kendine çekiyordu.Bu ses adeta kendimi buraya aitmişim gibi hissettiriyordu;
" Sevgili kızım.. Sana kızım diyorum çünkü sende artık bizdensin.. Sen de artık bizim üyemizsin. Bizler dünyadaki ve bu alemdeki kötülüklere karşı saf iyiliğin göstergesiyiz. Sen ve senin gibi birçok üye bu saf iyiliğin temsilcileri. Ben senin tanrınım. İnanmak ya da kötülüğe karışmak senin seçimin. Özgür bir iraden var. Bizim buradaki felsefemiz Özgür iradeye inanmaktır kızım. Bu diyardaki ve sizin dünyanızdaki kötülüklerle savaşman senin görevin canım. Bu arada James.. Senin arkadaşın ya da bizim burada tanıdığımız kişiliğiyle Klytorys de bizden. O da kötülüğe savaş açmış durumda ve ikiniz bizim bir parçamızsınız.Ona sakın kızma kızım.. Benden bir tavsiye; İç sesin seni en doğru yere götürür... "
*
*
*
"Evet James cevabını bekliyorum. Neden bana söylemedin?" okula gidiyorduk ve James'ten bir cavap bekliyordum.
Beni kolumdan çekti ve birden bir köşeyi döndük. Beni kolumdan sürüklüyordu.
"Bı-Bırak James canım yanıyor.."
"Şşşşş.." dedi ve beni sürüklemeye devam etti.
Sonunda biryere gelmiştik. Kolumu James'in elinden koparırcasına kurtardım. "Biraz daha sürükleseydin, kolum elinde kalacaktı!"
Hiç birşey demeden ilerledi. Etrafa baktığımda önümde simsiyah tek katlı bir ev görüyordum. bulutlar simsiyahtı. Sanki karşımdaki eve özenmişlerdi.
"J-James?"
James o anda kapıya elini bastırdı ve onu tanıdığım günden beri kolunda olduğunu farketmediğim bir dövme mavi bir ışıkla parladı.
Dövme tam bileğinin iç kısmında ve kuzgun şeklindeki dövme orta kalınlıktaki bir halkayla çevrelenmişti.
"James, o nedir?" dememle kapı açıldı ve beni içeri çekmesi bir oldu.
Beni bir duvara yasladı. Ve alnını alnıma dayadı.
"Benimle bu yolda,kötülükle savaşma yolunda var mısın Venedik?" Gözlerimin içine bakıyordu. Ona bana böyle bakarken karşı gelmek gerçekten zorlaşıyordu. Gözlerimi gözlerinden kaçırdım. Bir karar vemem gerekiyordu. Kendi kendime;
"Özgür irade.." diye fısıldadım.
"Evet Venedik özgür irade..."
"Tamam" dedim "Artık ben de sizdenim!"
Ve o anda dudaklarıma yapıştı..
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Lanet Lise!
Teen Fiction"Seni adi herif benden ne istiyorsun?" " Seni istiyorum..." "Sen bir psikopatsın!" diye bağırdım. Görüntü bulanıklaşmaya başlarken; " Tıpkı benim olanlara sahip oldukları gibi bende sana sahip olacağım,sadece benim olacaksın. Kader...
