KARA DUVAK (Yeniden)

17. Bölüm

Umarım seversiniz. Yorumlarınıza cevap yazmadım. Ama en kısa sürede cevap yazacağım. Keyifli okumalar! 

****

Genç kız ağır adımlarla odanın odasına geldiğinde kendisine yönetilen bakışları görmüyordu. Tek odak noktası yatakta yatan genç kadındı. "Bu odaya giremezsiniz!" Melek kulaklarına yankılanan sesle bakışlarını Gülüm'den çekip kendisine uyarıda bulunan hemşireye bakmıştı. "Kim söyledi bunu?" Sesinde ki ton hemşirenin geri gitmesini sağlarken Melek bakışlarını kızdan çekerek "Sen dışarıya çık, ben çağırana kadar da odaya girme," dedi. Kız itiraz etmek için ağzını açtığında Melek'in ters bakışlarını görünce susmak zorunda kalmıştı. Elindeki ilaçla Gülüm'e yaklaşan hemşire genç kızın dikkatini çekerken Melek dayanamayarak "Sana çıkmanı söylemiştim, beni duymadın galiba," dedi itiraz kabul etmeyen bir sesle.

"İlaç saati geldi ilacını vermem gerek." Hemşirenin sözlerine karşılık bakışlarını Gülüm'den biran olsun çekmeyen Melek onun gözlerindeki ifadede sanki korku görmüştü. Derin bir iç çekerek "İlacını ben veririm sen çık!" dedi. Hemşire Melek'e karşı öfkelense de bunu belli etmemeye çalıştığı o kadar barizdi ki Melek onun bu haline keyiflenmişti. Elini uzatarak hemşirenin elindeki enjektörü almış ve odanın kapısını göstermişti. Hemşire odadan çıktıktan sonra Melek derin bir nefes alarak yeniden Gülüm'e döndü. Belki kıpırdayamıyordu ama gözleri ile sürekli genç kızı takip ettiği belliydi. Melek cesaret için sıkıntıyla nefesini verirken bakışları yeniden Gülüm'e döndü.

"Nasılsın?" Melek sorduğu soruyu saçma bularak elindekileri genç kızın yatağının yanına bırakmıştı. "Benimki de soru değil mi?" Melek hüzünlü bir şekilde genç kadının baştan uca incelerken güzelliği karşısında hayran kalmıştı.

"Asaf'ın seni neden bu kadar sevdiğine şaşmamak lazım, çok güzelsin." Melek hemşirenin elinden aldığı ilacı incelemeye başladığında yüzünü asmıştı. Tamam iğne yapmasını amcasından öğrenmişti ama bazı ilaçları karıştırmayı hala beceremiyordu. Derin bir iç çekerek elinde ki enjektörü yukarıya kaldırarak "İlacını ben veririm dedim ama bunu nasıl yapacağımı bilmiyorum." Melek Gülüm ile iletişimin tek yolu olan gözlerine bakarken genç kadının gözlerini kapattığını görmüştü. "İlginç bir şekilde seninle sohbet etmeyi istiyorum." Kendiyle alay edercesine konuşmasını dürdürdü.

"Benim kim olduğumu biliyorsun değil mi? Ya da boş ver, bilmemen senin için daha iyi olacaktır." Melek elinde ki ilacı komodinin üzerine koyarak cebinden telefonunu çıkardı. Birkaç çalıştan sonra karşı taraftan gelen sesle kısa bir duraksama yaşadı. "Amcacım, başım belada!" Yağız'ın karşıdan gelen endişeli sesine karşılık Melek gülümseyerek ona cevap veriyordu.

"Elimde bir ilaç var ve ben nasıl kullanacağımı bilmiyorum." Yağız kısa bir duraksamanın ardından yeğeninin ilaçlarla ne ilgisi olduğunu anlamaya çalışır gibi sormuştu. "Hasta mısın?" Melek amcasının endişesini hissederek "Ben değil, şeyin... Gülüm'ün ilacı. Hemşiresini odadan çıkarmak zorunda kaldım ama ilacını alması gerekiyormuş," dediğinde Yağız sıkıntıyla nefes vermişti.

"Kızım senin ne işin var ilaçla. Ya yanlış bir şey yaparsan?"

"İşte bende seni bu yüzden aradım amcacım. Bu ilacı nasıl vereceğim?" Yağız'a ilacın adını verince kısa çaplı bir kriz yaşanmıştı. Genç kadın amcasının uyarısı ile ilaca dokunmamasını söylediğinde Melek duraksamıştı. Elinde ki ilacı bilgisiz birinin hastaya vermesi, verilen tozda hata yapılması ölümcül etki yapabilirdi. Melek amcasını dinledikten sonra ilacı bir kenara bırakıp diğer ilaçlarını almıştı. Birkaç kutuya baktıktan sonra duraksayan genç kız içinden fark ettiği şeyin gerçek olmaması için dua ediyordu. "Bunları sen mi içiyorsun Gülüm?" Genç kız yataktaki kadından bir tepki beklerken Gülüm gözlerini kapatarak kıza cevap vermişti. Onun bu hareketi Melek'in dikkatinden kaçmazken odaya ne yapmak için geldiğini hatırlayarak işe koyulmuştu.